Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 14v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ergo pervenire ad P. Ut ergo breviter progressionis naturam exprimamus; erit MA
- differentia differentiarum ipsarum AP. ad seu differentia ipsarum AF, AL Ap.
- seu differentia ipsarum GL, Mp) ad E e EF constantem, ut AL ad AD
- constantem, seue erunt differentiae differentiarum terminis seriei proportionales
- itaque ipsi termini serici, hoc est spatia a globo in tubo vi centrifuga percursa
- AD, AF, AL, AP, erunt progressionis Geometricae, si circulatio aequabilis seu
- progressionis Arichmetiaae ponatur, ita ut eisdem temporibus iidem anguli percurrantus.
- seu si anguli DAF, FAH AAP, etc. sint aequales. Hinc sequitur lineam
- 1C2C3C. esse mirabilem illam spiratem, in qua progressionnibus existentibus
- ut numeris circulationes sunt ut Logarithmi
- si ponerentur circulationum celeritates pro incremento radiorum minui foret
- aequalis semper incrementum impetus: itaque cum primus impetus ut EF sit
- 2V
- secundus EE, tertius 3F etc. et ita porro, et cum impetus crescant pro-
- 2
- portione strithmetica, in eadem circulationes decrescent. Ergo summa omnium angulorum
- 2V
- usque ad evanescentiam erit dimidium quadratum primi DAE infinite paavi
- totius arcus percursi. Interea arcs progressus rectus erit talis, ut EFGHB
- differentiae differentiarum, infinities infinite parvae sunt aequales, at ipsae diffen
- dentrae, EF, GL, MP aequabiliter crescant. Est autem summa omnium
- ducta incnumerum circulationum L2X, et horum summa summarum HX. 22
- X
- 2
- P9
- Ck quae est recta ordinaria ut k
- 4d
- Atarcus percursus est ut spatium STR, ipsus Taeque
- 4)
- LV percurrenda usque ad exhaustionem sit b
- fiet Rsaego b
- 2
- +2
- = L . b- X, A
- 2V)
- seu RS aus A Lb b = b -X, b-x
- seu R) aey. f2c
- 2V
- Et
- 2YV
- 31 b, ( + X = X aeq.
- 2
- b
- eut ergo progressio, ad circulationem ut 2
- seu in duplicata ratione
- ad f+2X
- 2
- er
- 42
- 2Y.
- :b - X
- 9+b + X
- 2Y 2
- X
- X
- 2b
- X ad +X∞ -X
- 2
- e
- 2b
- summe autem observanda sunt ista, quia hic eundem
- est per infinities infinite. parva
- et circulationis conatus
- communis recessionis a centio conatum infinities infinite
- seu progressim infimites infinite parvut
- parvum producit, qui progressu temporis fit demum communi
- ter onfinite paroque. Unde mirum non est Initium qra
- vitatis infinite parvum ess+ et infinita ejus replicatione
- demum conatus communis conatui gravitatis causatori
- mabilise habetur. ita habetur solutio magni illiu
- Autori comparabilis
- nudi de causa graviturbit, quae alias infinite parva esse
- debere videbatur. quod est contra naturam
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 14v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068140:0028?run=73