Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2, fol. 139r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.78.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 140v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sit X = l+ m + n + p 1 etc. u= lm + ln + erc Z - Imn +et B= lmmp + et c. Et itapomo
  2. quae compendisse scribemus. id est omnes. l. m, n. EH. simul, U idest omnes l rum etc.
  3. siet l = X Et I = XX - 2y Et ( = x - 3xy + 3741 = x - 4Xxy 14(Z + 2gy - 4(3
  4. =X3 -5X y +5 XXZ +5Xyy - 5x(3 - 5yZ + 5)
  5. LL2XyZ
  6. =X- 6Xy +6~Z L 9XXyy - 6XX (3 +6X) 6yB +373-6d. Et ita porro en
  7. u
  8. eit aequaie Hcecalatus casuem sprti set
  9. Modus continuandi hic est: eb efficentes terminorum in potentia polynomii simpliciter
  10. expressa , v. g. X a Bin +EUmm + 12 llnn + 24 lmmp. sic habentur, v. con suro forma abc, est
  11. 1.2. 3. 456.7. Ex his jam coefficientees in compinatorie expresso, seu per X, 3, Z, β, etc, seu uniones, biniones
  12. c.n3; 1.2, 12 terniones ita habentur. Sit a v. g. forma ryz (quae in XS vel in ( occurrit) ejus coefficiens est 12
  13. Hunc ita inveniemus ut sit ad coefficientem simplicem forma qualis xyZ. qui eet (seu transpositionem formae ) 6, ut est
  14. numeras dimensionum verarum 6 (nam X est dimensionis 1, y dime sionis Z dimersionis 3, ad apparentem dimensioram 3.
  15. Et sit 12 = 6. (6. 3) Signa autem sic se habent, ut quae forma paricate vel imparitate dimensionum apparentium consentit
  16. cur ipso XC quod ina suivi ve cum dimensione ipsius xe (ubi e revera est numenis dimesionis verae quam forma habet)
  17. habeat idem signum; sin dissentiat diversum. Hinc quia XiZ habet dimensiones apparentes tres, sed veras 5
  18. nempe tot quod x et quoad paritatem vel imparitatem dissentiunt 3 et 6, Hinc ipsi xiyZ praefigitur signum
  19. posit in aq. 16 = x -bXy + et ipsi X presigiaignum + et auto nempe Y6 et XyZ esse ab eot
  20. aquationis latere;
  21. porro hic calculus usum habet ad aequationum Analysin, nam ut jam a Vieta observatum est. Si
  22. sit aequatio gradus cujuseunque vel radicum quotcunque omnesque temmini sumantur pro affirmativrs
  23. ressi
  24. coefficentes termind cognito aequationis st sunt combinatorii rndicum ejus incognatarum. Nempe termina
  25. = X
  26. .
  27. 6
  28. 8
  29. et ila
  30. a
  31. radicum, tertii est summa binionum ex radicibus, et ito poro de quar summa ternionum
  32. et inem
  33. si
  34. denius ultunts est sma productum padicum. Sint ergo radices ete. Termus
  35. aequationis ecundque tertis, quartas etc p, 4,Y, S, t, etc. Posita ermina Posito summum terminum
  36. redditum ab solutum seu coeffociente carentem, quod fitdend
  37. Corficientem. Est ergo p- L YE, Y =XE
  38. F +GC Et I porrot t = vv VW, Et ila porro
  39. .
  40. D = p- 5p q. + Gppr + 5P99 - 5pN = 5CY + 5 t Ng pntus Xte, vii X tB, vel , unt Xt, ve n tn, po sutat ese la V vela L
  41. a Merits cognitis. Eodem modo A =r it _ aggres ato
  42. = = quia et formas in parte non homoeoptotas, sed in e taua justitiae legem servantes, ut B-..
  43. ad valorem revocare licet per solas p, q,Y, etc.
  44. Sed quicdo quaeritur ipsa radix aequationis. Bonamus eam esse (+m etc =. Sit verb. gr
  45. i aequatio X + gX + XX + sx + t =0, et D compet e quatuor partibus, quarum quaevis sit rav
  46. una
  47. o surdetolida, nempe L, m, n, p. Quodsi possemus invenire A valorem ipsius l, et ipsius (5M, et
  48. cogulit
  49. lnrx
  50. E ipsuis lmnE, et deniue ipsius lnap seu ipsius l’mnp haberemus ex cagnitis per aecquatione
  51. snstates Eudices Surdesolue extractae forent, l, m n p.. Astino autem l, lm, lmd
  52. e, Considero pioero ese quantitatem rationalem, ut est ostensum. Quod si eadem sit pars rationatis it et in, et
  53. tentitares rationalesec
  54. in X, et in = opoitet partem hanc rationalem esse quintum partem valoris ipsuis X inveriti
  55. Asumo porro, l, m, a, P dales esse irrationales surbetoluas, ut nulla earum combinatione (nisi forte cum omnesiavicem iucun
  56. ut in lamo prodeat rationale, nisi forma prorsus assurgat ad sundesiridum, ut in L, em 10 (10 5 13 Vm
  57. 2XZ = et talibus. Et haec hypothesis est valde rationi consentunea, tantum eatur assamitur suipejolidas t istas tam
  58. E gentraliter assumtas carere pribilegio particularis alicujus extracibilitatis
  59. ici
  60. vestigenus
  61. qua s
  62. u
  63. partem rationalem. Quod discemus, si unam ex istis quinque mibus, X, E, etc. a ponamus inventam et relquas
  64. 23 + = 5 dere. A itaque ut habeamus valorem ipsius l’restat ta
  65. Lsoi
  66. ta
  67. Hinc habemus aequationes ut priores e (B = p v.B = pp - 29 et V = pd epq - ZY. Et = p. App q + ApNt 249
  68. +
  69. 10
  70. quatuor Z, _, etc nomineraus D. Habemus ergo duas aequationes unam XE + gX + rXX + (X +t 20 alteram vero
  71. vE290= r_ + se Ft =0, auferamus unam ex altera fiti + V + qu + rvB + SD =0 et hanerquationem dividamus per vi
  72. YXK - S+
  73. od mate aqoaiote al ary e ae sit ver dene it sii tae
  74. a eta
  75. si pati polclo Y Eiisse radicem faigam
  76. Exhac aquate sequilia esse veras
  77. deu signem curusaue mutanda, foreu vel
  78. er on cnti
  79. +2
  80. ne

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 2, fol. 139r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068195:0277?run=74