Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 180r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.82.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- lethodus tollendi
- incognitas
- compendiosistima ope progres
- n
- Duae aequationes ortent ortq ut dixi in eo differunt quod prior justiliam observat quoad primas datas et in suae justitiae priemi
- simplex est imnusque onerata; posterior vero quia injusta et alteram altri praetubit valde est onerata: facta ante
- est impostitia
- quando nova orta 15 vel 6 cum iua potius daturum quam cum 2da obnata novam 7 dedit. Quae njustitu corria
- potest si etiam Cum 2da combinetur, sed hoc non est opus sufficita num calculo fieri, certum est,
- proditaram omnibus explicatis aequationem in eo tantum a 16 differentem, quod litereton
- later
- ration
- buntur quam vocabimus 17. rende non mirum 16 esse compositam quia est praegnans et 17 virtute
- continet ob rationis paritatem.
- Jem duae aequatio. Si duae aequationes 16 et 17 darentur ambae cmpositae patet
- sunc reduci posse ad novam simpliciorem, quae est 5. quod etiam novum est calculi genus, multis modis appariturum
- in hoc culculandi genere, si variis modis eliminationes tenta rentur.
- si ab imtio novae habendae aequationis eausa
- qualis est 5 ita seri: y aequ. = 7 aequ = m- nyh reducendo fractionem nihil fuissemus luarati prodissset
- d+ exsyt
- + quaer
- enimi nobis aequatio ejusdem quatus cum primis datis, et ita rursus habuissemus aquationem compostum reducibilem ad simplicemo
- sed alia id deprimendum habebimus: +Ob p eVg eibr V e
- N3) inter multiplicundum etium per partes upitia m d ee. nf..
- obseravi, statur fumhinc
- mulhiglico pe
- ei apa
- nominat
- conio
- suu
- 9. (15)
- Cp. Etcq.. +x cry &
- nd. Bne. enf..
- quae aequatio non adeo simplex est ac
- 10. Quinta, non tamen adeo composita ac 16ta
- facile autem in infinitum continnari potest
- utroque in gradu patet enim progredi qY etc
- et praecerea punum gradum altro in eotantur differre, quod iu locum b ponitur C, et in locum pr, ponitur n.
- per moita
- si cubum aequemus, res ita procedet: y aequ - b - cy - dyh. aequ = m - ny + p. 92 ZC
- bg, Fbry +bs
- bime enf lng.
- +Bcq +Cr. rcs y
- ne anf. -ng in
- + dg. + dr.. + d5 y
- - pe - pf. . - pg . n.
- (19)
- st
- e + fy +97
- 9+ ry +sysc
- 0. ubi ruisus patet id in infintum fieri ut in piimo gradu siit bn, in secundo
- et ut in quolibet gradu sit
- ilicet
- otio
- ea quae in quolibet sunt gradu intipiunt ubi altrae finiunt
- rusus autem patet quambet harum aequationum novant et justitiam obscrrare
- et esse uno gradu inferiorem datis. Sed sufficune scopo nostro 5 et 18
- si composuissemus duas ab lartio datas atque inde fecissemus
- sed puto magis compotitas prodituras.
- + b +
- l+ dye
- + e yh Bc 0 poluisiemus etiam novas quaerere
- +m + R. +p∞. + 9 1.
- jungendo jam duas et 18. uasi essent 1 et 2. rartus alias duas ipsis 5 et 18 Gpondentes hinc dervabimus
- iterum uno gradu inferiores, et ita porro usque ad infimam depressionem. Si non 5 et 18, ed 5 et 16 uteremur
- in compensationem inconmundi prioris rulsus Commodum obtineremus, quod scilicet sufficeret invenirum unam novam ipsi
- 5 respondentem, quae statim futura esset duflex ob permitationem 10 pro 1, jaientm haberctus ergo non quidem
- duas aequationes tingulas jupas sed ustas duas quarum altra altri sit similis quod non ent o proceram
- methodo per 5 et 18 atque ita methodo per 5 et 16 descendemus ad duas aequationes, statim, sed non habebriam
- examen, quod hid in calculo habetur putshrum per 5 et 18. sraeteren per 5 et 8 contrnnando eodem semper
- modo pergemus de gradu in gradum, item samper invenieum unam simplicem altram compositam, ut sulicet simplice
- possimus esse contenti si forte ulti masit suman ergo aequationes:
- fb_ FbB V
- + b9y + br y 130 et rursus
- me. - inF in c
- ubi notabile est priores semper prope totas redire in secundis
- -m C
- + b
- +bg y + br yt +b5 e q
- = md - m e.
