Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 20, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Trianggeam angt
- LM vel GN est
- hy, ideo NH erit hy cum angolus , GNVH ipsi At G simule
- aequalis semper efficitr et multiplicet per t sive efficiat ut i
- cum quia in quolibe Triangulo ipsi ALG simili, quala est GNH, altitudo ut
- totidem prope
- 8.
- G5 per V multiplicata det hasin ut H. Nam ut AL quando quidem
- AL p t ad SVH ad G est ad GN, ut y ad T. seu ut LG ad AL.
- adeoque N H p GN y sive hy4
- porr cum V esset F. seu LG AL.
- tuns sVH. erat h. eodem autem tempore per constructionem pauolatite prae-
- parationem instrumenti paulo aute factam M N, sive NP erat F.
- idem autem angulus maet semper manet angulus NHP, etiam in progressu
- y
- operationis ergo ut s sP erat ad NH tunc cum
- esset 2 ita nunc quoque quocunque assignabili motus
- momento, qualiscunque sit y vel LG; NP a ad hy+, sive NH
- B F. ego sP fy MN. simili vettodo
- erit; nempe
- verbis ostendetur,
- demonstratur
- et DT,
- N∞
- hy4
- NO, 7Q semper valere dy, et OB, byd
- ve
- Y et TY, oY, et EA, ev, et AtM, et
- et C V, quoniam ex hypothesi tunc cum y esset unitas valebant
- b, l, g, e, C, , ex hypothesi facta praeparationis. agula autem
- anguli autem transversalium ad paraleelas durante motu iidem
- semper mansere. In altero plano patet DF esse lY, nam
- tunc cum D5 vel y esset 1. DT erat l. ergo tunc erat DT ad DS
- 1
- +
- ut L ad 1. at neec eadem perpetuo mavet ratio ob
- angulum DS T, ergo nunc quoque cum DY valet V. DS valebit LV. Hinc
- recta SF, para lela ipsisB u vel 54
- porro sequitur V valere lY) quoniam etriangurum
- 5TV simile Triangulo
- ALG, adeoque V ad lY seu 57 ut , sea ut AL ad LG seu V ad
- Erevis ab hoctisturento nde demonstratur vel T (Y) vel = Z QV. Nam quando V est unitas
- IV v( e sive (73 erit l, jam ex praeparatione quando
- minib prolixis et variis praepatationibs
- est 1.
- umnium
- X ∞ aut (Y), est g. Est ergo tunc TX ad TV ut l ad g.
- am eadem semper manet ratio, quoniam idem se durante motu maet angulus TVX.
- et proinde Triangulum VI X semper simile manet; quare semper TX ad ly sive
- ad 7V ut 9 ad l sive 7X
- ly.
- unde TX H 9γ Y iisdem
- prope veitis ostendetur YA sive , Ia valere V et A(M, Cy7 et C yd
- instrumenti etabora ac pronde veritas aequationum omnium sub signo recensitarum ostensa est.
- Quomam vero eadem aequatio plures habere potest radices reales hinc
- etiamcps durante machinae motu evenire pe debet, ut ACo et BC, fiant
- totie
- aequales ac proinde una eademque operatione invenientur radices Aequationis omnes, quod
- n numerosa potestatum resolutione qualem Vieta invenit, non procedit, hoc loco autem
- in numeris non minus quam Getria praestatur. At nnquies, ignorari quousque motus continuari debeat
- ad radices omnes inveniendas. Respondeo per doctrinam de Aequationum determinationibus sive limitibus
- facile praefiniri terminos, quos y inutiliter excedat: sed et sine calculo manifestam est, cum hoc loco
- ad scalam quandam omnes radices sint verae, maximam ex ipsis, esse termino cognito secundo, summae scilicet omnium,
- minorem. Quare inventis etiam aliquot ex ipsis facile et reliquarum summa religo residuarum
- quam maxima ex ipsis excedere non possit, cognoscitur. u quantitatem autem omnibus
- qualibet aequationis propositae radice minorem haberi necesse est, non enim
- perinde dec decrescendo, ut crescendo in infinitum irpotest; facile ergo ad
- ficiem motus regrediendo sre c claudendo machinam pervenietur; ut proinde raduem
- si qua est inferur unitate, occunere necesse sit Ulnum desiderari dicet aliquis ut
- scilicet radices in numerit habeantur, quando sunt rationales, quod praestat incdus vietae
- sed quanquam ad usum id necesse non sit, ausim tamen ab hac quoque machina promittere. Nam
- fa statim agnoscetur, si divisores ultimi termini, A inventis radicibus proximi, aquationem multiplicaae
- idem etiam re ad numeros non reducta (constructio enim per instrumua naturam
- pare rGdometrica es u. diit Equationum literatium rationales, siqua sunt, facile agnoscendes sufficiti
- seu ut l ad F, vel y
- iisdem
- Ggomtria est
- de etolato,
- tantu
- lneis quaitune oni
- curodrum Geometrium
- a Cartesio introductrum,
- et in nuperis quantu
- calculo aire auxo
- et iapedito, a
- Francisco vieta
- invento: ut nesciam
- an in eo genere
- aliquid ultra exactam
- tionem. vel optari
- possit
- FrNit
- forro inventae in
- lineis habe radices
- facile in numeris
- habentur, quan
- tumlibet ve
- exactis, si circina
- quantum satis
- est subdivisan
- transferantur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 20, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068233:0008?run=74