Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 89v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Mutum in eo est difficultas apparet, quod duae
- lineae ordinatim viciuae se serantes et si habeant communese
- x et y famen non habent communes dx et dy. sed hic praeclarum
- succurvit remedium, ex ipsa nratura rei. sunt enim curvae p
- quae aequationi differentiali salisfaciunt non tuntam infinita, sed
- potius infinitis infinitae. Itaque semper eligi possunt duae praxim
- sibi ordinatim vicinae sese non tantum tangentes, sed etram secandes
- quas p proinde Curva earum concursu formata non
- tantum fangit, sed etam osculatur. jam in curvis
- se fangentibus non tantum concurrunl e x et y sunt communes
- sed etiam ax. et dy. Et curva concursu formata X has cum ipsis commines habebit.
- Imo edem remedium poirigitur etiam ad ddx et duus
- datas nam cum bunc salisfaciant curvae infinities infinitesies
- infinitae, patet semper odinatim vicina reperiri posse
- quae sese non tantum sangant, sed etiam osculentur. Itaque curva
- s
- concursu pormata osculabitur quaesitas, osculo,
- Hinc ser curva concursu formata etiga adx sad tum ipsis
- icundi gradus. communes habebit.,idemque essu in altioribus verum.
- fatium
- est
- esdam. id ipsum in lat Methodo praeclarum
- ex. dii ningis indeterminasam problema
- quadccincuddo contrahitur selectusque habetur ex infiniti
- quod ita
- ofinitis eorum quae inter ese conjungi apte possunt, quales
- sunt utique deae quaese non aecurrunt sibi tantum, sed et
- dea quae e occurrunttangendo vel osculando.
- s
- sid sunctest celia auque ultuo) difficultas an scilicet variente C
- adeoque variato etiam puncto quod invenitur in aliqua ex curvis quaesitis
- effici possit, ut duo illa puncta proxime vicina diversis e quaesita
- oomnia caduntu in eandem curvam
- quaesitam
- Nempe post inventam V
- initio quaesitarum quae sit 2. quaeratur ruisus putnctum najus curvarum
- habetur et y seu invento uno puncto curparum nove
- tertia ratione, ide quarta quaesitium et punctam alicujuse tertre quaesilis cuns
- xplicujus curvarum
- exnnius ex primoi quaesilis, ubi jam ostendendam est eam rursus
- esse ipsam idque fieri semper quaecunque sit C, seu quae cunque sea serces nove
- dabil pursus punctum
- Ne mnria sit cupfusio linearumihle
- erit odinatim ductis non alias superr induci etiam cordinadin ductas, sed posteriore
- enem in alia delincam pagora, sic ut priorio applicario exacte possit
- quaesitarum
- difficultas etiam in eo quod no in una serie q bariantibus utcunque a
- manenteque e, non nisi uniem puunctur reperitui ibi una ex a line sec, a
- fangat unum ex liners sed est et tamen cui res mient prncti contactus
- evigatur ad quadratures videtur pluna dani posse puncta glactus
- videndum etiaman non punctum variante licet e, prodeat
- idem qua ratiore itidlem nit ueraremur si ut vercorvia
- ad unum punctum vredeant, igutile rit tuntare y in v. Retento ergo y fantum considererans
- roentio
- d cito posse esse generaliter nda, ubi eo casu quo R= 0 envae se se tongent, sin a sit numlius non evane-
- infinita
- iscens sepabunt sese cumma variis modis. sed semper ita evanescat da, et poteri definin corva
- semper
- bi tat punctum ubi
- nesa ia elrulaoe qequoadnaerum
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 89v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0180?run=74