Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 25, fol. 11v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- quilibet numer os trogessconis Geometricae aliacius addendo conflatus, diidi potest
- ex numeris
- per numfrum ex proximis, Numeris seu ab unitate inerpientibus episidem progressionis
- eometricae eodem modo se ivicem hrabentibus sive proportionalibus, et praeterea per
- aliquam potentum progressionis. Unde duo tates numeri c jusdem proglessionis sunt
- Omnis nameru excupiscunque progressionis Geometrica inferioris numeris adde
- nam in ipsis meltamsosidum pertia est
- per primum condivisibiles
- Numeris primitivus prium periodum quotientium incipientem habent n primo quadra hara
- coflari poteste
- stere in derivativis alii procedunt, cujus reiraoem demonstravi. Videndum n hinc demonstrarites
- possit quis sit maximus divisot. In primitivis non rarum periodus tam longe excursit quam potest
- et soite in progressione don bimali semper; in derivativus nunquo, tam longe ex curit
- Numeus primitivus regulariter est (unbimalibus puto semper) est suae periodi periodus
- adjectis tamen zero prout oportet exceptis perodis denarius (quando de decimali
- somni progressioni Geomedricae commune est ut potentia untate minuta, v.g. 9999
- agitur) ubi progressio est nulla infinitum
- divisa per ipsum numerum unitate minutum redigatur ad III) etC. sed cujus diversa est D
- inficatio suunt est progressio Hinc divisores ipsius 9999 ea sunt et ipsius P11) q
- in allis er in quibus namerus periodicus primilivi non primitibum metientis essi
- in primitiim quorum nteru residuo est A seu
- droisibilis est per eunde numerum per quem diviso non primitivo ille prinitian
- prodit numerus non primulivus non habet plures quotientes in una
- penodo quamque primitio suus. 21 per 7 dt 3. Jm ynari penodus,
- 428571 eli drasibilis per 3
- pro i resiductum periodus est 1(10, 5, 2, 12, 6, 3, 11, 15, 17, 18, 9, 14, 7, 13, 16, 8,4, 2, 1 Hinc
- ex ul limis conspectis conjeci ita prodire eos: 1. 2 restat 2 2. 2 restat 4. 4. 2 restat 8
- 15
- 8. 2 restal 16 16. 2 est seu 32 restut 13; 13. 2 repat. 7 dc. progressio autam
- hin binaria quia penultium di est residuus esi) 2. sio residui proa sunt:
- 1. 10. 18. 16. 37. 1. itaque progressio procedit per, 37
- Hinc videtur aptificium delegiam numerus aliquis sit primntious facile cogniscendi
- in bimatibus seu duadicis, sumatur ulti potentia binarii qualem esse
- oportet eam quae divisibilis est per numerum datum si adeuta esset unitu
- sumatao ergo unitate non demta et divisio inverso modo ut alibi ostensum
- est instituatur deit sea et notetur secundus residuus. Id debet probunereter
- s secundum regulam producet tertium residuum, eo omni et solo casu
- qin duadicis salicet, quo divisor est primitivus. Quin et dipidendo ab
- imtio ordinario modo ex duabus vel tribus drasionibus seu residuis statum calculo
- inveuiri poterit, an su quis sit perpetuus multplicator seu residuus penultimus
- si quidem res succedit.
- x in derivalivis forte exhoc ipso quod uons succedit, poterit
- reperiri divisor aliquis
- vereor enits
- pursio de
- esiduos
- D
- 4
- est
- 8
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 25, fol. 11v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068238:0022?run=74