Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 233v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- centro E, radio ED, arcus
- parae a RF auni DZ. d
- adsecuns EA.
- erit juncra D5, tangens _d
- ex compositione mutuum
- rangens guadratriris ex Robervalio
- cutro E, modio AE, describatumr senicimnus ABCotem. recta A H diameto duplo ompus senicientum in extremse
- dividatur in partes divisionibus semicirculi proportionales. semicriculo diviso punctus B. Recta AH, punctis C. junge mndio
- quae ubi transcuntes per C paralletas ipsi AE, secabunt, in D, erunt puncta quadratic;: AD. Dezc
- sit ACpX. DRpy, radius a. sinus GBp S. producta CD in R, ubi diametro occurrit, erunt Tuangula EAB, et EGB
- smilia ergo EG. ergo DR (9 (4y): BG(S) O:: ER (X): EG (Na- p). adeoque DRp SN
- seu erit ordmata quadratuas ad arcum, ut sinus rectus arcus ad sinum ejus versum sinum complementi. Et signum
- ambiguum = ostendit ab utraque ipsius AphEV parte esse ordinatus quasdam.
- + Va- sa
- 77
- Quaentur jam hum figniae quadratua, constat autem nobis aliune esse dx p . posita g. quadam constante. Ego x
- sic tractabile ita considerabimus.
- Summam, scilicet omnium
- sadx
- s ras
- ides
- in punctis C applicentur ubique ipsi AC, ipse CF sa. Ajo primum figurae inde orientis haberi
- Frae s quia dxri Ergo CT
- quorum habetur summa
- Sdata circuli quadratura, prodit enim eadem
- natia rectangula ex differentiis constantibus anveimeticarum, seu simuum versorum er ipsis ordinatis figure anngulorum seu sanmum
- pot
- reciprocis
- ad est ipsorum arivimeticorum ad est ordinatorum Hyperbotae, Ergo illius figurae quadratu dabitur ex quadratura Nsi fullor autem alibi ostensum
- finuum complementi reciprocas applicatas abscssis seu sinnum complementa, seu sinnum versorum (hoc enim in differentiis concrdit, differentis vare
- fignram angulorum. sed nobis non figurae CT 7)(C) quadratuon, sed ejus momento ex vertice A. seu nye AN, opus.
- id es summa quadratorum omnium N. jam AC B NT X.
- CTF S4. ovocemus CT, G. erit G sa et ut X intret
- in aequationem, et sola quidem, ne plares duabus sint indeterminatae, cogitemistesse S p+8. Ergo
- dx 4 id est 5 8a
- et g a Odx GEa + g2gr. et dXF sars. et XY Onffasangu et _ j sed himi non licer, ut supepra pagina male feceram,
- concludere X p omng
- +i Ergo nondum rem absolvimus, neque adco facile est. Inverienda scilicet summaomnium t omniem
- ar s+
- positis g et a constantious sila x variante. Haec enim est aequatio perfecre explicans naturam quad atricis. Iab hinc oritur ablu nt aeo
- enim in nostra potestate iisas Y facere arithmeticas fieret locus ad lineam rectam. Resumemu ergo: aequatio erut
- explicetur Sp)
- hoc enim in dubitabile est f y Hoc videndum an sit verum triangula similia BGE; 5C VB se quia
- ert : EB (a):: _ BE: GB et BCd Y d X. et GB1S.
- Eruent Vas
- erit, dXs a nF. ergo non est absolute verum esse Sp. a. sed erit ipsa g inconsta
- posito a pgt siscalicet sumimus Ax pro constante. Cessat ergo absurditas, sed nondum
- solutum est problemat.
- Resumamus priora: YF SX. et Sp a- Z. posito
- e
- esse Z. siium complementi, per: S a qu X
- HV. eut sq. (n dx. quaeramus
- 5 1. Ex cognito cuali nera: tangerte, set. sa . Z - 5a- - 1 218. pido. et fier:
- hy ov 4 20 Ya. 2F a. Z).
- fir: FZV . a - a Z 2 50 2
- er (n , AXB aV et xasim Ha 2
- (. Modgeligendi incalculo vare
- a sum
- dZ
- enim transponi poterat ad
- quadhandiam Aatrobique
- d2
- et ypasa sum fa-
- quaestio jam ad mirabilem quandam analysin redacta est, nimirum, ut iceat ipsis Z quamcunq ascribere propositio
- progressionem, modo illa talis fiat, ut ipsarum dZ inveniri possit summa, sed hoc hommino satis certum
- est feri non posse. Si velimus jum loco Z habere 1a. Z id fieri puto poterit, ope aequationis superioris
- Xp a sum
- ergo dxp a d
- a
- novo irresolubilitatis genere valor
- et Dax ae2 dh. et Odx a OdXZ a dZ Sed hint jum
- ipsi
- at non sit amplius intra cocideo in
- extra vinculuum Z tetragonisticum haberi non potest, Nam si faciam
- minus sit intra vinculum summae. Nec ultra hoc iri potest qineptum differentiae, non ideo impediemus quo
- facien
- minus sit
- 1ZD vango Leges enim non hujus calculi non
- permittunt, ut ultra eatur. Unum tantum videndum est, an non co conjungendo aequationes et D inte
- tolli possit Z Ac quia patet esse dZ
- hinc jam quaeramus z. fieri
- er a. Z 1. ra
- est aequatio X
- saqu tit
- equ
- Eis xa
- a. Substituendo dx in aeq. Cd felicissime fer 3 pa La X
- Xa
- e - 1 et +1⊓ a. et ZH tF
- +a Xa + Ya. et a- Z7 va
- seu seriei ta ivenienda summ sive
- W
- a
- licans naturam quadratit
- X
- xgi et denique
- 2ad
- . et dZ
- rae. Zu B). adna
- dx
- lex 1
- dx. quae
- posita X abscissa ex diametro: et y ord inata. Sed n nihuis duci potest
- ex
- 174
- na tangentium
- E aga queidu (A Edx. Ergo puptone ax
- d Eud monicine e g ad dx
- seu 5+ det
- ad quadraturam, exploratius mihi hactenus artibus. Videndiur an aliquid proqladratura duiqued
- aequ.
- si sit X authmetica fiet:
- +x
- ota
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 233v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0462?run=74