- +cp.
- -inf.
- t
- + cq.. + erB.. dc
- -nd. - ne . - nf..
- ponendo jam (m) + (rp) + () + (4) Y 0 posita m ut supra aequ. bn- me et miss (b) + (9)y, + C) y H es etc 1 0
- 5 in 18. et 18 in 19. Tepeti. paucis demtis
- posita (b) et aliis non uC papra, sed (b) aequ. b p - md (9) aequo b9 - m e. +cp- nd (d) aequ. b r- m f +cq. ne
- saterum alia adhuc ab hac diversa uti poteramus depressione, incipiendo in maximo ut si
- (() aequ. B5 - mg + cr- nf. fiet aequatu
- aequationes duae: B+ cy+ ay t th et im + ny + py + 4 et C+ Fy
- erit Saequ. - b - cy- d7 aequ. = m - ny - p g et fier: 1b9 + cg y + dy 3 + bb+ fcH + 4d y
- =Am - hn. - tep..
- atque uta habemus aequationes duas simplicissimas: +bn + bp y + bq est + dec r0
- et
- -mc -md. - me.. - m
- alia adhuc via: -1 aequ. Cy + dy + es aequ. ny + py + 9y3. errgo +mC + md 3 etc. sedita redit aequatio prior
- et
- -bn - bp
- + + b + tc y + td y esc po
- h M = h R. = h p..
- retendum ergo aequationibus 5 et 19 quae et omnium simpliciptimae, et institiae observatrices, X altera a summo incipit
- altera ab imo, notandum modo ut exprimamus datas aequationes etiam retograde, ut liceat notare etiam uttimot
- d
- summos provenientium terminos. sit ergo una aequalio b + cy+ dy + er 8 + hy + iy + Ky + y
- alterm
- aequationes ortae +bn + bp y +bq y eic + sc +b83
- o
- o
- =me
- qu’ Y5 4y
- +bosoni
- dson 2y0 fi
- =mkD.. - mt.... 5I
- una h - mc - md
- altera. 1 Vb F Vc y + 1 dy2 4 + yi ye + e Ry 260
- -Im - lny - Lpy ec - l v. - 19....
- quas duas aequationes novus eodem
- modo tractare licebit quo datas
- . Sed satius adhuc commo-
- dioris scrpliorus Causa sic progredi pro co, sumamus 100 seubamqus 100 + 99Y + 9By + 97y + 9byt cy 14) + 1y49
- piae uo fuet et
- HC
- suo) 3. -f0c. ud 8100) (99)) 49) y (97) y afbs (2) 15 (2) y + y y ra
- + 103(94) + 100, (96) y + 100, 97) 5 c + 100( 10o () Y +vossissio 1 14
- abseu 8)100 +(0) 99 y +() 98 y sc +() 2y ) ) 191. i jam pergamus, et, duas novas
- 0 (9. -6(). -0(1). caquationes eodem tracteum modo,
- parebit progressio, cujus ope datis duabus aequationibus statuud potenit rpeciri duabus q incrguita
- 1.
- 0 (100) = 0 (99) - 0 (95)
- unu incognita sit sublata Si denuo du ae aequationes, graduum
- dubh
- equalium
- ni
- gistatur
- iarstati a
- qadus altioles
- pantur gra
- bine fanle
- atim reperii
- san sartim Ea
- tt ati diasor commns, ii nce pe dita
- supt
- hoalis
- aut
- poster
- ostea
- mibus, quaierd
- ek
- e
- ui
- tollendes eit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 180r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0359?run=74