Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 236r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. januar
  2. D
  3. e
  4. in
  5. irea
  6. 1699
  7. 1
  8. solidorum formatione et per plana sectionibus
  9. ne pitissimum de ciraumdaectione conicaeper punctum fixume in ipsa aa segalis)
  10. aliam
  11. Conican
  12. rato uplex est ratio solidum formandi, una per superficiem jam
  13. tam, per quam a solido indefinito caeteris resectis
  14. sit solidum definitum; altera per superficiem adhuc faciendam lineae motu. Et de
  15. hoc potissimum agemus. Lineae aliae scilut in planum cadere possunt, aliae
  16. nesecus, et a prioribus tanquam simplicioritus est incipiendum. Et ex planis lineis simpli
  17. xcissimae sunt recta et circumferentia circularis, proximae sunt sonicae simplicitate
  18. 2
  19. quans sed et in mota est discrimem, linea enim in moto vel persua incedit vestigia, quod tame
  20. dam seut non nisi uniformes, recta, circularis, et helix cylindrica facere possunt; vel progreditur
  21. extrorsum, seu durante mota superficie indiget. Patus vestigiis lineo egrediens rursas
  22. manere duplex est, alius quo linea manet in superficie sum vel falis est ut superficies in
  23. qua linea mota maret, jam habeatur (ut si recta circulris aut contea moveantu
  24. in plane suo aut sirculeris in superficie sphaerica; uo ubi motus
  25. ille vel determinato moululis modis fieri potest, ut in plano quod sibi ubiu
  26. indefinre
  27. ragruit, nihil refert quod rea lineu moventur; vel dito modo determinato
  28. recta certo modo moveri pt in superficie coen, ut ejus
  29. Mocue
  30. notas vestigiis lineae egrediens superficiem facit. Ineat modo ut puncta
  31. autem motus vel est quositus expriore italis ut puncta semper de sccibunt lineas
  32. parallolas Hic comparari potest motus puncti, tum cum motu alterius puncti, tum cun
  33. moto rae contemporaneo alterius puncti, tum cum motu priore sui ipsius si punctum
  34. unum alteri comparetur, potest iate ligi ea lineam quam describit unum punctum esse
  35. enique considerari etiam potst potest quomodo se habeat linea a punto lineae mobilis descri-
  36. benda, ad ipsam lineam mobilem. Si b punctum, compares unum teri ineae mobilis altem
  37. tir mota compares, potest intelligi esse motum una linens descriptas pallparallals
  38. aggalee atque ien co conarnas, vel esse tantum esse congruas tempe paralle us et aequales
  39. est et intelligi esse paralletas sed non aequales. Motus c quo lineae partleus:
  40. sela recta intelligi potest compositus ex duobus uno e quo linea per sua
  41. vestigia altero quo fertur sibi parallela, quia q solu recta pertalis
  42. nec, ut ipsa per sua vestigia incedens, motum habeat cui parallatum, imo eminent
  43. ligalem seu aelus quam paralletum, cum sit ineadem recta. Motus porro parallitus
  44. bec alias est jum si punctum unum alteri semper paralelum feratur
  45. usus punctum vel sibi pursus posito Motum unius puncti semper esse parallelum
  46. alterius puncti, runsus consideratiam es an etiam linea ab uno puncta descut a punc
  47. eundem ubique antjulum faciant ad ipsum lineam mobite. Nrotandum
  48. e si duo puncta ferantur duobus motibus compositis inter se paraslelis non idec motus
  49. descriptis
  50. a
  51. composilos esse parallatos, nisi et motus ipsi sint proportionale. sint puncta
  52. A A et L, A et fertur A motibus AB, et AC, et feratur Lmotib. LM et LN
  53. n situ sintue parallerae AB et LM, itemque AC et LN, non tamen ait protus com
  54. positi BC, et MN erunt paralleli, nisi sit AB ad AC, ut LM ad LN. idem
  55. digotur verum est in linea, quae duobus motibus fertur ut utroque modo punctorum motis simplies sint
  56. pprateli, neqenim motus compositus erit parallelus, hisi proportio in motibus punctoum observetur
  57. B
  58. k:
  59. isine si simul ponaturferr: punctum A et punctum circa centra duo H etL, ita ut celeritales sint di
  60. estantiis proportionales; et seu AC ad LN, ut AH ad LH; rursusque ponatur terri Aet L et cireor
  61. 2
  62. centrum X ut t adeo etiam motis int distantiis proporbionales seu utsit Ak ad LK, ut AB ad LM. sed
  63. oria ut obiter dicam, quique ut parallelae sint AC et LN simulue tolatione genitae, oportat A H cadere
  64. in rectam norralem ad AC et LN, et eodem modo; ut parallelae sint AB, Ln et rocatione genitae
  65. oponet AL K cadere in rectam. Ergo oportet ALKA esse in eadim recta, et eliam adei AB et AC
  66. tione cum oriretur novus parallelus non distratiereatur puncta ejusdem reclae Aet C
  67. c rigi
  68. inime
  69. utexam
  70. suppono
  71. ce
  72. cact
  73. Vela
  74. e

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 3, fol. 236r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068200:0473?run=74