Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 202r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.79.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 201v); this page is its right half.
The machine reads it as
- cum calculusiste tollenderum signorum radicalium omnium futurus sit horribiliter prolirus de compendio cogitandum esst. Quod optine fiet
- si sumamus aequationem D, seu X Y + W. quia scilicet irrationales V. et W. ipsam X. non ingrediuitur. Atque
- Ita tollamus signa radicalia ipsirum v. et W. saltem. Se quod ut fieri possiit, necesse est valorem
- ipsius m. esse regulis Cardani explicabalem. Quod semper fieri potest. Nam hic ipse calculus ostendit,
- e aequatione ponendo non ut ante x. pro data incognita, m. pro inventa, sed contra, quando opus est
- ponendo in pro data, inveniri posse X, ajusque adeo valores binos Itaque possumus altrntiam irrationalium
- X ingredientium, scilicet Y, vel s. oer sumere pro ultima irrationali, quae retraquenda est. Jam
- ut tellamus raderes irrationales N. W. sic agemus cum Hudd enio pag. +32
- X v + 3V W + 3VW+ W3 et poneudo v2+ W02, Co. fiet: X c 3Y W + 3∞W 2. multiplicetur haec aequatio
- per v. fiet: X∞ - coY H 3V + 3V W sive X3∞ - co V - 3V
- + X V - co v C 3YZ (u F∞ V) - 3v1 3r
- ) - .. W 4+.. W H
- sive
- 43.
- W
- 3r W X = co- 3VW2
- sive X co D v- W - 3W + 3V3V
- sive v- W, L3W2+ 3 s3
- e
- X2-cst H
- N E1. et W
- v31I
- x3
- c93
- raron
- X- 3X +3X - et tollendo fractiones:
- X - 3~ c + 3X2 -c0)
- I X W2 3X CW + 3XW - aW X V = 3X V + 3X Y- (n v3. et poncudo W- v’ . et 67
- DD et fier: _3 X + ( X L V3 X N ov 12
- etW + 3 av 7 B. et 3c5to - 3pl r , 73
- ende. Atque ita sublatae sunt irrationale, duae
- nempe v. et W. restant cestes. quae latent in x jam ipsarum Y. et s. tollenda esst alterutia
- Jam conferendo aequationes et O tolletur X, nec restabit incognita au irratio nalis nisi in m.
- Aut Uet autem possitit evolvi irrationales in i latentes, necesse est red ex aeq. O
- tollere irratio nales. Quadraticas. Quod si tentes quadrando ad calculum ascendes horribilem, sed quo
- supersedere possumus, quia jam notum est prodire aequationem D praecedentis scheda, et fieri
- X + im X + ah X + a l X + alm po vel dividendo per X + m fier X X +ahX + a l. o.d
- sive XB nah X - ael. . i X6 aet X + 2a hIR et X2(a h X) - 3ah t X = 3ah l X - 413
- +aRm
- Unde ex aeg. p fier: - 3c ah lX- 9eo 3aL. Y X + W a s X
- fierau L+ati t
- . +B ate.
- 7a h
- aende terminus X aequationis fie:
- 202a
- a X + a h3
- -q ahl. + coaete l
- +2h L.
- a- V an.
- Ubi notandum WB3- V seu Ed2, valere 2a (4 (2+, H
- et N H al - 6 a 12 +
- + ( a 2
- -79a l
- 12
- 60
- nina.
- et cor seu v + W valere = a l. et N6a S P h
- et β⊓ (+ 3a l WV 3 + 3a l v ba2 S. ... v3
- 3a+ 1=
- +3al s... - 6a -6 t3
- +a 6a ti l f.... - 3a. t 12 - 6a343 Qui atque non est ut netmeba
- +
- 3... . . . . .. . - 2. . . ..
- 27
- nihilo aequalis. Nisi sit in calculo error, nam metur ne omnes termini si aequationis sint nihilo
- aequales, quod ultimum eest effugium quo se tuetur natura rerum proteiformis
- Imo jam adico
- necessariam esse hanc destructionem, erroremque hand dubie in calculo admissum, quia calculus aequa
- sionis D oritur ex sola aequatione X B v + W. quae eadem est cum aequatione X X + ah X + ael p0.
- e
- et omissa a nobis mentro ipsius m dum D Aequationem per +m. divisimus. Itaque nihil hinc nisi
- identicum duci potuit. Ergo non aequatio il. sed D adhibenda finit. Et praeterea resumendus est
- Caeterum si quid ab hoc calculo extravrdinarii expectandum est, id exeo oriri debet
- calculus certo erroneus.
- quod duos habemus ipsius X valores, in quolum unus habet tantum tres radices alter habet radlices quatuor.
- Iaque ei ut evitemus si quid mali inde duci potest poterimus aequationem X =v -Y multiplicare per X +m.
- fiet: X = V X - mY 10. in qua aequatione X. easdem habet radices quas in aequatione C
- et aequationem senbendi pr compendum: fies X- OmX +m ap + 4a raq
- + Y
- + m
- I ap + 4a saq, m- bah r4a saque m- 4ah tra taque
- sive - 12 im X Y m -aah +2a Taq - 8m et Xp in = 4ah +2a taque 8 nit 109
- +8 Y.
- 12 m + 8v + 8Y
- 8
- b
- abz
- Duos ergo habemus valores ipsius X. alterum signi C. alterum signi e. quorum uteique easdem
- habet radices, itaque aequatio habetur inter duas quantitates cognitas asyumetras. in quarum una ( non aliae
- sunt asumme trae, quam Y. et (. (num Y +sm) at in aequationem vilorem altera D. ingrediuntur duae praete rea, V. et Y.
- Quod si ex his quatuor asymmetris tollamus omnes praeter unam, uti certe fieri potest, habebitur aequatio inter quantitatem
- ou co pranam et ajuumetiam cubrcamsatum compendii causa potuisset methodo qua inito huu pagmae
- o pranam et apjometiam (pramae n et r bollatur asgumetria inde inta va orta aequatuo
- pobent uotli pli con per a m. sed nonne sustici in gopatione pro (x sidisiti eis vtrem ex aus 8 ita antatuor
- sive
- IX 2X C+3XC =Co
- (7 coA3
- RBCIB
- HABABIA
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 202r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0403?run=74