Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 144v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.84.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 145r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Aug. 1676
- d
- fy = gX ( 1. Erga Xp fy = 1.
- 2y
- eodem modo yd .
- iV
- (5G. h. per saltus eoem, e antum
- varitut g. L etc nihilommus
- res eris determinata
- Sah s et
- 2 h
- series quaesia
- et
- seres summmant
- fyt - yrga. et y - = y+ r Y) ga =
- et y p+ H + Legaf +1. et Xp ( 17 Vagus riC 3
- et ZF
- + 1 + 4 h bg +1
- et +F) 1 + S41 C2 F1
- YP
- -1 + S2hbg2L1
- 2
- = - 1 + (4ICkF,
- ponaturjam esse series decoscens in infinitum qlaenque exanescens, cagec quaertur
- ejus summa F. quaerituremo X. sed ad x habendum, opus est f. et g. habetur autem f. et datis
- Ath. et 9. exdatis h. et 1. et ita porro. nempe aequando duos ipsius u valvas fiet:
- prorsyut
- 19 4gaf+, p, - f +f a (4hb92+1
- et h. 4gaf2 + h p f 2f Y 4h bg = + f 4hb9s + f
- f2. eodem modo inienietur ex datis h. 1. b. C
- ut f ex datis 9. h. a. b
- et ita ad inventionem serici summae + 1 + L etc. opus erit re adhuc difficiliore, diminatione
- 2. 2 ralibus 1, + atibus agasi
- e
- -
- fietur
- sulicet summae replicatae modo quo dixi, non et h. i ex I etc. eodem modo invenittur. Et ad
- e
- ut
- Hini ergo potius illud lacrum habebimus
- series ejusmodi hoc modo ad replicatarum terminationes et expressiones possimus er aliaque ad genus
- cunam inveniendam opus est sequentibus omaibus
- problemata ciregularia possimus revocare adquadraturas et inventiones sommarum. Si vero inter
- comparandum in aequatione qua f. quaeritur destrni posnissent h. et 9. eit eodem modo in caeleris
- tunc habuissemus melhodum perfectam inveniendi summam datam Quod ut hoc methodo facere
- e a pro = potunt scribi v
- Cy = gX
- uxa
- tenterius. res de integro resumenda:
- et divellitaeo aequalio induas fy -gXpV. et Xyp, va i sed ut generali et habebim
- Xy
- novam arbihuriam, sed ut generalius procedamus; quoniam est a fy - gX 1. seu fya -gXa p Xy
- haec aequatio infinilis modis in duas divelli potest;
- novis eliam X adhibitis arbitrariis, ut si ponamus
- vfya +SIs - 51 -gXa X9V B divellamus in duas ut vfyap, 5) + XyB et 5Y p gXaV
- ita duas habebinus arbitiarias sed et plures qu licebit facene; ipsis scilicet incognitis, X. y. f. et
- iures earum ascribendo potentias: arbitrariis quantitatibus affectas; undeque aequationes evolvendo, novisima
- aequalio debet esse talis qua f. ex datis a. b. et g. linbenitur, debetessetatis, ut destruantur in stea
- insaeg. et h, ot indenta erit summaseriei datie. Imo major difficulias subriascitur in sees in aequationes
- nec ingredi debent a. et b. ergo debent o
- lobidem aequationes collatitiae quot sunt diversi modi quibus in aequatione ultima qubu Bh. comdinantur
- comparutias quibus arbitrariae ajuntae cirvenientur
- alioquin enm op bitrariae quae sant constantes explicarentur per a. b. erc in constantes, nisi forte
- ipsat artitiarias quoque reddere velimus nconstantes quod non simplici explicatione formutarum, sed
- ipsem X. y. f. g. qper formulas, sed divulsione fieri debet, ut si pro in aequatione
- fya = agka Xy. scribus fya + Hy et + b+ N + 7) + ZY + idemus facias
- -5 - 7y - 3y
- de X. et f. g. separabim; imo et de Xy. Xg. Xyf. alisque omnibus terminis e, quatuor literarum
- by
- combinatione factas, tunc fecis atque inde divellas aequationem in duas. huac fecisti quicquid hac quidem
- 7 a
- methodo ab homine freri potet: idemque aliis adhibitis iteris fieri potest in sequerci yze - yh
- et ita porro. Inventis ita x. y. et tandem termino ullimo f. explicandae sunt novae
- cssuntae hoc modo, ut destruantur in illis f. et 9. eth. Et haec est sulchernima 8t generatissima methodus divulsio
- eru loco quod teminos Quaesitae serier fZ
- assumsumus ut frectiones poluissemus assumere it radices irationales dem ut radices aequationum, unde adtu
- num, quae eliam utmethodo diophanti ut ilis
- major complicalio. Quid si simplicessime seu siit serrest uisset: X. y. 3. +. tata a. b. c. d.. et modus
- y-Z7b sed sic nullae hlere supernumerariae, unde et nullae divulsiones; variendae ergo
- enuntrantiones, ut seciimu. Seruiite credo omnes methodos inveniendi series in se replicatas, et pronde
- ollemata methodi tongentrum inversa reducere credo poterimus ad quadraturos. Quod foret pulcherimum
- et x - Y 1a
- ita enim semper curvas eiumodi possemus describere, noto quem ego introduco, e sire an sint curvae
- gralylicae satis facientem problentati, quia semper quadraturas omnes possumu dare analytice
- in methodi divussionum succesta debet esse difficultas, quia si siciederet aeque facile pro qualibet sene
- summanda succederet quia ipsae acetb non variant calculum. Sed et bene video istam
- cestundir nn est taoues agu it mat dut ad oseratrecr
- 1
- F)
- u
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 144v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068124:0292?run=73