Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 24, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. rem formalitr considrando, siuium fomaliter consistit ut actio,
  2. Sed ut verum fatear, quod probandim sanitur, hic in effectu prasip,
  3. poritur et colligitur aliquia quod non sequitur Asinitur enim
  4. dd
  5. quod apud
  6. ean
  7. ta pa tem pus actione potentia non sanen ci
  8. tas quae
  9. occelerata acqu
  10. x pote nia r plicatione proncti sconetia qundae t illi tenil en tmesiptiptionua uopluiters msi
  11. edias
  12. auer aranet agieuea cecres
  13. redo
  14. sine aihee cgatere r splan
  15. et
  16. me siqueeur cprad
  17. s non opus erat probare fieri duvapplicatiore ipsus fud it quot tamen facis, sed ut arim videtur in supsicientemid facis
  18. onendo
  19. ut si Aaat
  20. et
  21. d
  22. est quoa at
  23. ese quod du. serum hoenesa potest, quia id non sunt aquales interde, quemagnodum aat potumtur luter se aequa
  24. praetercaosso at. derum hos nihil aliud concladitur quam quod orat assumtum
  25. nempe de produci applicando fadat. sique ex suppositione quod f appli-
  26. ddo
  27. cata adndat producit inferre licet fndat esse ut adv. quidui ab
  28. initio statim ex eo quod f applicata ad at producit de inferri po
  29. forat esse fat ut du. nec erat, opas ipso n vel descensu ad dat et dax
  30. spr ocedit
  31. sed praeterea non bene pescerdit descensus, quea in illo redit difficultas, quam
  32. Sibi ilse initio fecisti et cujus causa ad ipsum descensum venisse videnis. Nam
  33. quo jaro negafei vim fese aequilem per totum tempus ut vel pertotem spatiam
  34. adeoque sotatim assumi posse fat ut
  35. da, (eo jere etiam negan poterat candem f dorare per quamlibet tempu,
  36. sculi at particulam infinitesimam aequalem, cum applicata mediae in CD et et
  37. velat GA LM vim mediam reprasentantes atique non sint aequales inter se. Itaque nega
  38. bitur quod ais candem vin f, qua applicata ad dat producit ddo, applicatam
  39. ar bis dat, seu ad binas tempusculi aequales particulas producere bis dat, quia non
  40. est eadtem vis f, quae in primum et in secundem dat diditur, ergo non prodit utrobius ae
  41. qualis dav, adeoque dupligato dat non duplicatur ddr. Denique si non admittis ex eo quod
  42. fin at producit de, sequifat-do, quia fava est aequalis per totum at; etiam non admitetur
  43. ex eo quod f in dat producit dv, sequi fdat- dde (vel nfdat= nddr), nan pari rigore
  44. adhibito etiam fnon est aequalis per totum dat, posita etiim acceleratione perfecte con–
  45. finua, eadem vis f, ultra indivisibile temporis sinstans nn manet.
  46. Itaque si quid judioo, verendum est ne adversario nimis nudum latus praebeas, suaserinque ut ipt
  47. potius judlicium, quo hypothesia interruptionis rejecisti candide rotractes antequam ab ipso vel ad
  48. palinodiam vel ad obstinationem redactas videri possis. Haec rogo at veritatis et tui decoris causa
  49. dicta in bonam partem acripias et soribo sini uni, eo magis ad hoc adactus, quodipse saepissine
  50. et cum fractu inde ab initio inventi calculi dlifferentialis, interraptionis hypothesi, alusque id genus
  51. fictionibus sam usus. Equidem certus sum in natura nunquam per tempus quanturuncunque aquabilem dari
  52. variationem; quin nec dari ullas veras rectas aut ullam salian veram exacte linean carvam finitis datis
  53. explicabilem (quanquam hoc mirum videri possat) sed cortus et vicissim sum nalas in natura esse parti.
  54. culas quae vere sint infinite parva, et quicquid hoc est, fictionem esse, cui aequabilitates itidem ficta
  55. nullo orroris periculo acconmodantur. (Quodsi igitur in adversarii sui regalis erroren deprehendisti, eum
  56. aliuade quam ex interruptionis seu saltus hypothesi oriri necesse est, et fontem orroris alium inda
  57. gari operae pretium foret. Caetorum multa alia in eodem schediasnate praectara et utilia a sC
  58. dici agnoseo et inprimis ex fat = de (ob H =dx. V) recto infers fdx- rdo et cum positaf con-
  59. stante fiat fa=irrnempe in hypothesi communi gravium descondentium; recto infors hajus canones
  60. applicari posse ad vim f utcunque variantem saltem pro tempusculo quo durante vis pro variata
  61. assumi potest. Ita ipse egregde uteris fictione, quam defendo, et proinde non sattis capere pos,
  62. sum, quomodo aliquid simile in aliis calpes, aisi forte adversarius re per se bona male sit uses
  63. eneranias litatiores
  64. iei sliniri

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 24, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068149:0008?run=74