Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 22v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Item quies similir est minori progressui, quam majori regressum et
- repelli corpus mino
- ut eodem motu
- minonis initus eis tie
- ejusdem in motu G
- minoris
- aliqua Repulsa. Repulsa corporis mnjor vicinior est quieti mijoris, quam quies majus
- erusdem minoris
- Nam in quiete ori minoris, exprimitur quies partis majoris, sed paris
- minori aequalis. Sed quies excessus nullo modo exprimitur vel compensatur
- itaque non sisti lan cum corpus aliquod ubi corpus aliquod majus sisteretur
- ibi corpus minus debet plus quam sisti, id est repalli. Est enim
- repulsa plus quam quies. seu repelli plusquam sisti. Ergo quies ubi corpus
- majus quiesceret, ibi debet minus plus quam quiescere, compensationis causa
- id est repelli
- Est tamen alia nepusa potest tamen ea repulsa esse nmia sid est potest esse
- talis ut minor aliqua sit vicinior, quaeritur eg ergo minima apta, seu
- vicihissima in motu existentis
- in eodem motu existantis
- aliqua Progressio majoris est Cvicinior est quieti minoris quam quies majoris
- nam si mibus debet quies in motu existens debet quiescere, debebit
- maju in motu existens minus quam quiescere, id est mairis a quiete
- recedere sive progredi. Quia scilicet natura defactum exces corpori
- mamtudinem aecommodat celeritatem; sive si magnitudine corporis
- si natura quietem assequi quictis parvitatem corporis quod quiescere debet
- fimtura assequi non potest, seu si id quod quiescere deberet esset magnum
- tunc quod aliquid motus ei adjicit quaecenda paulo aptior eriuntiatio. Si
- maius justo quiesceret, tunc nimium quiesceretur, ergo corpus minus sisti, majus
- progredi compensationem habent.
- Quando corpus A incurrit in corpus B minus, tunc si excessus est infiniti
- ajys
- parvus ques progredietur corpus A celeritate etiam infinite parva; si vero
- major, etiam majore aliqua coleritate progredietur. QVaeritur autem an ea sic
- (ut paulo ante dixi) determinanda sit, ut orpus quidem excipitus primum a parte
- majoris incurentis sibi aequali accipiat eleritatim ejus, (id est, celeritatem incursus)
- parte illa majoris vicissim quiescente; altera vero pars majoris procedat cum
- excipiente etiam celeritate incursus procedere conetur, sed cum id nisi quiestente
- simul abrepto nequeat, eo ipso gravabitur seu eatenus tardius procedet. Qvaeritur
- inquam an ad quaesitum effectum nulla ratione accedi possit propro. Quaesitus
- effectus erat i- solum excipions aut ipsi aequalae quiesceret, majus aut
- Eipsi aequipollens progrederetur. Hoc hoco excipi pro, patet ante omnia
- eleri ta
- uon posse excipiens progredi tardius quam ratione quam assignavi, ergo si pro
- mutatione aliqua fata propius accedendum esset ad effectum desideratum, deberet
- fingi corpus extipiens moveri ceterius nam quia quomam enim id quod moveri debet
- debet esse aequale impingenti majori, et quod quiescere excipienti minori, ideo
- possemus excipiens licet minus movere tanto majori celeritate ad compensandum
- et it incurrens quiesaeret Det deniue datatur mSed hoc quidem narum consenta
- neum rtioni vel denique quaerendum erit medimius u accessio seu assimilatio
- tam quaeratur in excisiente quam in incurrente. Si quaeratur in excipiente
- solo tota ut dixi virtus ei tribuetur, sea omnino anferetur ab incurrente, si
- quaeratur remediuus in incurrente tolo habebitur impossibile id est penetratio diner
- tionum, via ergo a nobis electa p quaeretur in utroque, et utrumque
- coxpus illud vero abservatur, quod rationi consentaneum est ut corpori
- incurrenti aquam minimum auferatur sua vis nec in quantum necesse
- est, nec tamen in totum relinguatur, quia si minus esset paulo
- plane quiesceret, nunc ergo progredieur equidem eo quo explicui
- modo sed tardius tamen quam si nihil occurrisset
- Uando corpus A incurrit in corpus B majus, tunc primum in quantum majus partem habet
- minori aequalem, in tantum quie motum recipit minus, et quii minus incurrens quiescit
- Sed quia majus indissolubile est, ideo non potest pars moveri quin altera pars
- moveatur. Nec tame Sed hoc modo minus quiesceret majus vero totum motum reciperet
- quod est abfurdum, et valde difsimile a praesenti inprrimes, et maxime apparet
- d disfimilitudo quanddo excistiens est valde magnum, itaque dividi potenecesse est
- mutationem inter corpora, et incurrens nonnihil repelletur
- dania haec explicama accuratius, tum et quaenam sit ex his principiis vis percassionis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 22v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0044?run=74