Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 259r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 258v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. fiet ergo ejus aequatio
  2. NLVX
  3. a dato seu proxime majore nempe
  4. 100ol
  5. + va
  6. =1oVl
  7. 5025(2
  8. (4) N
  9. paa
  10. cujus differentia
  11. seu (5) N, C X + 1000lX = 5ors est utique - 2VN v 1000V et ponendo
  12. v
  13. vel L.
  14. V, 1 1, ea jam enim video id fieri posse (potest enim + Teuper esse progossionis
  15. intervallum, etsi non sit ejus terminus:) fiet differentia - 2IX l- 1000 quod
  16. Jam ut pergamus quaerenda etiam differentia inter
  17. (4) N et (3) N. Nam radix seu X ipsius (3) N est X - 2V und fiet:
  18. posito X7S est co0g.
  19. X = a PX + aV 1(3) N. extu diset differentia inter et (N erit.
  20. + 1000l .... = 2000V
  21. -2lX + 36 - 1000V et diffecalia in ter du
  22. nempe - 1007. et differentia differentiarum erit 2b.
  23. ponendo V. l. seu differentia differentia differentiarum erit 2. ponendo V e l.
  24. = 502512
  25. Jum disferentia prior, dididatur differentiam differentiarum: LWX + v 100OPC X
  26. a differentia prima seriei differentiarum senultimarum (hoc loco primarum) substrahatur
  27. ultima, seu quae respondet ipsi (1) N At illam inquies igno ramus faleor
  28. sed quantum ad appropinquationes perinde est ac si haberemus. et potest sumi
  29. Jam
  30. radix (1) N resse 1.
  31. 2YX -3V 1 4
  32. fiet ergo =20X aD + 1000Y = 100 seu
  33. X =E. ontur ergo aequatio identica, ac proinde
  34. aVX - V + 1000V= 1001 W L X -2
  35. cumque semper necesse sit deleri sive destim X. in aequatione quadralica si quia semper differen–
  36. inutilis sed si - 100) poneretur non dari, fieret aequatio:
  37. 2
  38. tia est 2, et quae restat tunc est 12, jam vero e dividitur per multiplocatur per
  39. in quadraticis statim habetur terminus primus se (1)N, nempe H radix
  40. V. Imo male non habetur 400) W sed habetur ejus homogenei valor
  41. 2 ergo eo casi
  42. seu terminus seriei primus, qui est -W, 4 1000 W et
  43. aequatur g
  44. a 1 1000lW p 1000+ v -2. Sed haec accuratius expendenda succredunt
  45. sejus
  46. ultima potes apto
  47. quadraticis aut dixi quia differentia quadralorum
  48. est 2 et differeil numerus nadiceque multipli ans in differentia differentiaru
  49. 2
  50. etiam 2, cum in cubis differentia sita 6 potestatum sit 6 C multap lus radicis
  51. autem tntum in aequationibus
  52. Sed non iadeo quid ex invento
  53. memorablle comendium
  54. Hinc autem ducitur quod inventa homgenei
  55. IN duci possit nisi quod ad solu nnsi quo theorema sit
  56. in diffenentia differentiarum 2, ud apte
  57. indeducture haberi potest radix ipsius eturm datae aequvationis
  58. rpdice ut) agrationi px 2C X - (a + loc YC - 1 2 = 1000lI f, X L 2
  59. es
  60. at
  61. in qua duae in cognitae, aqudo (quia in cubis x non elimnatur, nec in potestatibus altioribus)
  62. etiam i
  63. N. Geometrile
  64. jungenda est nova, ope ejusdem primee t2 primi homogenequ ut ejus ope altra in
  65. fuic jam
  66. ab initro proposita.
  67. et MA
  68. + t
  69. venori queat ad aequationem tractabiliorem
  70. +g seu en e C+ 2d + e
  71. Nimirum f C + d X et h e K
  72. sive X AC+ 3d +3C
  73. St e (et 2d re
  74. e
  75. cad dl
  76. et m pu k
  77. et 3d+3e
  78. seu in C + 4d + 6e
  79. +C
  80. Nmeri Triangulares
  81. ote c et, et 2 omittendo
  82. Rectius ponendo CF o. et0 l st pod ha van
  83. ponendo scilicei d esse
  84. numerum prinum vel quod idem differentiam primam, e, differentia diffe–
  85. et ponendo de 1001. caetera praeclere procedent.
  86. rentiarum allimam, ex quibus caetera componuntur ip Athodem ergo
  87. modo etiam terminus ultimue ex tribe primis differentiis componi potest in cubicis
  88. C
  89. ut hic ex duobus in quadraticis, et ita de caetris in infinitum Indcubicis et altioribus
  90. hoc quoque considerabile, quod num priore, aequatione differentia ultima, seu aequatio quadra–
  91. tica ipsius W semper inventa sit per consequens W, in posema, ubi triansul
  92. des nuneri suntus iplam ut elimaari posse, et fieri movam aequationem

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 259r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0517?run=74