Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1, fol. 12r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.
The machine reads it as
- gravitatis commune.A difficilis esse solet
- satis est theorematum tam generalium demonstratio
- LVB. Principium qnostrum viam satis expeditam
- reddidit. qui pe eu Ajo enim quamdiu centrum
- gravitatis commune corporum non descendit eandem
- eatenus potentiam mansisse. Conjungi enim fingantur
- rem
- cum enim centrum gravitatis non descenderit, eadem
- est potentia quam ante, sig fingatur enim corpus
- liquidum omnibus servatis indurescere, vel corpora
- soluta lineis rigidis connecti, tanta est potentia
- corporis, quantum potest descendere centrum gravitatis
- quae erat ante motum. At motus partium per separatim
- quasi vi ejus omni
- etiam potentiam aliquam efficere elevare scilicet
- aliquod pondus, vel tendere aliquod Elastrum. Habernus Hac ergo addita ad priorem abemus
- ergo potentiam majorem quam ante, quod est
- -
- absurdum.
- ICet A. LQV. AF Ex
- non parva fuit olim concertatio inter Cartesium
- Fermatium Robervallium et Belligrandium, de
- motu gravium si directiones eorum non parallelae sed incentra terrae
- sed convergentes ponerentur. LVB.) Examinavi
- e
- hoc argumentum, et deprehendi veram esse
- sententiam Robervalli;, sed quod hic assumebat,
- et negabat ipsi Fermatius, id verum inveni
- nempe in omni directione id demonstravi
- nempe si gravitas vel aliqua potentia trahat
- directione BC, et in eam ex entio librationis
- si opus productam excentro librationis ducantur
- bratria A rectae AF, AC, AG nihil referre quaenam harum rectarum praestet brachii vicem
- horum sit n
- trahat, AG per rectam GB, vel AC per CB vel denique AF per FB
- quolibet enim horum modorum aequalem faciet effectum
- in oppositam potentiam H. Id, quidem in casu
- directionum parallelarum, ut solet concipigravitas
- satis manifestum est per superiora, sed si directiones
- convergant, ad generaliter directione existente
- quacunque rem veram deprehendi quaesivi quandonam
- Sed si directiones gravium L et N
- sint convergentes nempe LD, et Np centrumquelibrationis sit. M
- quaesivi quandonam ascensus sive L sive N praevatere s puncti alterutr H ut L descendere ponamus,
- velimus, semper tantundem sit ascensus quantum
- descensus seu accessio in ipso nitio aqualo sit
- ascensus i sit factum ex ascensu in punctum grave
- cum igitur agatur de initio, res ve reducta re ad calculum
- Calculo Maximorum et Minimorum similem, reperi
- n
- qua per me contracta facile reperi
- punc fore aequilibrium si puncta gravia L et N sint in
- ratione composita ex directa ipsarum AZ, MR perpendicularium
- ex centio librationis in lineas directionum, et ipsarum
- LP, Nq distantiarum a centro gravium P, et reciproca ipsarum LM, RXM
- distantiarum a centro librationis M. jam porro deprehendi rationem compositam
- ex Ls c ad No, et ex um ad em, eso intionem te a n ad 2m, quom pegand
- C+
- descensu supposito
- Methodum Minimorum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 1, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068125:0023?run=73