Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 17, fol. 5r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Clarissimus quidam Mathematicus in libro quem molitur de Conatue
- Mechanico, optime asserit, non magis tendi chordam a duobus ponderibus
- aequalibus in diversa trahentibus, quam ab uno eorum solo eandem chordam
- muro affixam trahente. Et sane (mea sententia) pondus oppositum
- id
- 1
- vicem muri subit; sufficit enim tantam, vim habere, ut a pondere
- priere chordam non trahi patiatur, seu ut chorda integra moveri non possit, alioqui tensio eluderetur.
- Et ex pondere illo retinente murum facere, nihil aliud est quam in ipso
- Sipsius
- potentiam resistendi augere, non aucta potentia trahendi. Quod idem est
- ac si pondus fieret immensum, sed ei supponeretur sufficiens sustentaculum
- ut infinite quidem resistere possit elevanti, seu chordam trahenti, sed
- descendere non possit. ita quantacunque ponderis renitentis magnitudo sit
- superfluum est, quicquid trahentis vim excedit. Tenduntur autem
- ipsae fibrae muri vel obstaculi resistentis, provi ponderis oppositi
- trahentis, idque perinde est ac si chorda in tantundem esset continuata
- sed haec distinctius explicare operae pretium est, ne quis inde error
- oboriatur
- Verissimum quidem est chordam LM muro L affixam
- tantundem tendi a pondere A, unius (si placet) librae, quantum
- chorda similis priori, NP, tenditur a duobus ponderibus B et C, quorum
- quodlibet etiam est unius librae (idque sic facile demonstratur: ponamus
- pondus C aggelascere habello supposito. E. utique inde non mutatur
- tensio. jam perinde tunc erit, ac si chorda BN DC esset uno extremo C
- affixa muro E. Unus ergo casus (duorum ponderum) ad alterum
- Cunius ponderis et muri) tanquam aequivalentem reducitur: Sed
- hinc non sequitur (meo judicio) vim quam patitur horda LM A
- vel BNpC esse duplam potentiae ponderis A, seu esse aequalem simul
- potentiae ponderum B, et, C. Sed potius esse aequalem uni soli ponderi ut B
- Cum alterutrum ponderum ut C, considerari possit tanquam muri vicemr
- subiens, ut non aliud praestet, quam impedire metum totius chordae, quod
- ad tensionem necesse est Quod si officia inter duo pondera B et C
- partiri volumus, unum quodque pro parte muri resistentis, pro parte
- potentie tendentis officium faliet. Quod ut et appareat carius
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 17, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068170:0009?run=74