Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 153v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The same scan as fol. 152r (00068196:0301), where its text is given.
The machine reads it as
- in Desideratur ut equentur quadratis ay, ay+l, ay+rum. Sufficitay aequari formulae ex i secundi gradus ductae inquadcatum.
- sit ergo ay = _ZOO: D fiet ay +l= nZ0O +UDB. au ubi vet Z sunt simplices, vilit oxrra, sed notae planetariae quousque assurgant li
- in incerto relinquitur eodem modo ay et vZ00 +UDD = GE. Et eodem modo ves vZOO + mm DD = aa 22. Hic ver
- sunt formulae simplices qualis 10X +Ha, sed quousque assurgant d D notae planetariae orbitrarium manet. 3b l, fit vZ0D = aagQ - U vi
- seu 1700- a 1lA, et D, = (pra (pra, (a Q + lD) ( a - (D). Hic d si ex et D non sint altiores secundo gradu, non ut C simplex
- Hic si O sit simplex, convenit e et D assurgere ad secundum gradum, danturu t modi resolvendi, nus duo sine ulteriore resolutione
- iptorum et D, tertius per ipso ipsam. Ex prioribus una Hypothesis est ut sit VB = pia, aC + 1D et ZO = a: p, aG - 1D. Altera
- Hypothesis est vZ = p. a, a a 9O = p: a, aG + l9) et vZ = d: p, a4 - lD. quodsi Q et D ulterius resolvamus, possumus
- facere ao= et conside remus tanquam secundi gradus, possumus facere a +lD = 44 et aq+t a G - lD = EC et finit 2ac-44
- ElB = A 1 = Eco, fint L D 8 ( 1 E = 2a + ha EC et D = Et C4 - FEC, et fit 1Z60 = V8 cotun
- tal a
- c.
- ypothosis priaestit so ita fini _ Ev +C et s v B et Ay. = BZ0O:, qu (20 -00). t a Hypothetis posterir ut sit - v B. a, + 5- qu. B
- V O a n cd = Ba: ), et erit 4= 2a BCY
- v + Da se ∞ = LvO+ a Z0 , et D - v0- aa zC sed ita
- fiet et ibi aganm debeat est S0, fiet
- 2a5 = QZV + 4 dC et a 2m BV= d6O. quos duos ipsius D valores habedunt qe N et rationam datur determinatur ratio inter OD et ZB
- deprimetu valor ipsius y. t uod si prisrem H hypothesin etium etiam ad m apulicemus
- adeoque q et B habent rationem deri constantem, et O, Z, B habentrationes constantes, sed inde etiam habot ad ipsos, et proinde etiam ad 0
- rationem constantem. Et fiet X constans. Itaque non est opus adhibere Hypotheses, ubi ∞ et D non resolvuntur, comprehen
- duntur enim et in ea ubi resolvuntur. Et poterit generalis institui calculus pro gradibus vatorum quibuscunque quo semel
- absoluto nihil hic amplius in rationalibus sperandum est, tentandaeque erunt irrationales, v.g
- In irrationalibus sumamus Hypothesur, ut sit y = Z + exprimantur liter notae per. +0Q +. s9c. Et sit
- y = EaB: Z = avz. q2 et avZ + UZZ = VW, et v = 1 10Q + 15 sDQ et v = Z = 21 10G + 22 (DE fot vZ = 1n O + 1. 22 4 1OD
- a: B. a - 1q sed ita. eunt W0, Z1 V, in ratiore constanta quod non licet. ita incommoda rationum constantium eadem mament
- Si non benc succedit, ut singula aequantur quadratis, sullecerit, frcctum ex tribus aequari quadrato sitaus L ZHt: rsS
- ay+ = aanzEF +Urret Lelra: rr et ay tl, er = au vy aa Wwr Ip et ay+mm, 1r = af aG
- et ay +U, rris seu _aa aav Lt + UrrSS COZ et aytum, iSs= aarut +mmrrssaa ss co
- aco, m +I, in _- l= vge VZH. quod si jam eose habent constunter ad Its etiam ob valorem alterntirum ipsius erS, alterum rrin)
- rrss =gaibicoZ aov Zttaa: l = a aa na WHCMM. unde v qm it
- (ed ia y deprimetur. Quidestilflat oe et ingrl t pontre etet c quod hoc nolimus, opor
- rebit facere _ et AE gradus secundi ea lege ut summus gradus in MF +lZ evanescat quod ficri potest et potent in Vel ret redici ad redigi
- ad H so ad V et m 2 ad Z. Sad ia larcalae ipsunt rrs sit PY vel E minis altat. est poterimus velicto D et e simplicibus favere B vet Z
- se constunter habe (ut ad
- tu Hic si facimuns nolumus farere rcrgere Ecd ad quadratum, quod esset recidere in Metho Methodum priorem, oportebit
- nec facere duo reliqua pro ducentia aequalia quadrato quia i constantia essent inter se, ideoque et VAtE. o itaque ponamus E itaque oportet vel
- constanta
- cd vil E redigere ad t, sed ita etiam Yvol 5 d (ob vatorem ress) rediguntur ad E, et ursus deprimetur valor ipsius y
- peramu
- si t productum ex ax _ a ax, ax -1, ax- mn aequandum quadrato
- quid si ponamus _ G esse quadratum a erZ: 1 et aytUr, rrss = ax ZZ tUrrss = 4CE et dv2) rss = H CoE
- sic unam literam lucramur et fiet avz + lrs, abz - 15 = Dp coZaa et _vZ + mrs, avz- les = H coz aa
- sit a= pa B sit als s p: a, avZ +lrs et acoz = (a: p) avZ Irs t tt = q: a , a dZ + raYs, et co y = a: 4, avz- mrs
- sed ita ob bines valores ipsius cdt habebunt coz, YZ, rs rationem inter se constuntem. Ergolesto at Wo = qia, arzt nts, et at q acq, arzu mes
- Ergo aDZ et mrs, habebunt divisorem communom quod deprimit valore ipsius y. Ergo nec sic dicebit
- sit x y = 1502 + 12 10 YDE gy = 1. 108. 11 Z 2 1. 12EfOF
- 12. 129
- et gyt H = 10. 100 - II + 2. 1214 8 YC
- 11. 12918
- Cri) EF.
- 90 + 21. () 7 + IC
- sit nunc n. A C 4 + 12. 12 D D = mm + 2. 1. 12 E sBD = qu (34 109 + 3g 112, ) 35+ 31 + 2. 3081 8 f0
- ft 30. 31 =10A et 2 45C o G + 3V 9e F (10 68, 15 84 E) 26 2P + n OD +l m 30. 31 = 20y
- sublato Z ope aeg. l. ex aey. 2, et subtato 3 pe a9. 3 ex aeg. 4. sed video aeus. 4 non posse siccedere
- a
- ibet dividi
- au
- posse constant nin per variantem e quod non licet quod si pro m assumtissemus qu (30 +31 fY habuisemus aequaionem
- novam similes aequatio in by 2 et 2, nempo 30. 31 ) 1 12, et 11. 104 + 12. 120γ 3098 +2.Op + um
- hau aequ. ope aequalionus novissimae 3, lotatur et ipsuus 2, lotertur d4, fiet constaius divisibilis per 4, quid non licet
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 153v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0304?run=74