Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 2, fol. [1]v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- etiam
- vel, aliam majorem
- duobus Accipiat
- enim quatuor
- gradus,
- prima
- Exxioate
- (ESA PRAE dembstRM V commune tribus prioribus
- LEMNA praedemonstratum, tribus prioribus
- secuturis
- Demonstrationibus, commune.
- Altitudines perpendiculares gravium sunt ut quadrata celeritatum
- quis ex illis altitudinibus descendendo acquirere possunt vel quarum
- ope sese ex ad illas ipsas altitudines possunt attollere. Haec
- er propositio est Galilaei demonstrata ex natura motus gravium
- A sit quadruplum ipsius B, distantia tamen ipsius Ba centro L major est quam
- unnformiter accelerati recepta a Mathematicis, et experimentis multiplicibus
- comprobata
- Demonstratio prima
- AXIOMS. Ejusdem est potentiae attollere quatuor libras ad
- unum pedem, et attollere unam librum ad quatuor pedes
- Hoc concesse ponamus corpus A 4 librarum, vi velocitatis suae quae
- est unius gradus ascendere posse ad altitudinem (per jcendicularem scilicet,
- unius (si placet, pedis; si verbi gratia in pendulo, vel plano inclinato
- sic moveatur, ut vim sursum dirigere possit. Ergo corpus A habet
- potentiam attollendi 4 libras (corpus scilicet proprium), ad altitudinem
- unius pedis. vel quod eodem redit (per Axioma praecedens) unam
- libram ad quatuor pedes. Rursus si vi velocitatis unius gradus corpus
- A attollitur ad pedem unum, utique vi velocitatis quatuoo graduum B attollitur
- ad pedes 16 (per Lenima G ex Galiloeo praemissum) itaque corpus
- B habet vim attollendi libram, (corpus scilicet proprium) ad pedes 16.
- Ergo quadruplo major est potentia ipsius B, quam ipsius A, quod
- quod libram non nisi ad quatuor pedes attollere posse ostendimus.
- Contra hypothesin, qua eandem quae in A erat potentiam in B
- transferri postulabatur.
- Demonstratio secunda
- AXIMA. Non datur motus perpetuus Mechanicus
- Hoc concesso sit corpus A quatuor librarum in horizonte 2A3. A
- incedens velocitate nnius gradus. Hujus omnis potentia transferri ponatur
- in corpus B unius librae quiescens in loco B; ita ut deinde moveatur solum B
- per 1B2B, ipsum vero A quiescat in 3A. Dico fieri non posse ut quantitas
- motus in B fiat aequalis quantitati motus, qui fuit in A, seu ut B accipia
- ive
- fieri potest. et ponatur
- velocitatem 4 graduum? Sit elams
- (quod fieri tspotuit) corpus A velocitatem suam ut 1 accepisse descendendo
- decltitutine r ex altitudine perpendiculari AHunius
- pedis, perplanum inclinatum 1A2A. Donatur deinde B. accepta veloeitate
- ut 4, ascendere quantum potest per acclivitatem 2B3B; ascendet ad
- altitudinem 3BM 16 pedum (per Lemma ex Galilaeo praemissum.) Adsit jam
- statera quaedam 3AL3B, pertingens a 3A, loco in quo quiescit A in horizonte
- ad 3B locum ad quem ascendit B, ita divisa in hypomochlio seu centro L ut sit
- brachium L3B paulo majus quadruplo brachii L3A exempbi causa quintuum
- igitur B elevatum in 3B vi sui impetus, ut incidere ibi possit in stateram
- praeponderabit in statera ipi A, in altero extremo 3 posito; quia cum
- quadrupla distantia ipsius A. itaque B descendens usque ad +B in horizontem XM
- attolles A ex 3A inq A. jam ex 4A et L. demittantur perpendiculares 4AP et LN.
