Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 88v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.84.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 84r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quadratrix sit
- vertus finem pagins
- a
- (mo) 10yt 11 = 0, eis s sit _ 200 + 21. posito v = dy: dx quadcatricis disse tohis sit
- differentialis erit d 10V + d 10. y + de. Ergo quam conjungendo eum data quadranda, at tollatur v, fint
- -10. 21 + d10. 209=0 quae coincidentianda est primae per 30 multiplicatae, fit 10.39, + 11.300 unde
- + dl1. 20 comparando agq. 5 et 6 fint 36 = d1c. 20: 10 = (8V0) - 10. 21 f d11. 20, : 11, unde fint
- (9no) 21: 20 = 10. d1 - 11 d10, : 10. 10 = d, (11: 10)
- si scripsissemus
- Abadutri st C a Si se ipsissemus inntro 9t 1 = 0 et quadrandam v + 21 = 0 fiit 21 = d1
- H = 521
- posito V= by
- Quadralis sit yy + 109+ 1 = data vv + 200 +21= 0 et prior differentiata dabit:
- 29+ 10V F yd1o tad 1. = 0 seu B. = = Ydio d11,:, 2y+10. Quod substituendo in data fint
- + dio. dio yy + 2dio. duay + du duaa) compur coincidentiandum ipsi yy + 10y + 11 = 0
- . 20.d10.. - 2.a 11. y
- u
- multiplicato per Fdio. dio - 2. 20dio + 4. =1a
- 2, 20a dig
- -210. du a
- + 4. 214 4 4. 21. 10a y + 10. 10. 21 a
- 10 dio dio - (2) 10. 20 dio (+ 4. 10. 21a) = 2 d10 du1 a - 2. 10 d (10. 20. d.0 F 4. 10. 2 a,
- 2. adu = 10d10 seu 10 - 2 () dua diodio, :, edis deo
- Postegiore inddo habemus 10 absolute ex dato 20 et ut quaeran seu 10 = (20. F. core labemus 1 ota - b. 2
- et a21a diodio - 2. 20. 21 a d10 + 4 21. 21aa = d11 du aa = 10. 20 d 11. a + 10. 10. 21 ore habemus M - 18. 7
- 10 vl 20 = d 10
- 2ta diodio = 2. 20. 21 a deo + 4, 21. 21 aa = 10. 10. 21 a + = 10. 10. 20. 20 = a L - L. 10. 20 = 110di0 -. L 10. 7
- juma
- et
- vel. 21a d1o dio = 2, 20. 21 a dio 4 4. 21. 21a4 = 2 10. 10diodco =10. 20. 10 d1o + 1010. 21 a
- ini
- priore
- =1020 4 2. 2a, ( = 1 102 20 + 42 a = 2 . 10. 20. 2l a. si jam 210. 20(21 a) = 2. 20 (21 a) d,0 + 10. 10(2 a fieret
- proposteroremodo
- seu 21 == = dto 1a = ais a + 20. 10a d11, B: 310 a - 4 11a. si esset 10 y plans foret 20 =0 10 a = 4. 1a
- 10. 10 - 4. 11a seu si 10 = b fret Hinc si v= dy et gy, +by + na = 0 et vo + 2a = 0 fit 2 - - du
- puire 10 gre t a 20.t0
- di1. du,
- 0 et maneat dio et it
- b- 4. Ma H. ne si 21 sit data. Sed h, yv + 20V + 2a = 0 manet 20 = dio et fiet
- d et yy+0
- et B2 10
- b 10 4 sibB et udil difficultas simulis priori
- viseo ergo rem sic esse nimis difficilem et praestare aequ formulas secundum X etus simut
- 21 = -d10
- + l101 ∞ + 100 = 0 differentiando fit _2
- Y +
- sed si redeantis d
- 2. 120y ay 19 102 Xdx F 11, Y dx + 11IXdy + 10 dy + 10 dx = 0 sit dy: dx = a V, et fier
- =V = C51O2XNX = 1y + 101 7:, 2. 120y + 11IX = 110. Quod substituatur in aq. WV + M V +M = 0
- Ge 21 ry 1020
- fiet: + 1I y
- - 4. A 11 12017 = H. 1I X ~
- H. IIaV
- +0. to2Xy
- 24lo1. 120ay
- =(n. 1dy +() n. 120Xy
- +( n. 1201107
- 1207 13
- +4. 10r. 10 x
- 2ANo2. IIIX
- . 0X
- io
- + 2. f. 11I. 110X
- + H 110a
- produbit aequatio coincidens
- ipsi aequ. differentiata sed
- prius multiplicalae perP
- ubi 2M, n2 B, involvunt X
- hinc facili negotio habebuntur M, n, P
- et patibit qu et conferendo cum datoo at
- apparebit ea ea huc referri
- possit. Ita ca
- It e passumto utcunque per X, deterinari
- potest m et n sed ita eadem posset esse
- pluicum summatoria quod non licet. Igitur
- potius ponantur n, et n ut datae, et ita opetrium comparationum
- ita Et ita habebitur vv + m +n - 6. et canon dabitur
- aedende assugetur xy 12I yyx + M2 yXX +, 103X + BOy + 102 X + mfY + 110y +10IX + 100 =0
- repecientur M, n, P.
- et fiet rursus vr + mv+n =0 ac procedetur ut ante. Et ita porro semper assungendo
- Quanquam autem pquando y non assurgit ultra yque salis
- rem alia generali regula, consecuti simus. Quia tamen non se uper res reduei potest
- ad ut hyc, ad radices tationa simplices, ideo vin haec per aequationes, adhbberi potest,
- ad altiores.
- et possunt sic canones, condi
- dinumerendi canones omnium Curvarum ordinaria
- Tum quadrablium. Ordime sumantur aequationes seuundum yet x. sacedendo unumqueuemque gradum
- Egregia iritur haec ratio est
- assuiget ad 1 ad _ 2 (si usqu ad yx) ad 3 (si usq ud y
- ad 4 si usque ad yx et ita porio omnes ponendo formas in gradus E, vel 2, vel 3 et. quibus
- ipsius y, variando secundum X ita ingradus y
- eodem modo ut ducetur per omnes gradus seu per gradum yy, pe
- tad gyx, per grad. yVXX, et. t ode semper in uno quoque grado continuando donec appa
- fieat progressu. Sed data pro y in quaesita semper erit v pro it in quosita eut vr
- y non assargit ultra 1.
- ponamus multiplicasiper x+Ha deinde per X+ Ma + 12a
- ficiel pro qualibet ariatiore ipsius c gradus, yu
- An sic comprode, procedemus ut nogu + in X y + 10
- xyq +Mary +103
- sed video sic pls pauciores esse uteras
- nos. iaque proestat seubere o a o
- et Fgg. lxvt amv + aan = 0 et dy: dx = v: a
- la lantum priori additur 121X 9y) + 112 XX y 1 103X
- fiet E5GD + agV = yy df + ay dg + aa ah = seu -v = y9s a df. yy + adg. y + aa dh 3:, 2fy.
- An sic generaliter . fyy + agu + aah =0
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 88v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0178?run=74