Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 136v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 137r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Verum cum ita sequentis x. g. habeantur ex parecedentibus, Hinc aequatio talis quaecunque ut yt aequ. a saliffaciet
  2. praecedentibus, seu 1B2C ex 1B, C et A1B, et A AIB
  3. ex A.B et B. C. accedentibus, T2T. Ideo continuare quidem
  4. possimus polus qouum, sed curvam invenire no hoc modo
  5. non possimrus nec relationem inter AB et BC.
  6. sed nihil agemus nisi rem ac datis magnitudine trans
  7. feramus ad data positione. Datur eC: AB vel BC: EC
  8. figura C transferri potest in figniam 3. Ubi CP est
  9. Curvae chorda, AP aequarcui ex. Data relatione inter Cp et
  10. et AB, quaeritur inter CB et AB.
  11. Possumus et tale fingere problema cirt curvam
  12. invenire, quam si circulus quilibet centrum in axe habens
  13. quotntus
  14. ecet in alavos punctis suid fig. 6) L M, et ducatur
  15. ret LM inqu ejus mendio sumatur C. unde in axem demi-
  16. il
  17. et ex L et M.. demittantur ordinatae LN, M S, debet
  18. BL aequadi, vel int esse aequalis
  19. aeirenli
  20. debet radius A
  21. resatione
  22. vel in certa ratione.
  23. pedinatus
  24. ita ad aggregatum AS+ AN
  25. visu
  26. diitiatumtalis curva si qua est in rerum natura, ea
  27. anngrumiptarim
  28. simul salisfaciet nostrae in casu contactus Curculi
  29. Aequala ad Circulum AP sit v. et pC sit p.
  30. AB sit X, BC sit y. erit 2pX - XX aequ. yy. Sit alia
  31. curva quaecunque y + by + cy aequ x et
  32. ex tbbpX
  33. Cujus aequatio 2. debet esse talis, ut in eam non
  34. ingrediatur p. nam p semper alia atque alia est, cum
  35. tamen curva manent eate ista maneat eadem circulo
  36. y. ita
  37. licet variato. Et tamen si ex ea tollatur,
  38. va
  39. ut solum supersit X. tunc debet secundus terminus (qui
  40. est aggregatum radicum) divisus per radicum numerum
  41. seu numerum dimensionum curvae, aequari ipsi p. vel
  42. sit ergo aequ. y + f y X aequ. g. nam
  43. reliqui termini qui in g continentur secundum X vel y nohit ad
  44. rem faciunt, nam aequur non potest continere p. ergo nec
  45. in g potest esse ad aliquod addendum secundo termino
  46. futuro. Honamus Z esse parem, quia ita facilius colletu 37
  47. fier: yy+ f. yy E X aequ. g.
  48. seu generali binomiorum explicatione. Cum posito
  49. 2.12
  50. X aequ a+ b sit X aequa +Z a b + Z. Z1 a b
  51. 21
  52. iDeofer: yque aequ - XX + Z, B. XX 2pX, +Z
  53. x Ep
  54. f.yy aequis XX,, + 23, =x rpX 1 + Z. 1 E2, xX EpX
  55. 2
  56. aequ
  57. 221
  58. 2211 ∞ + fX
  59. Ergo terminus secundus est B +2ZpX
  60. Na
  61. posito in g latere aliquid utile, est ergo hoc aggregatum omnium
  62. rablum, quod dursum per in tonrem radir, dabit p radim
  63. et pro yu substituto valore verbi gratia: y bls aequ. + ex 1f
  64. et substituendo fiet: X- apX + AppXX aequ CX +f
  65. + CX
  66. esse ad ipsum in ratione data. ut
  67. = G

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 136v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0274?run=74