Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 171r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.76.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- ut plures habeantur arbitrariae sed vereor, ne etiam eo ipso necesse sit etum
- rum f ad altiores assurgere potestates in explicata aequatione 3. Quod per sequi
- generaliter an Hypothesis desiderata sit possibilis, determinare
- prolixum est. quaeritur scilicet series talis naturae, ut sumtis quatuor
- terminis continuis F, 9, h, l sit gl = fh aequ. 1 hoc est quaeritur relatio
- qua inter f et g eadem quae inter q et h, et inter h et l ita ut proposita aequatio
- sane si non datur talis relatio constans communis videndum an detur transien
- s seu communis continue varians. Et sane datur perseriem infinitam, sed a nobis alite
- cedat.
- et compendium 2 E+, vocemus y. fiet fh aeq. y et gl aequ y+1. Forte
- feratur
- impossibile est inveniri relationem si possibile est inveniri relationem inter fet
- de vel e reperiri etiam poterit sine ipsius y vel e interventu, quoniam posita ila
- celatione, etiam reperietur relatio inter y. et f. ergo sublato y remanere potest solum f
- quia gl- fh aequ. 1. videndum an liceat assumere relationem si non inter duos sallem
- inter tres continuos terminos, huic aequationi convenientem. sit ergo splexequatio
- sans smplex: X f + y g + W aq. tr et proinde Xg + yh + W ∞eq. l.
- E quobus valeribus substitutis in eq. 3. fiet: seu Xg + Xy f + yy9 + yW + W ∞9. l.
- ex
- Lyl
- X9. f + X 9 + y1o aeq. l. quos valores ipsius h et C, substitu-
- + W
- + gy.
- e endo in aq. 3. fiet + xy fg + x 8g + X (+ X. + y10
- Volundum hic quaerendus id quod videtur faccili
- vlaliua quacindo -x H
- = W f
- +W
- sed ita putat non adesse sufficientes constartes ad tollendas vindefinitas y et g.
- rlationem constarmtum cuiserbuas quod siam
- clem Nisi forta tentare, placeat, an forula hoc sit divisibilis per 8f+ A9+ inventoque
- quod artificum
- esse valore D et A per X et y. fiat deinde tam O quam A aeg. 0.
- acilicr oii licuisset etiam adhibere in aequ. sub finem paginae praecedentis quae est +A
- ff +2 XW f + XXW aeg. 0. an dinti possit per Df+ M, seu an possit comparari cum
- . +XX W
- .
- .
- + X WVW
- 1. WVW
- AM H + f an divide possit per 8f + A vel per f. + H
- possit cum D f + dn f + AH ag. 0
- +Xf
- ideo quia aeg-f
- D si provq. e scribus pss + b5 + etficte
- aq N - 2X XrO- W ) + + xV rNo+ col. 1 5q0.
- X 2x D
- et qua +2 + aep. 0. ideo qia 2aeg.. fiet: B 2x o+ xrua
- Ergo ponendo tam B eg. n
- (6
- X=
- B + x
- un
- A2 XXCW FXIO +-1 A Rru tm-e
- u 5q. 8. fiet etiam Aag. 0. ergo jam si ponatur daeg. 0. eti in aeg. 6 fiet XX101 + Xur + 10 -1 iu
- F et. et quia b aeq. 0 etiam in aeg. 7 fiet: X- X a9. 0. Unde patet aquationes 1 et 12
- reffrendo ad aeq. 4, etiam necessario fieri 2X31 + XXVo - WVag. 0. unde hoc circuitus
- C
- E
- o
- Y. 2 P
- redimus ad id quod evitabamus nempe ut tres sint aequationes supposititiae solvendae, cum tamen iscrit
- 15 35
- ed
- tC uo X
- +W +
- duae tantum constantes. Neque natura falli potest. Ique praevidere licebat, mam
- quid si faviamus f + W aq. 9 et g + W 9. h et h + W ∞q. l.
- et quia gl. fhaeq. 1. fiel:
- fiet: f + W + W aeq. h. et S + W +Waep
- Sr in f + +10 aeq f r quae quidem
- aequatio multo ad huc implicentior est.
- quaa Numerus terminorum seriei a. 2. b. . c. 105 ex est e + 1 seu co
- 5
- ideo appellemus e+ 1 aeque. co.
- Debet autem dari relatio inter f et co, et eadem plane relatio
- 5 F dari debet inter 9 et co+1, ilemque h et co + 2, ilemque l et co + 3, si quodem
- et equntio communis pro hac relatioaepprime si quidem relatio communis exprimi potest aequatiane
- vo-
- A
- X
- haec quidem Methodus est commodior priore, nam itel non tam alte assurgitur in caleulando, exemplo
- onstamm, sit: f aeq. X co + W. et 9aeq XC + X+ W et haeq. XCo +2X + et LaeqX Co + Ex +1
- W + 34y
- co +y
- c0+2 +y
- cotI+Y
- s si ope horum duorum valorum jam eficere velimus duas aequationes nempe
- fh aequ. 20 2C, et Il aequ 2 C0 + 1, ita ut aequationes prodeant
- identicae in quibus utrobiqu evaneseat in determinata ed, ad priorem difficultatem re volvemum
- e
- EFF Si sit faeq. Co t et gaeque CoFI + W et haeq co+ 2 +W et laeque co+ 3 + W fiet:
- t ld. Co+ + N Co + W Co+2 + wW aeg. 2Co. as
- si
- s
- in mnnsit Gsitale Aet agheo et
- detur tamen eluque non esse
- s
- essia
- dot
- F
- Videtur mihi jam patere ratio a impossibile sit inveniri aequationem constantem, quae relationem exprimat et
- Namse ut fh oritur ex co ita prorsus gl orietur ex c0+1, est autem fh aeqe 2Cd, ergo debebit esse, 9l aeq. 2coF
- seu 2e0+2, cum tamen sit gl aeq. 2e0 41. Unde sequi videtur, ne quidem transcendentem relationem eandem dari, quae
- aequatione aliqua exprimi possit. Quod deseckendisse magri unomenti est non omnes scilicet seriestales esse ut
- poaitissum
- t
- tles
- e
- n
- eem int
- ea
- isi +X
- Ets
- = .X
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 171r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0341?run=74