Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 55v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 54r); this page is its left half.
The machine reads it as
- possunt problemati difficilis admodum solutionis formari; N. 9. invenire g numerum
- qui divisus det figuram tace 0g. tiexagonum, et item numeram invenire
- trium chisfrarum ita comparatur ut si multiflicetur per 6, et postea per g
- pes ultimae chiffeae sint inversae, Talis est numerus 934
- talu problemata etsi nullius per se usue servirent
- ad perficiendam arteno inveniendi quae longe amplior
- 939
- 56 104 6708
- est, quiem ut limitibus Algebrae coerceatur. Uhle est comprendere fenicli
- methodum exclusivam.
- artes libro prumo Geometrae, tot inveniendae sunt aequationes quot suppositae fuere lineee into gnitae
- vel si totidem non inveniantur, nec tamen quicquam eorum quae in quaestione desiderantur
- omittatur argumento est illam non esse penitus determinatam. Ordine autem utendum
- unaquaque aequationum sive illam considerando separatim, sive ipsam comparando cum aliis
- ad explicandam unamquamque ex incegnitis lineis, atque ita reducendo illas efficere oportet
- ut tantum una remaneat, aequalis alteri cognitae, aut cujus aliqua potestas aequalis sit
- ei quod provenit exadditione vel subtractione plariue
- lioge
- cognita sit (+ hoc non necesse, ut delur semper in aequatione terminus absolutus e dictum quadratum
- autem compositae ex quibusdam mediis proportionalibus inter unitatem
- sive cubum sive quadrato quadhatum moliiplicatis peralias cognitas. Possunt autem se
- si problema est detrminetum) quantitales incognitae ita ad anam solam reducuL
- etr ille. Sed neque in ipso neque in ejus commentatoribus methodum reperio hujus redtuctum
- semper by pone duas inve esse quantitates incognitas 3 et X. et val
- praestari duas quoque aequationes inveniri yt by_ady = d7 = 0. et 73- bZ+ d = a
- potest breviter si incognitae quantitates aequationi bus affectis. xplicentur ad puras ciredicibilibus, quale
- constat esse multas; manifestum est nentram aeqatione elidi posse constini tamen poterit
- problema facile, si modo in altrntia atsit quata incagnita sit una tantum quantitas co-
- guita. Nam ets valor ipsu) pure enuntiari nequeat construi tamen potenit, et ex eo
- habebitur pro cognita, sed qud si se mutuo contineant in cognitae, et praeberea in seipla repticedtur
- videndum tamen an non ita procedi possit: ex tollatur Z. in prire aequatione etiam
- y313
- Iustituatur aequatio intra duos aequationes y - bys + ay - a87 - Z-625 d)
- et mulhiplecato oetioque per) trat:
- ad
- yty by3) + ayZ- ad7 = 77 67 + 4370
- Hubent enim lingeneris aequatione, inter quas
- aequationes hanc commeditatem insignem
- licet idem in altero aequalionius compo
- site ex duabaequationbus limuno non facias AHollatuo Qe in prore aequatiamead cubu,
- quod fieri potest statuendo ytus = by32 + a3)- ad2g. et multiplicando cubice
- ut manta aequatio etsue
- utiumque fiee ns 2 Z= eo hoc non ecc. Sed non opus est Eis ambagibus rorius ita:
- bi
- ay
- ∞. y
- 22, ad. 7+ = 7 - b7 + d1Z= a=
- y4
- =
- 13 Hic cessat arquatio
- aeqrationum cum memtra
- non sint amplius aequatur
- Unde appatet cum idem continuali nequeat utilia esse ista non nisi per ma
- Ncota: duae aequationes determinant, una ex ipss conflata non determinat. quia
- vice.
- eadem aequatio composita etiam pluribus modis copo vita intelligi potuit etiam sine
- imo id.
- At Cntesis quaerenda quationibus particularitus. Ex y a -C, et 4 = a = b et c = d. Unde fit
- in divisio aliquo bmonio a R = c + d. a F C = h + d. et samen prior ex hac non sequitur
- deprimi aequalio divisone concludo hic nondum appanere mihi rationem qua omnes incognitae demta unq
- elimi nentur ex problemato determinato. Videndum an nihilominus phoblena
- alia aequatio dividens in placio saloi possist lineis solvi possit, et quidem ut dixi si aliqua sit quae scipsa, tantu
- idem artesu bervanon et aliam incognitam comprehendist, ea pro cognita haberi potest sin illa aliam quoque
- incopulam comprehendat, al investigetur locus, secundum unam aequationem; item locus Edum
- alteram aequationem, sumta utuque subitis ubique pro abscissa v.g. ipsis X, y v.g. quae
- rentur Z. erit horum ductus locorum intersectio communis: valor ipsius 7. si tres sint quam
- duae quae libet in e contineantur, et quaelibet in seipsa; e est
- loci erit li supertucum; so qualaor locus erit ad solidum, sed quid si quinque quomodo
- titates imognitas, et
- petienus, cum nen dectu toguno suslade Solictr, aditito notu tao clrunlines ala ante
- verte
- IMo
- feri possit, sed pe
- Ees nullum tale binorum
- reperiatur modo inveniatur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 55v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0110?run=74