Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28, fol. 31v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- mirum sit aequationes duae: co + 11X + 12 X = N, et rot 2X IN
- (3
- compendii causa (a)
- scribatur 10A + 11A X + 12AX
- 10B X + nB X + 12BX E = N
- 20M +2MX + 22M X
- +E0pX + 21 PX + 22PX
- et ponendo B = 22 et P= - 12 restant duae aequatione
- proinveniendis A et M, fiet nA+2IM + 10. 22 = N
- = 1E. 20
- et 12A + 22M + 11. 2t= N quorum ope tollentur Aet
- 12, 2)
- ex regula generali pro literis simplicibus.
- X A13X = N et 20 + 21X + 22X + 23 X = N
- C
- si aequationes duae essent 10+1X + 12
- ft
- signure
- fiet: 3+ a y (mumerus le rminorus da hoc loco +) (quia primos tolltur opstatia, ultimus
- sta
- terminus non tollitur) 29ZC bis a2 (quia Tities artitrari per arbitrariam
- utraque aaequatio multiplicatur quot in a sunt unitates) poss fet 7 + a - 2 2a
- seu a = 7-2. h itaque si Z sit 4 eut a =2. ergo aequationes also lendo
- ad gradum yta hoc loco sextum nempe Z+ a, et fiet:
- 10 A + 11 A X + 12 A X + 13 A X
- + 10 B X + H1 B X + 12 B X + 13 BX
- + 10. 28X + 11. 23X3 +1223X( +1
- 20M + ZIMX + ZLMX + 23MX
- +20 P X + 21 P X + 22PX + 23PX
- ∞F3. 2DX - 13. 21X - 13, 22X(
- ubi hobemus quatior
- assuntitias lobtendas
- A+ B M, D. et
- totiidem pro ipsis
- tollendis aequationes
- tserlicet omnes terminis
- praeter aosolutuni faciendo
- e
- pares nihilo
- Quod si contingeret hoc calculo ultr aequationegus ab X liberalam, non prodirs
- omniam possibilium simplicissimam, poterit id oblineri isi praeter aequationem
- scrbatur alia, in qua pro X ponatur y = 1: X, et ita idem prorsus prodibit calcule
- tantum quod pro ultima aequalone ab x liberata quam pricri calgulo eotipumque
- ad scribenda novam ab liber y liberatam pro e coefficiente emmini
- primi secunditertii etc. ponendus ulsoeffierens ultimi ante penultimi ec
- et vice vera. ita habebimus novam aequationem quae proinde statim sine omni
- calculo poterit scubi, et harum duarum communis dibiss erit aequatio ab X vel
- liberata brevissima. Et hinc video, nec opus esse novam aequationem quaeri
- novumque calculum inveniri cAivisionem fieri etucommiuuum divisoem quaeri sed
- quia exhis providemus in aequatione novissima terminos ipltimum et prm
- tenul fenumimum et secundum ante penultimum et fertium se habere eodem
- modo, necesse est aequationem productam esse ita divisibilem ut membra ejus
- quae est justitiam non leges non observantia evanescant. Quin imo
- Cogito an non ab mitro ita institui possit calcutus ut leges instiliae observentur.
- ub si pro aeq. scribatur: 10 AZ + 1A + 12AX + BA X
- + 10B + HBX + 12B X.
- e+ 10C X + n Cx + 12C
- CX
- sed tunc videtur opus esse aequationem
- un uno gradu plus quam opus ascendendum nempe pro aeq. scribatur.
- 10 A + I1AX + 12 A X2
- + 10 B X + 1 B XV + 12 BX
- + 10 C X + IIC X + 12
- 20M + 21MX + 22M X 55
- + 20P X +21 p X + 22P1
- A20 G X + 21 QX + 2297
- ubi po
- et ultimum, secundum et penuimma
- sequato medio: et quia supertluae
- sunt literae destructitiae) posaciendo
- A= + 20 et M = - 10 et C=
- et 9= + 12
- prodibunt ducet aequationes 10B+eOB 2 10. 2D N
- 10B +20P = 10. 21 - 11. 20 et 12B+ 22P = 11. 22 - 12. 21
- ses est servata hoc methodo justo compositiore debere evanescere
- ubi pottia collemus terminum pimu
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 28, fol. 31v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068241:0062?run=74