Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 130v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 129r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Nota. Differentiae omnes hujus progressio-
- nc faciunt r 1. seu quod
- dem est, si fractione conpituas in infini
- tas continue decrescentes, ex quibus nominator
- Sit factus cotinue, terminorum progressionis
- aximus
- Deometrica numerator vero sit ulu
- ter inus unitate diminutus, summa
- harum fractionam infinitarum omnum
- est unitas, unde sequitur etiam eas
- fractionum summas omnes esse aequa
- les inter se.
- Quo thegremate
- nescio an cogitari possit mitabilius
- Csed quomodo jam summas prioris pro-
- scessionis inveniemus. Constituantur
- duae iptae progressiones, abteroa, terminorm
- alteraa differentiarum, adtera ognii
- sibi parallelae: Iut appareat an aliqua
- reperiri possit ratio inter ipsas, a
- terrini
- diffrentia suma
- Inquorendum est, quantum valeat summa
- haec rationum in infinitum:
- pet
- Ergo et duae proqussiones
- 32 64
- i
- S et
- 26
- 480
- 2b3
- 16 32 64 est progressio de
- 15 131 6
- rescens quidem in infinitum, sed.
- cure tamen productum seu summa
- est infinitas. 1. Ideo impossible
- est et rationem num quantitatem
- exprimere, at possibile est exprincere
- quantitatem differentiarum
- quae sunt
- 16 etc. aequantus exacte
- 21 105 465
- seu 13. Si ergo
- ab hac progressione
- subtraheres terminos alterius progies
- sionis valentis I haberes progressio-
- difsixdisfrax
- nem valenteri. 1. Nola hos disfrae
- hoc loco omnes sun tsfractiones quae
- habent, numeratiost essionis opome
- tricae eusdem, et nominalores factos ex
- duabus nominatoribus terminorum
- possum et sic procedere:
- E et. diffrae sunt
- ex. Hoc omne in
- inffinitum facit
- Hinc est in nostra pte solvere hoc pro
- blema: cuilibet quantitatifinitae
- facere periem infinitam infinitorum
- termnorum aequalem, io seriet
- infinitas. Hinc potest crlibet
- data qualibet serie infinita con-
- stitius series alia infinitaq
- 16
- eam rationem habeat datam,
- labea
- ab ea disfe
- diffirentiam habeat datam
- p. 15
- o et cusi aequantur. 44qu
- e 3ret
- est abonini se su pertus
- e
- sed si sic.
- velut proba.
- oane aequale ac proinde exdivepsis principus
- ocerebus tam
- n demonstratur sidem eleganti nota, in
- et intricatis ubi alioquin nullus induction locus, gratissima
- et ete veritatis.
- inffinitae possen
- Ne tantum de
- serrebus infinetis
- 449
- 134
- 1ora
- i
- 1024. 64 le
- Erc: 3b. 437
- etc
- s
- ilva facile He
- e
- 104
- don iys8. uel ort 2
- aequales sunt proesummae progressionum ex positis,
- quod hac disposi differentiae praemissae
- = 16 3
- Por tist 48F siu tca C g
- etsumma protressionis ipsius purae seu pri
- mariae, quod exs hocscremate elegantur patet:
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 130v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0260?run=74