Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 46v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 47r); this page is its left half.
The machine reads it as
- veniamus id lineam formatam concursu sutulorum
- seu cujus Circuli sangentes sunt dati sit AB axis, hE centrum
- circulid unde perpendicularis in AB, sit Et. sit AB. X, et BC,y
- et ECe et AF, F et FE seu BG, 9. Et fieb
- f-X) + (G+ r. fy - 9) (X - f) qu. + (y- 9) 9. = ee
- sit jam assumta relatio inter F, g, e, quam non ingreditur X,
- quae in fallor possit potest talis esse, ut detur ee rationaliter
- pel ex f et g. Et prodibit reltio aequatio quae erit
- (X-f) qu + (y -9) qu= f.g = ak, posito k dari
- utcunque ex f et g, et fiet ubique
- X-5 qu + (y-9) qu= f aK, et differentiando
- secundum f et g, fiet generaliter
- unde data ipsaru
- 2 (X - f) df - 2 (y 9) ag = a dK
- F, 9, R ex plicatione per eandem pin supponitur, quo
- curva sit detemmnata, habebituraequatio
- in qua solum f, X, y, unde ope aeq. 1. tolletur f, et habetatur
- aquatio in qua solae X et y.
- ed si idem quaeramus per : du sic erit procedendum. quaeramue
- Circuli Tangentem CT. Eit CB: BC = dx:dus = CG: GE seu y -9, i, X
- et xsgu a(y 9) qu= ECqu (y-f) qu + (y-9) qu’ ee
- cur desideratur curva talis, ut si ex puncto in ea C, edacatur normalis
- ea cadat in curvam EE
- CE magnitudinis d ex data AB, datae, agg. 3, a
- Hd ita quia aF, FE, EE, dantur ex AB, substitutis vatoribus in aeq. 1 et 2
- Habemus ergo aequationes
- habebilurt) relatio inter x et d, dy: dx, X et y
- 3.4, 5, quarum ope tollendo X, habebimus aequationes und duas, unde abert
- aberit X, et solae erunt indeterinata e, 5, 9. Et ita habebimus (
- poterimus g habere per e, sencurvam EE, et similiter EC, habere per F AF, adeoque
- et quia hinc datur FE, describere poterimus circulum cug cujus centum C, radius EC
- ila jam duos circulos quaerendo, inveniemus punctum intersectionis dicto modo
- simplicissiuum eut ut EE sit recta, et EC, transferendo in Mn prodeat etium
- recta: utrumque sarioni inde FE poterit esse circulus et Mm recta, vel contra, tum
- utiaque Circulus. potest etiam Ec transferri in Ne, et ita etiam esse recta ret circulus
- inde ad parabolase alias conreas transcre licebit, et irvenire, atq et porro
- ad alias curvas, atque inde exerpere casus possibiles, quibus. non itur ultra dus, et
- 4x. dy: dx let dydus: dd dxdx
- vuo
- Absolutis tangentibus circulis transibumus ad fangenies parabolas quae
- plus etiam situ variant quam circuli. Nam etsi parabila sit speore e
- mur magnitudine data, et tamen datusue ejus focus, poterit tancet racca
- mutari situs picirebolae, cum data magnitudine irculi, datoque ejus foco
- nempe Centio mula fructra situs circuli mutetur
- post parabolas ad laeteras conicas ide licebit
- e Et pergere
- etram ad alias curvas donec appareat quantum variare loceat
- hoc modo aequationes, in quibus du ix et dydy: axax.
- Atq ita
- multa elerantia heorematu prodibunt. Et qui vellet
- angere Geometriam heoruematibus insignem
- hic materiam inveniret
- ut regam non est meu
- sed
- rOc
- ns summane
- itep e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2b, fol. 46v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068198:0092?run=74