Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 251v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 253r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. sed videamus si aequotionis E rursus quaeratur differentialis an res procedat aempe ady = Xdy+ ydx+ fax
  2. sen dy: dx = y+f a - X sed hoc est falsum nam ay: dx = 1: D et y+ f = 2a e1 a =x = 2a
  3. ergo y+f,: ax = 1 itaque non licet aequationis differentaliternivestigatae
  4. iterum absoluto ex5, ex dis
  5. Idem aliter tentemus
  6. =rax +raC=fF1fy + yy
  7. differentialus prioris est: = fadx = +f dy + p y du de seu py: dx =a: y
  8. videtur eum
  9. diobeo
  10. aveeder
  11. em tentemus
  12. et XX+ yy = ph
  13. qu
  14. y Xy+XF, cujus aequationis ope poterimus toblere
  15. et 2. et valoreet y lotsendo ex 4q. 2 prodibiti vator ipsius h desideratus nec opus est calculume
  16. in quadratricibus
  17. P. a = y faadx aatu San axspax:ax y: a et vytx = ee
  18. fit dx: a +X = dy: a et dy: dx :: - x: y = a: a +X, et fit
  19. quC + ax + XX, adeoque y ax XC: a =
  20. adtoque X Laa - ay - a Sec- 7 atue ita haberi p
  21. X et Y y ex data e, adeoque et X, verum ipsa , seu radius circli
  22. non datur. Videtur autem dari posse, si novam ex aeq. 5 ducamus disferentialem, quae erit
  23. =ady adx F2xdx. Hanc enim aequando cum 4 prodibit nova aequatious inter x et y quam
  24. cum ipsis 2 et 5 conjungendo tollemus tam x quam ty et inveniemus c. Neerum, quia id mihi
  25. suspectum tentavi, in ca exemplo praecedente in curvarum notarum . Veripe ubi
  26. seq. 5. erat ay = Xyt XF et differentialis inde ducta fiet ady = Xdys tyax + fdx, seta
  27. dy: dx y+f, a- x Sed hoc est salsum Nam in numeris propositis cum assumitemus f- 4a et a= e
  28. fiebat d: du: AX: 1: 2, nam =a: y+ F (in aeg. 3. ibi) est = - 1: 2 verum y+5 = 2a et a - x = 2a
  29. ergo fit y+fj. a X = 1. nquod est falsum, non licet ergo aequationes ob differentialitale
  30. inventas. a rursus disperentialiter tractare ad hovum aliquid deter minandum
  31. Et sane non est necesse ay = xy + xf sit aequatio ad curvam quae corva parabolam
  32. et circulum, Tangat Si tamen circul circulus et carvam propositam
  33. oscularetur, seu duco contactus coinciderent inter se tunc utique nova pess aquali
  34. es valores aequando, sit
  35. etita inveniri e
  36. ex differentialibus inventa rursus posset tractari differentialiter
  37. dplerumque coincident tunc x et e, seu y fiet in finite parva. Sumatur tamen
  38. assoa santurs opelerer, resaretis sai duatirr eo use p aatuer velrquata
  39. Non tamen video quid prohibeat dami aliquam, quam rirculus cujus centrum in axe ipso

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 1, fol. 251v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068196:0498?run=74