Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 196v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 197r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Ergo si p = 0 orit et D =0 seu radix nihil continebit rationale; si secundus terminus
- ab aequatione Aegerali absit.
- Quoniam ergo jam _ a, b, c, d, etc sunt irationales, et quidem ejus gradus
- cujus est aequatio videndum est quomodo reperiatur eorum valor. Nationis autem est
- ut si sit s aequatro Tubica sit et sit X = a+ b sint a et ndic a et b
- duae radices aequationis ejusdem quadraticae. Eodem modo si sit Aequatio surdesolidio
- et sit X = a + b + c +d rationis erit poni X = a+ b + c+ d, ita ut a, b e, d, sint
- quatuor radices aequationis quadrato quadraticae, et in porro. Ita enim ope aequationis
- proxime inventae et seu gradus proxime inferioris, et ope aextractionis purae
- quidue pacudentis solvetur aequatio affecta aequationis gradus praecedentis.
- seu
- catur ad extractiones puras, et ut accedat auxilium aequationum facilio-
- H Si ergo ponamus a, b, C, d esse pro quinto gradu exempli
- rum jam solutarum
- tatia) esse radices aequationis ratioralis, quarti gradus, utique polent
- inveniri aequatio B a 20 a + D a = 2 a + 8 = 0
- 1
- 10
- s
- cuijus ope habebitur a, sed e eadem aequatio simel dabit, b, c d: quoniam sunt
- 2cum a sunt radices hujus aequationis a et. Itaque sequitur
- fore t a +b + C +d = O seu compendio a = C et similiter
- 1595
- seu copendro ab C = 4, et denque abcd =
- quaeritur igitur inventio ipsarum quantitatum rationalium O, D28)
- quae ex datis debent derivari. Ad hat Et ad hac aeditum plane singularem
- seu ex aequatione data quam pono fuisse X + 9qX + r X + 5X + t -0
- Haec exaltetur ad cadis surdesolidando radices, prodibit aequatio quae in
- X2S +. p +. X +. X +. X +. X = cujus aqu coessi-
- cientes haberi possunt, vel per aequationes destnctitia aulo ante ex plicatas
- potestate est
- vel ex sTabulia
- Summa radicum cl sunde solipatarum
- x seu
- et coefficiens ipsius X test XX + X X etc seu X’X Et cofficeiens
- X X X + X X X est seu Xxsgis et coefficiens ipsius X est seu summa
- e
- o 5 . 5
- ternionum ex radicibus surfolidatis; et coefficiens ipsius X est X X X X seu
- summa quatelrnionum ex risdem. Et deuiue coefficiens ipsius X, seu terminus
- absolutas, praefix, signo, minus, estus s x
- gnstat locis paribus signum minus affigi debere.
- m ns scilicet
- X
- Eodem modo si aequatu data X X 49X etc, attolli potest
- ad quoe
- 3C
- nin
- quinque
- 10 .10
- Et coefficiens termini secundi praefixo signo, aserit X + X erc seu X
- 0
- quinque
- X
- MM
- . Et
- si rquatio data attollatur X. +. X et. = cujus radices erunt X, X et
- turc coefficiens secundi tunc rursus secundi hujus termini coefficiens eritu praefix
- at
- signo minus erit XS seu summa radicum. Et si aequatio atollatur
- ad X 100
- d
- 20 et c.
- X
- punc vusus coefficerent secundi termini erit praefixo signo minus, erit
- cu seu summa dictarum radicum x +1roro, etc.
- 0
- His praemissis jam ad rem veniamus, et consideremus, quidnam
- quomodo ex cognita summa radicum aequationis X, seu
- ex cognita quantitate ratinali exdatis duta, quae aequivatet
- i
- unc
- ns radicum summae
- cosenado icilicet termino (quae quantitas rationatis, ut dictum est secundus
- eterminus aequationis x3 +. Xd seu coefficiens ipsius x, signo minus profixo) possit
- nnc
- duei ae seu summa horum a +b + C +d. Quod sucedere s ostendenus
- ab + ac+ ae d + b3 + bd +Cd = 5, seu ab = D et ab c t abdia d bid - 7
- 5
- quod et
- revera
- ita se habet
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 196v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0392?run=74