Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 101r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 100v); this page is its right half.
The machine reads it as
- tam parva quam volumus, ,vel inveniri potest quad am
- constructio in lineis, qua quidem non secent sese duae
- constinentes
- lineae problema resolventes, absint tamen a secantibus
- tam parum quam placet.
- Ad hoc profundius intelli
- tendum addatur, huc Darii modus appropinquandi. Inventa
- itaque quantitas salisfaciet, aequationi quaesitae datae
- tam prope, ut error in numeris (excitando rursus
- ex eo quantitate inventa aequationem datae acce
- dentem) sit utcunque parvus.
- itaque videtur illud quoque determinari posse, cuinam
- ex radicibus possibilibus vel impossibilibus propius acreda
- tur. Notandum est enim fieri posse, ut aequatio sit
- impossibits possibilis, et tamen radix hoc modo
- inventa propius accedat uni impossibilium, quam
- aliam impossis, uni possibilium.
- Videtur autem res pendere
- ex modo tollendi potentias.
- Necesse est
- tamen ex pluribus, imo infinitis tollendi modis,
- imo infinis
- semper quosda coincidere, at conspirare n ad radicem
- non nisi unam exhibendam. Et hoc videtur
- ex eo patere si diversae fiant aequationes ob diversum
- modum tollendi eaeque tollantur contra se invicem, et
- examinetur an inde fiat idemtica, cujus omnes termini
- destruuntur
- sed jam Tales enim diversi
- modi exhrahendi qui juncti identicam faciunt, utique
- necessario coincidunt, seu unam dant radicem
- rerum non video etiam Hinc illud etiam
- natet mirabile, quomodo diversae radices contineri
- possint in eodem calculo, seu quomodo ex eodem
- calculo non hoincidentia deriventur, pro diverso
- modo neglidendi. Sed jam dubito quomodo id fieri
- possit, semper enim error est infinite parvus
- inter negligendum, itaque sequeretur et radices inter
- se infinite parva quantitate ifferre quod
- salsum est. Quare nondum satis capio quomodo
- diversae radices exhibeantur simul. Equidem
- a est una tantum
- Cum seribitur aql X aequ
- radix, cum vero scrbitur Xaequ:
- a +cX statim
- Emergunt plures radices ipsius X aliquae possibiles forte
- aliquae impossibiles certae multum inter se diversae. Et
- quod sic distinctius intelligetur quia X parum
- differt ab a, est enim c X quantitas valde exigua
- ut supponimus. Etiam ideo pro X scribemus a
- qlaligia fructione valde exigria 7
- + et habeati
- cex al
- bilen
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 101r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0201?run=74