Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 13, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
The machine reads it as
- si pondus A ex plurbus chordis AEB, AFD AGd sit suspensum,
- quaet quantum circumeuntibus trochleas EF,G, et omeratis per
- pondera B, C, d, quaritur quae sit proportio ponderum inter se, et ad pondus A
- ut omnia sint in aequilibrio. Ponainus pondus A, perpendiculariter ad
- honizantem descendere ex A in (A) necesse est caetera ascendere, sed ex illis
- sumamas unum C, ascendens in (C). ( per (A) ducatur horct ontalis
- occariens ipsi C1C) in L, ad angulos rectos. Ponamus autem quia id
- arbitrarium est) omnia pubt pondera durante aequilibrio fuisse
- in eodem horrtonte nempe A, B C, D. itaque erit CL aequ. A(A) et
- AFCaq (AF (C) adeoque et C) aequ. A(). dantur autem AC vel (A) L. et AF
- et FC. His jam positis ex assumta A(A) massignabili, quaeritur
- C(C) etiam e inassignabilis, Est autem A AC + FC = AF2
- et AF+ FC = constanti H = ()F + FCB. c() denique ((L + FC + C+ = (A) F
- Ex 3 et 4 fit AC CF) = H = 2H. FCfFC) et eodem modo ex 5 et b sit
- (1) L EFC)+ 2FC. A() = AA) = H - 2H. FC + 2H. CL (F5 = 2. FC. C(6) + C1C),
- unde conjungendo aequ. 7 et 8; ad tollenda quae utrobique occurrunt
- et ad omibendo quadrata inassignabilium, idem est ac si statim
- seu AC
- une eon.
- ipsius a+. 7 quaesissemus differentiale ubi f prodibit:
- 2CF. C(C) = - 2H C(C) + 2 sub trahendoque sci aequ. 7 ab 69. 8.
- fiet 2FC. A(A) = 2H. C(C) - 2FC. C(C); seu A(1): C(C):: H - FC: FC
- jam H = FC= AF. Ergo fit A(A): C(C):: AF: FC. Nem sic licuerat
- brevius consequi. FM seu AC seu AL vocetur m, quae est constans et MA quae
- qua est variabilis vocetur y et FC quae itidem est variabilis, vocetur fietus
- AF = m + y et rursus AF + v h (posito h = constanti, AF+ FC)
- et follendo AF, FBt ex aeg. 13 et 14 fiet H h - 2hV + v = m + y cujus
- 3
- aequationis quaeratur differentialis, fiet: -eh d + vav= ydy.
- Est autem v y in casu primo (etsi non semper, seu etsi non sit do = dy.) ergo
- fiet: - hdv + ytr= ydy et quia +hBy
- AF, et de ~ C1) et
- du A(A) adeoque quia ex aeq. 17 est do: dus y: y-h ,ea ifag
- sumi in contracias partes seu re ad lineas recto redacta esse, C(() =-dv
- seusse
- posito esse du= A(4). unde ex 20, 21, 22, 23 polito AM = y-pe fret
- C(C): A(A):: AM: AF quae coincidit cum aeq. 12. Unde habemus
- Problema praeclarum et generale: Si pondus sit suspensum ex chordis
- quotcunque unaquaeque ex chordis sustinebit idel gravitationem, quae sit
- ad gravitatem absolutam ponderis ut s anguli quem chorda cum verticali
- _horda seu sp ad directionem facit ut angulis directionis chordae nati
- FAM, radius AM est ad secantem, et quia radiusq ubique est idem
- pro hordis quoteunque idem pondus sustinentibus; generaliter dici potest
- Gravitationes quas chordae sustinent esse inter se et cum penderte recip
- su
- gravitate ponderis absoluta, reciproce ut secantes angulorum diretionis
- posito si graritas ponderis absolutam, esse ut radius. Angulum autem directionis
- a me appellatur quem choida, seu directi qua pondus a chorda fai
- seu pondus primarium A, ab aequilibrantibus B, C, D trahitur, ad directionem
- ipseus ponders
- reciproce ut directiones quibus in pondus A agunt, seu reciproce ut rector
- AM, AE, AF, AG; est autem secans directionis ipsius ponderis A ad suammet
- Hinc patet C
- drectionem, nihil aliud quam ipse rudius seu sinus totus AM.
- quod expressio per secantes, melior sit quam per sinus, quia expressio per sinus
- tantum in duabus chardis profuit, per secantes in quotcumque. Ostendamus
- autem quomodo haec nostra regula universalis contineat casum duarum chordarum
- compleatur parallelogrammum AEN, latera chordis sit parallela, digonalis
- vero sit rectio ponderis a Hoc verticalis directio ponderis A. eut quoniam
- ergo demonstratum est esse C ad A, ut AM ad AF, erit et ut ad M ad FM
- est autem 3M P aequi p LeA M + AN et Na in AP aequ. AN in FM. seu N aeq AN. FM: AF
- secundum recepta
- nos
- regulam debere esse ut AF ad AN adeoque se FM ad N non ergo nisi
- A
- jamque video rationem mei
- endat
- estigandum est
- unam alteri
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 13, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068166:0011?run=74