Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 189v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 188r); this page is its left half.
The machine reads it as
- si non
- Haec methodus etiam servire videtur ad problemata deprimenda
- ut
- y+ Cy aequ ist b utique collendo inationatem
- per multiplicationem problem assurat ad sextum gnradum. Sed hoc modo
- si sit
- 3XFC + C ne aqu +t m saltem commodius tractada
- imo puto et ad deprimenda, quando plures concyrrunt
- irationales: sed Si hoc succedunt, sequitur
- omnem formulam considerari posse ut habentem duas radices, aequales.
- Uum ex radicibus scilice certo Quod jam video non esse morum nam
- radices ipsa aregentur y augentur vel minuuntur aliqua quantitate
- e, sic ut fiant duae ex ipsis inter se aequales. Itaque res etians
- sine comparatione effici poterat methodo Huddenio, fingendo ipsam
- formulam ut
- 12
- X + 3CX + 3C X + C esse aequ. 0
- + b
- et mulliplicando sic ut tollantur omnes termini se cundum regulusu de
- maximis et minimis: fiet. X BCX +e X + B e + Bb aequo
- rursus contrario ordine multiplicando, fiet: 3X +6 ex + ge aequ v. seu X + 2 ex + C aequo
- seu fiet: X aequ - e.
- et rursus X 42 ex + e aequ - b. et fer l’oqu0.
- Quod absurdum est, itaque vereor ut res succedat.
- quardo tamen An forte
- ista absarditas locum non habet, quando spectatur quantitas ut formula
- tantimo non vero ut aequatio. Nam supra in
- s
- y + b
- habebimus: X+)
- 26
- s est autem ZV3 aego 2Vv - 4 V
- aequ X (+ V) + Y 3r- 1- 3 Exem
- ergo X + 35 2b
- et fier X F.
- -f0v + 2v - 1
- 2b
- =v - 3
- Est autem v0 aqu v- 3
- seu X + -6b si aego X +d
- ergo e aequ. L -5 +
- p = 1
- 2s Ab.. et m aequ 3e - 2l
- 1. 3 2
- quae procedere videntur
- Unde pateo Huddemis imethodum de Maximis et minimis panto plus
- aliquid supponere, nempe quod formula de qua agitur seu quae duas
- habere debet radices aequales sit aequalio. Certe ita fieret:
- aiqu locy
- Ergo X + m aequ X +3C - Et scribamus porro
- X +l aqu. 0.
- X + l + 3C 2l quod fiet: X + m aequ 3e - 3C seu X + )+ m aego 30. 2l
- o unde quia bis habebimus valorem ipsius X unum ex valda ipsius
- alterum ex ipsa aequatione: y + b. seu y aequ Y- b.
- seu X+C aequ l- b. seu X aequ = e +- b. poterimus illos duos
- valores aequare, ut videamus an prodeat absurdum quod proditum
- esse non dubito. Simile prodibit si alia radice sumta ponamus
- X+ in aequ. 0. hitus conjunamus cum aequatione X - C +Y-b.
- equ
- debet enim rursus aequatio esse inter datas, qua non nisi raro procedit,
- Sed
- scilicet apparebit eo casu Esse debere b aequ. 0.
- non curemus aequationes, sed tantum formulas methodo nostrae
- nihil obstabit. Nam semet absoluta comparatione nihil
- amplius metuendum est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 189v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0374?run=74