Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 236r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 235v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Methodus extrahendi radices ex Dinomiis; C Schotenio
  2. () Ante omnia tollendae fractiones, si quae sunt multiplicando () Deinde si neutra binomii pars rationalis fuerit
  3. reducendam est per multiplicationem aut divisionem ad aliud binomium, cujus mna pars est rationalis (3) supposia
  4. autem et quatratum alterius partis esse rationale. (4). si radix extrahenda sit, cujus exponens sit numerus factu
  5. extrahenda singulatim radices numeronum primorum, ut si extrahenda sit
  6. 10) extrahemus Primum radinem 12) et
  7. ex proventu, radicem (3, contra (D). Ad extrahendam jam radicem, cujus exponens sit numerus primus, explorabimus (5)
  8. mo an radix possit esse binomium cujus utraque pars sit rationalis. Quod disremus si cuju rei nota est, si
  9. dis ex differentia quadratorum partium extrahi possit eadem radix. Quod si jam id fieri nequeat sign
  10. tunc osbinomium datum tramsuntandum est in aliud, cujus radix, si qua extrahi potest, necessario habebit
  11. partem rationalem. Quod ita fict; si radix cubica extrahenda est, multiplicetur binomium per difere quadcatum differen
  12. tiam quadratorum sartium, si surdesolida, per ejus cubum, si sepermi gradus per ejus surdesolidum,
  13. Quo facto
  14. aliud habetitur binomium, cujus differentia (uadratorum partium, habet raricem rationatem, quae est ipsa radix,
  15. differentiae quadratorum partium priois binomii dati
  16. (7) His ita factis inveniatur nmerus radiae quaesita paulo major
  17. Ita ut differentia non sid minor quam . quod facile per vulgarem Anthereticam fieri potest. (8) Jam si pax
  18. rationalis praeparati Brmomis major irrationali, oportet radici rationali adere aditem diffecentiae suadratolum partium divisam
  19. per eandem Esadicem rationatemo ertque sermissis maximinitegi numeri in aggregato contenti purs lationatis rerdicis quast
  20. Acuus partis quad rato d subtrahatur radio differentiae Quadcatorum partum habebitur reliqua partis quadatum.
  21. Haec in lteris credo clarius. Gatebo A primum non loquemur nisi de extractione binomii quod
  22. radiam habet ex parte rationalem.
  23. sit binomum a + fba. ejus cubus.
  24. 4bc. Ejis cubus tae + 3at sbc. Ejus sudesolidum: aBeb a sa bc
  25. ..
  26. 3abc t bc
  27. 100bc- 10 abc0.
  28. Podurti binomi radia differentia quadratorum partium semper habet radicem sabe bc D..
  29. talem, qualis est dimensio qua productum est. Idem sic sine radicibus creo rectius enontiabimus,
  30. sidc Quantit
  31. Quantitas aliqua composita ex duabus, muttiplicetur in sattollatur ad quemlibet simparem puto) dimentionum
  32. numerum Productum dividatur in partes duas, unam in qua omnes termoni at una litera sins dinieasionum parunt
  33. altera in qua imparium, des di differentiae quadutrum partum habebit radiu secundum fasvem dimensiones
  34. m+ n. ijus cubus M
  35. m + n hju sunesolidum emn mn. Et ita
  36. 10m n 10mn
  37. 3n Sme 3mu 3Nn
  38. de ceteris, patet in h hac um duarum portionm quaelibet paria sive addita sive subtracta a in se nvnem divisibile
  39. ut
  40. erit numerus
  41. asse, addita per in +n subtracta per M =n, nempe n X n, et 3mn 4 3Mn. Si uam po Et si non de
  42. par membris portionum, sed ipsis portionibus sermo sit, pates non solum A+B. produci posse per mtn dividi,
  43. sed et A = B, posse divin per m - n. Unde sequitur et A - B dividi posse per per multas admodum quantitates, nam
  44. dividi potest per A + B., i adeoque per m + n, et omnes ejus potentias inferiores, et praecerea dividi potest per A- B
  45. adeoque per m-n, unde sequitu id dividi josse per m-n Videamus jam qualia sint harum divistorum stroducta. nempe
  46. si dimitus A- Bp A + B A- B. et a A + B p, M + n ( (. ) na. Y 1() non At
  47. A. D
  48. B FC) m -n. quod ideo patet, quia potentia ipsius n An. a potentia ipsius M - n, solo signo disfert i ipsa B
  49. et solum in ipsa B, ubi scilicet B habet poteta potestates impares; quoniam potestates
  50. pares ab impranitus ipares tantum ipsius -n, differudi a potestatibus imparibus pisis n, non
  51. vero pares. Cum ergo sit A+ A- B p, A + B A- B, et A + B ⊓) B) mtn, et
  52. A. B( (((m - n. erit N A +B, A - 8, vel A- B p ((3) m +n, m -n p (B) m - n
  53. Ex qua demonstratione ehium origo palet thlorematis, quod non patet ex cholenicina cum praesertum schotemus tantum in
  54. caso particulari ipsius Cubi, calculo demonstret.
  55. Itaque si jam sit binomium v. g f +hibus
  56. a3 + bc + bc conferendum est patet, si 1 coincidere intelligendum est, tunc ut inveniamus
  57. (B f +h +bg p a F 1bC. inventamus quae ranus primum a - bc quod invenior, si ent b
  58. quod priori A+ 18 habe 3
  59. 1m) (2) et erit a a - bc , 13) f-bg nempe radix differentiae quadralorum
  60. partium binomii dati, quae est di differentia quadralorum purerum binomii quaesiti, jam h3a+be
  61. Say +36
  62. +h 12a.
  63. e Ergo (Of. tl9 + h B a. Ergo (3 +0
  64. Nimirum ostendimus esse A B, sive f =hbus F (2) m ∞n. ergo erit () f = - h b9 p m - n e a - bc
  65. jam h +, 3a + bc. Ergo 3 Ergo Et a - bc, + 3a + bc, F 4a. Ergo se f- 1bg + h Y 2a
  66. Itaque si qua sit aequatio cubica, cujus radix, esset: f + h +bg + 10 + f - h sbg, Ci9 radixstatum
  67. firet (D Of= h2b9 +h. Sed malum est; quod non videtur posse intelligi non necessalium est, ut
  68. duo
  69. y - 12y - 12. 10. Erit radix yF). (5 a6 + 156 -64 + 1(3)6 - s - 28. Quadrata differentiarum partium sunt
  70. sunt 36, et -28. quorum diffecentiae 36, = - 25 36+ 28 64. Unde radix extracta dubit cubica extracta
  71. dabit 4 a = bc. + jam 1+ 3a + bc, ergo 5 p 4a et (5i radix foret radio quod tamen
  72. non est verum, ut calculus opendit et video rationem omorirli, qud pilicet posui be p b9. quod non est necesse. sit ergo:
  73. +a ff269+V +. Sit jam madix dalum bino mimu
  74. it atbre lei

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 236r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0471?run=74