Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 259r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 260v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. paus ultima videatur
  2. Geraermlia de relationibus Aricrum an seriibus e de arte tractindi relatiors, ut alias ratione
  3. De usu replicationis in serie, ad inveniendam ejus summaricem
  4. quid eleganter haecMethaus nos reducit ad mothodum differentiam. se
  5. b c d e
  6. X, 1 m n p
  7. x = b mihi significat relationem
  8. quacunque qua inveniturpe
  9. Pinamus dari relationem inter a et b eandem quae inter bet C, e et inter cet d ete
  10. et sit l = a+b et m = l +C et n = m+ d et p = n + C ec. Hoc est si b, c, de
  11. sint termini seriei; t tunc l, m, n, p sint summa; tum
  12. Ponamus jum eandem relationem esse inter b et l, quae est inter cet m, ajo eandem etiam fore relationem
  13. inter d et p, et inter e et p.. Et ita porro. Quod ita Demonstro
  14. sit c= b et 1 e
  15. sit constans relatio seriei talis, ut sit C= b et d- (∞) b =c et v) c = d et Vd = e
  16. et ita porro, et reperiatur (1d b = l itemque C = m. dico fore etiam (ed) d = n, et ita porro
  17. conclusiot. Nam ex eo quod b = C, et (C0) b = l, et + C = M colligitur (d) C = M per calculum, ex hypothesi
  18. Conclus. 2
  19. Erquet ex eo quod ∞ c= d, et D C = m et M+d = n colligetur () d = n
  20. ex natura seriri per conclusionem exconstructione
  21. praecedentem
  22. Est enim endem ratiocinatie quae in conclusione prima, tantum pro b. c. l. m substituendo c. d. m. n
  23. Conclus. 3. Ac proinde idem habebit locum semper, ut sit Cd) e = p.
  24. pe tul pro c. d. m. n substituendo similiter d. C. M. p, et ita porro ininfinitum
  25. sefiecede esit relato saiter duts
  26. seu si eadem sit relatio inter duos terminos proximos quos libet ejusdem serjei, et sit eadem relatio
  27. et semel contingat ut sit eadem relatio inter terminum seriei, et respondentem summatricis, quae est
  28. inter terminum proximum seriei, et proximum respondentem seriri summatricis, tunc idem semper
  29. ucontinget, seu erit en relatio constans inter terminum seriei, et terminum respondentem Gercei
  30. conclusit. Idem est si adetur eadem relatio l ad a. b quae in ad b. C. dico fore etiam eandem ipsius n ad C. d
  31. summatricis.
  32. et ita porro. Nam quia eadem relatio inter a. b quae inter b. C. Hinc si relatae lad ab quae m ad b. C
  33. erit etiam relatio l’ad b quae m ad c et res rediis ad casum conclusionis praecedentis
  34. et summatusis
  35. duobus proximis seriei xertertae
  36. Conclus. 5. Si atcunquei relatio imalis composita habentur
  37. similis, erit e relatio constrcus inter terminum seriei, et respondentem serei summatricis verb. grat
  38. ponamus dari relationem inter b. C. l. M eandem quae inter C. d. M. n. dico etiam fore eandem inter
  39. d. P. n. p. imo dico fore eandem inter c. m et inter d n et inter F. p. Nam ex eo quod datur
  40. eadem relatio inter b. c. l. m quae inter c. d. m. n. probari potest, sublatis X literis b, l, ex illa; et
  41. Cym ex hac eandem srodituram illic relationem illic inter residuas cet m, quae hic inter residuas, et
  42. Ergo par monctus. 4. et eadem erit relatio inter C et p. Et ita porro
  43. Hinc si demonstretur non prcedere eindem retationem, simplicem periei sum ducis ad propositam
  44. nec dabitur der relatio composita, modo dicto. Nam composita semper rnduci ad simplicem
  45. potest. sequitur ex praecedente conversione per contrapositionem
  46. Si detur relatio constans inter seriem summatricem et propositam
  47. In omni serie ubi datur terminas ex suo nummo ordinali, seu ex eo numero per
  48. bicimus quotus sit ille terminus, datur etiam relatio constans inter duos numeros proximos serie
  49. Hoseversa quod ita demonstro. Sit Nymerus terminorum X, et terminus saliquis, ut b sit
  50. iune (ex hypothesi) Arminus proximus C erit ) X+I quarum duarum aequationum ose tollendo X ha
  51. concl. 8. Si detur sries Terminus seriei ex suo numero ordinali, deturque terminus seriei summatricis
  52. bebitur relatio inter b et C desiderata
  53. ex respondente termino seriei propoositae, dubitur etiam terminus seriei summatricis ex suo
  54. nuntro ordinalisaut si sit b= ex et l - c0) b fiet _ habebuntur duae aequationes
  55. quarum oste tollendo b, habebitur relatio inter solas literas restantes et . quae est
  56. vonc. sidtetur Terminus seriei ex suo numero didinali, esr terminus seriri summaticis
  57. desiderata, scilicet eot erit t= d)
  58. u ex suo numero ordinali, dabitur etiam termini serieri summatricis ex respondente Tormino
  59. seriei propositae seu ex b = C et t = x dabitur utique relatio inter b et 1
  60. concl. C0. Hinc conversione per conta positionem conclusionis g.) si non possit haberi tenmmus
  61. seriti summatiicis ex termino seriei propositae, impossibile etiam erit haberi relationem
  62. iunc inter arminum seriei summatricis et numerum ordinattem
  63. olilicoremata ejusmodi continupenda
  64. 2 Rngusti 1690
  65. concl. 6
  66. Coacls
  67. concliZ

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 259r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0517?run=74