Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 90r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 91v); this page is its right half.
The machine reads it as
- problema pappii
- dt
- 2
- universalis
- Deest nobis certa quaedam eademque facilis ratio nutum dignota
- dignoscendi an aequatio quaedam sit reducibilis, tum reductionem in
- veniendi. Eam praestiterit esse Geometricam quoniam errores catculi alioquam
- plurimum turbant. Sed Geomedtria Analyticam utique necesse est admisceri
- Dignoscendi videor observasse rationem negativano quae plerumque a constendit
- problema aut non deperimi posse, aut non intra, situm gradum. Nimotum
- si aequatio habet plures duabus radices reales, non potest esse plana
- si plures qualuor non potest esse solida. Si plures 6, non potestesse
- Error
- sunde solida. Idque puto in infinitum continuari posse. Sed et propius accedi
- potest, si dimolio numero assumto vel a pro certo realium genere, ita si plures
- una sunt affirmativae problema non est planum
- duabus
- tribus
- negativa
- Hoc faule demonstrari potest
- solidum
- p sed altius.
- sursolium S
- Nam ulcunque aequatio in aliam transformetur
- Semper. tamen quot sunt radices reales incognitae aequationis dalae, tot erunt
- alterius aequationis ex ea factae. Quare unum construendi modum eligiatque
- considerari sufficit. Jam circulus a circulo non potest secari attingi
- nisi in duobus puntis sive an illis secet sive Tangat. Circulus ab Hypert
- Pambola a ciculo non nisi in qualuor, ergo etiam Hyperbola a circulo
- et Ellipsis a crculo, et quaelibet sectio sonica a qualibet non nisi in 4
- Eodem modo Idem ad altiores quas libet potestates accommodari po Test.
- Vam Si vero aequatio sit st altia, quam pro numero radicum
- liguae
- u id est si ex dbus radicibus, realibus un inter se sint aequales.
- Totest sperari aliqua problematis depressio aequationis. Quod uin telligatur
- quaerendus est alius quidum locus eius intersectionis scum hoc aliove ciiculo
- loco ut Cuculi dati loco alius sumendus et
- at ar y. a - x = y. Ponatur y = Z+ F. +∞Z
- fiet: a - Xd y 272X - Xy
- Ad regalis in istis constituendas iptimum est, uti exemplis Numerono
- Si itamur non ead solveu resolvondas equationes non nisi figuris contine
- nToilam id est sure flexum contratio crescentibus, ut
- sumirca Radices earum caprem
- his regulis. Quoties cunque duae ladices falsae vel duae verae sunt
- aequales necesse est eas sibi esse immediatas atque ideo s Cuculus ibi curvam
- tanget. Si duae vera falsae aequalis est ved otra ex radices rectas
- n ipses axes figurarum demissis designari intelliguntur Axes inquam id
- est rctas bisecantes, qufirum in duas portiones mtes et aequales
- tunc necesse est arcupus secantis centrum cadere in axem. Aquia
- necesse est eas duas radices in directur sibi jacere. Unde simul facient
- clordam circuli a qu cutqus diametro perpendiculanter bisecantur; sed + ab
- Cum plures habentur incognitae constituere possunt aquationem nostraque Electio est, utile
- axe figucae. Ergo is diame ho vincidit
- eas intere se jungere, quae omnes em eandem quandam incognitam continent
- ita ut omnes teminia hoc incognito sint affecti, qui proinde statim communi divisione deprim
- potest. Et hac methodo pris tuli in perpendicularibus sectionum lonicarum tvestrandis
- l. ipsi p. etsi p. valoem habeat simpliciorem
- aut imaginur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 90r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0181?run=74