Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 16, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- argumento quo statuunt dudum
- Optici, illuminationes esse reciproce
- ut quadrata distantiarum ab illuminante:
- dum radios solicitantes perinde concipto.
- ac illuminantis, ut rem a physica consideratione
- ad matematicam revocem, seponamque modum s. tutore
- per quem solicitatio paracentica poturatur
- ravium to
- amus, ut finise
- quiam appeslare licebit
- Rem autem possibilem esse ut solicitationes
- distans seu tesedentias ut conpergen
- decrescant aucta, distantia a centio, sic videtur
- sit recta RC ingu ejus exte
- ne
- ostendi posse. tR et 4 C, sintfrusta ferrea;
- in Dmagnes: manifestum constat matnetem
- autem poit
- minus trahere ex distantia majore. Et tamen
- poteat posito angulo D poterunt recto, poterunt
- ita assignari rationes frustorum ferreorum et bra
- inter B, et brachiorum NC, NR, ut Nsit magnitudines, ut Nsit
- punctum aequilibrii. Possunt autem frustra ferrea conferri
- ponderibus, magnes D, centro gravium.
- 4) Aliter per mera mechanica, nullo rei physicae
- occulta (qualis magnetica vis est) interventu
- rigicta
- idem assequemur. Esto sup recta CR, et aliquod
- punctum D, ex quo in rectam agatur normalis Dit
- Extremitati, alligetur filum cd EF transiens super trochleam E,
- per D et super trochleam E, in extremo appensum habens
- quod
- itur pondus F, incumbat plano inclinato G. similiuerqus
- extremitati R, allegetur filum RdHI, ransiens per D, e
- vel proxine ad D, et super trochlea H, in extremo appensum
- habens pondus 1, quod incumbat plano inclinato K.
- teo
- His positis patet D nespondere centro gravium et p
- Gosatico, et
- pondera F et 1, respondere ponderibus appensis in C et R tendentibus versusd
- u eostatice
- tractis versus D et perinde agere in C t R, ac si essent Neossatice essent
- pondera appensa in affixa in R C et R teodentiaque versus d.
- gravitationes autem quam habebunt pondera 1F et I
- in planis inclinatis G et K, respondebunt solicitationibus ponderum Neostaticis
- a versus centrum d. et poterunt e tanto majoes
- ma decrescere nescentibus distantiis ita ut crescente Cd, decrescat
- declivitas ipsius plani C vel decrescente Rd crescat declivitais ipsius plani K
- itaque in reostaticis etiam poterunt solicitationes crescere
- decrescentibus distantiis, et decrescere crescentibus. Et quod
- dici poterit in nostra Machinatione staticae vulgaris hic repraesentata
- locum etiam habebit in Hypothesi Neostaticae qualcunque
- effectus cum propositione calcula attentare. Ex puncto N in rectas LD, Ad
- sexta libri secundi Neostatiae agantur normales NL, NX. Constat (ex
- triang. HRd, id est ut NL in CB ad Axaisd abludunt) fore aequilib duci possent fore
- ergo fit NC in Rd ad NEin cd, ut NL adres aquilibrium in N, Si sit momentum in C
- idque etiam consentit in
- est enim rectana triang.
- DCH ad triang. ca esc adN
- Est enim NC ad NR ut triang. NCd ad
- et
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 16, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068169:0002?run=74