Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 22r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 21v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ex his intelligi potest quod natura similitudinem in omnibus serve
- quando potest; conti quando vero eam servare non potest tunc contingit aequi
- pollens. ut ponamus corpus A eodem modo incunere duobus aequatibus B. tunc
- ipsi A et inter se aequalibus, tunc patet cum nulla sit ratio cur ipsum B ipsi C.
- praeferatur vel contra, necessuio utrumque percipere ictum, etumsi inter se
- connexa non non sint, adeoque quia nulla est ratio separationis, eodem
- modo moveri post ictum, ac si fuisset corpus solidum B+C. Quod etiam memotabile
- Dideamus ergo qui cum natura rationem non habet vel facultatem Cid
- est voluntatem vel facultatem) separandi non habet quomodo hanc de necessa
- nam disfimilitudinem inter causam, et effectum comprenset. aequi pollentia
- quadam compenset.
- Ante omnia patet cum corpus majus
- incurrit in minus quiescens, tunc non posse obtineri similitudinem majori
- quiescente pitiqus enim tunc mimium quiesceret, multo minus poterit obtineri
- ipso repulso, ut vel hinc pateat ipsum debere progredi. Nam si quiescat
- nimis Ergo concludo: Si corpus majus incurrit in minus quiescens, progre
- ditur, id enim similius stalui priori, quam si quiesceret vel repelleretur.
- contra: Si corpus minus incurrit in majus quiescens, qi
- repelletur, neque enim progredietur, ita enim imnium motus erit in alteram
- partem; non quiescet ita enim plus quicscet quam ante quieverat. Communi
- cabit motum suum majori, sed quia itqe necesse erit nimium moveri in ejus
- eam qua iverat plagam, plus scilicet quam ante, necesse est id compensam
- hanc ut ita loquar injustitiam ipso repulso; id est quanta est is in
- quantum vis in quantitas motus in partem in quam tendit plagam
- incursus, excedit quantitatem ipsius incursus intantum incurrens repelletu
- ut scilicet in Quantum similitudo servari non potest, saltem ubriusque plagae
- par ratio habeatur. Quod calculum ita dubit Eodem modo quando
- Minu incurrit majus incurrit in minus, tunc in quantum majus excesit minus
- non fieret compensatio. Nimirum natura tendit efficere, ut corpus in
- tantum quiescat quantum ante quievit, et tantum moveatur in eaudem plagam
- quantum ante motum est. Sed quia id efficere, non potest side, penetratione
- dimensionum, aut divulsime corporum, quorum nentrum hic fieri posse supponitur
- ideo quam proxime licet id assequi conabitur. Primum ergo in quantum
- corpus majo incurrens in minus, partem habet minori aequalem in tantum minori
- dabit suam celeritatem, et pars illa quie scere debetet. Sed pars autem atr
- majoris residua deberet procedere cum minore, retenta celeritate, sed quia ea nnon potest
- procedere quin secum abripiat eam quae quiescere deberet minori aequalem, ideo
- eam quidem secum abripit sed tanto tandius atque ita haberetur perfecta simili
- tudo essestatus provenientis et prioris. Verum quia pars. Et cum natura
- conetur ad perfectam hanc similitudinem, utique Nec hinc erit in minori con minori
- seu excipienti conatus progrediendi celeritate majoris incurientis. In parte majoris
- quae minori aequalis est erit ques quies in reliqua parte erit conatus se ab
- hac separandi seu yltra progrediendi quod cum fierinequeat prioriceleritate
- id est excessus conabitur e cum minori; quod cum ob cohaesionem corporis
- corporum fieri nequeat, necesse erit, ut pars illa quae pergere conatur secum
- abripiat quiescentem sed tanto tardius, in ea scilicet ratione quae est excessus
- ad corpus totum, et ita prodit plane nostrum theorema superius. Sed
- videndum stendendum est tamen paulo distinctius, an hoc modo obtineatur
- Cmaxima simil itudo possibilis. Inquirendum est autem tum in quo
- consistat hoc loco similitudo seu ad eam approbatio appropinquatio.
- tum quod sic obtineatur maxima similitudo possibilis. Oi similit
- irca similitudinem statuum sequentia notanda status quiebis similior
- est regressui vel progressui, quam regressus vel progressus sibi
- Quies similior est seu v natura propiot. major mmori
- progressui vel nei quam mijori regressiu; quat minori, item
- invicem
- pupessisielim moperni noni ilgessius quia moqur sel cntra
- et corporis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 22r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0043?run=74