- Itaque quia 3BL est quintupla (si placet ) ipsus 3AL, erit 3A L sexta pars ipsius 3A3B
- ergo et LN sexta pars ipsius 3BM. Rursus 4A4B est ad 4BL ut 6 ad 5. ergo
- et 4AP erit ad LN ut 6 ad 5. jam LN ad 3B M ostensa est esse ut 1 ad 6. Ergo
- 4AP est ad 3BM ut 1 ad 5, seu 4AP est quinta pars 16 pedum. Ergo cum
- initio habuerimus corpus 4 librarum A elevatum tantum modo ad pedem unum AH nunc habemus
- idem ele vatum qc
- redaci tres pedes cum una quinta; tanta enim est altitudo 4AP.
- Atque ita corpus vi solius descensus sui et eorum quae perpotentiam inde productam
- sunt effecta, sese ipsum prope quadruplo altius extulit, quam erat ante
- Quod est absurdum (per Axioma proxime praecedens) Motus enim perpetuus
- sic habetur in promtusamfieri (exempli causa) potest ut grave A
- ex 4A rursus decurrat in iA, et inter decurrendum per altitudinem plus quam
- duorum pedum operationes aliquas Mechanicas desideratas praestet, gonr
- veluti pondera alia elevet, ligna secet, similiaque agat) et nihilominus
- deinde in 1A rediens, ubi initio fuerat, in statu sit eundem lueum repetendi
- Nam et B in locum priorem 1B iterum redire potest, si ipsum in 4B
- existens, non porsus in horizontem HM descendise, sed tantillo altius
- mansisse ponatur, ut decurrere potuerit ex ex +B in 1B. Unde omnibus
- in statum prionem restitutis habemus Machinam Efficacem Motus perpetui
- Mechanici. Quod est absurdum. Et simile absurdum mutatis tantum
- numeris ostendi poterit, quamdiu altitudo 3BM ad quam ascendere potest B
- vi velocitatis acceptae major enit quam quatuon pedu. Id est ser Lemma)
- quamdia accepta ab ipso B. velocitas plusquam dula erit velvertatis quam
- habuerat A.
- quod erat dem.
- Fieri non potest ut centrum gravitatis corporum ex ipsa
- Demonstratio tertia
- Hoc concesso, patet in primo situ A.B posito iB in horizonte, et 1A elevato
- AxIoM A.
- si gravitatis ascendat.
- altitudine unius pedis AH supta horizontem, centrum gravitatis commune iC
- erit elevatum quatuor quintis unius pedis. junsta enim recta. A.B secabitur in iC
- ita ut sit, BiC quadrupla ipsius 1AIC, ergo 1C1B constat quatuor quintis ipsius AH
- pedis. Sed in statu vel situ sequente 3A3B reperiemus 3C commune centrumd
- gravitatis assurrexisse, ad 3C3G sedecim quintas pedis divisa enim 3A3B
- in 3C sic ut sit 3C3B quadrupla ipsius 3B3A erit 3C centrum gravitatis ipsapum
- A et B, et cum 3C3A, sit quinta pars ipsius 3A3B, erit et 3C3G quinta pars
- ipsius 3BM seedim sedecim pedum. Ergo constat sedecim quintis pedis, et
- proinde 3C centrum gravitatis commune elevatur ad altitudinem 3C3G
- quadruplam prioris. C1G, quae tantum quatuor quintis constabat. Quod est
- absardum (per axioma proxime praecedens) ita enim centrum gravitatis commune duorum
- corporum grabium vi ipsius gravitatis. Tescendet. Nec aliter evitari potest
- absurditas, nisi B accipiat velocitatem quae non sit minor duobus gradibus; ne
- scilicet ultra (B) altitutinem 4 pedum ascendere possit
- Scholion
- Modum quo revera effici potest ut totius alicujus corporis s potentia buta
- transferatur in aliud orpus B antea quiescenss Ita ut deinde vicissim quiescat
- natur
- A et solum maveatur B; explicui in specimine Elementorum dynamicorum
- Hoc loco sufficit eam translationem tanquam possibilem concipi, ut ex hypothesi,
- intevigatur data velocitate ipsus A, quantam accipere debeat B
- 1
- fi ipsi A aequet
- certe duae potentiae (ut corporis 4 habentis
- x lacitatem I, et corporis 1. habentis velo-
- citatem 4) aequaes esse non possint, si
- una in locum alterius substituta metus perpetuus aritut
- dati
- ut
- t
- in horizontem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 2, fol. [1]v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068155:0002?run=74