Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. otseruatione immediata constet, aut ex clara distin claque imaginatione id est Idea
  2. vel quae idece significatio est, definitione, sit demonstrata exceptis scilicet ipsis
  3. definitionibus, quae ut toties in suis scriptis inculcat restaurator hilosophiae
  4. Galilaus, arbitrariae sunt, nec falsitatis, sed ineptiae obscuritatisquetantum arquendae
  5. Cum enim ista propositio totum esse majus parte, dubitationem
  6. receperit apud maximus Geometras qualis certe Galilaus D. Gregorius a Sto
  7. vincentio fuere, ullasne alias imposterum perse notas clamitare pergemus e
  8. Galilaus certe credit Numerum infinitum esse aliquid, scu unum totum,
  9. comparat enim unitali, o negat tamen in eo habere locum majoritatem, minoritatem
  10. seu numeros simpliciter, id es quadratos e non quadratos plures esse numeris quad eute
  11. vel totum majus parte.
  12. Ego vero cum habeam pro compento, omne totum suapart
  13. macusesse, audarter concludo, numerum istun infinitum; sive Numerum maximum
  14. seu omnum anitatum possibilium summam, quam infinitissimum appallare posiis, sive
  15. numerum omnium numeroium esse 0. seuinitit. Et demonstratio noua vel ex eo
  16. suppetit, quod Numerus maximus est summa omnium unitatum, siue Numerus
  17. omnium Numerorum, at summa numerorum necessario major est numero
  18. numerouem ( ut 1 +2 +3. eted majus quam , + 1. + 1. ete) Ergo Numerusmaximus
  19. non est numeuy maximus, seu Numeras maximus est o. Etsi non ideo infinitas
  20. partes Continto, aut infinitam magnitudinem tempori a spatio protinque negem
  21. Hinc apparet etiam ppropositiones istas: eidem aequalia etiam inter se esse
  22. aequalia coqualibus ad dita vel dompta facere aqualia, totum esse majus parte
  23. aequimultiplicia esse ut simpla; si proportionalibus addantur, demantarue,
  24. proportionalia, produci proportionalia etc. sum dubitationis capaces sint
  25. demonstratione indigre, oc proinde si sunt verae, demonstrabiles esse. Ex terminis
  26. scilicet seu definitionibus. Atque id voluere scholastici ex terminis inspectis
  27. innotescere primas veritates, id est faciles esse demonstrata, ac definitionila
  28. vicinas, contra quam illi, qui nescio quo lumines naturali, per se notas putant
  29. Cum constet quadamt ab aliquibus inter per se nota poni, qua abaliis rejciant
  30. et distinguantur: nec Chiterion afferriperse noti, nisi forte opinionemcommunem
  31. quae praeterquam quod dubitationibus obnoxia est, probabilia poneret fundamenta
  32. demonstrationum, quod est Dyrrhonus manusdare
  33. Sedage demonstratilitatem axiomatum in exemplum propositorum opere ipso
  34. potius, quam verbis ostendamas. Primum eidem tertio aequalia esse interse aqualia
  35. statim intellegitur, ex definitione aequalitatis. Suento enim a = b. _ b = c. ajo
  36. a = c. Nam cum aequalia sunt quorum eadem est quantitas, seu quoium alterun
  37. alteri substitui potest; salua quantitate; substituamerqo vel c. inlorum b.
  38. in aequatione a - b, vel a in locum 6 in aequatione b= fiet Utrobiq a =c
  39. . C. d.... Secundo aequalia aequalibus. addita vel dempta facere aqualia
  40. a = b et c = d. ajo a +c = 6 + d. Nam a +C = 6 +c (quia a = 6:) b+ C = b. + d.
  41. (.quia d. ergo a +C = b+d.
  42. Tertio; totum esse majes parte Nam si
  43. ( defi.) partes sint a. 6. totum (def. 2:) erit a +6. item si Minus (def: 3.
  44. demonstratio: Totum = a +b (.defic.) a +b- C s. def. 4)C- Macus (.dect. def. 7)
  45. f 1. dit tatum l. es partet p. Ed. Est autem
  46. totum p+c. A Mojus quam p sit P + y. per intelligendo indefinttum quamlibe (
  47. as etsa pro y substitando erit p + ujis quam p. il est per defin 2. 3 totum erit majus parte.
  48. aut partes, p. cd.
  49. sit idem a, Maius (. def. 4:) erit atb conjunctis definitionibus connatetur quoque fractionum, Regula Universalis fieri poter qualiscunque sit Generalm

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068245:0006?run=74