Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- otseruatione immediata constet, aut ex clara distin claque imaginatione id est Idea
- vel quae idece significatio est, definitione, sit demonstrata exceptis scilicet ipsis
- definitionibus, quae ut toties in suis scriptis inculcat restaurator hilosophiae
- Galilaus, arbitrariae sunt, nec falsitatis, sed ineptiae obscuritatisquetantum arquendae
- Cum enim ista propositio totum esse majus parte, dubitationem
- receperit apud maximus Geometras qualis certe Galilaus D. Gregorius a Sto
- vincentio fuere, ullasne alias imposterum perse notas clamitare pergemus e
- Galilaus certe credit Numerum infinitum esse aliquid, scu unum totum,
- comparat enim unitali, o negat tamen in eo habere locum majoritatem, minoritatem
- seu numeros simpliciter, id es quadratos e non quadratos plures esse numeris quad eute
- vel totum majus parte.
- Ego vero cum habeam pro compento, omne totum suapart
- macusesse, audarter concludo, numerum istun infinitum; sive Numerum maximum
- seu omnum anitatum possibilium summam, quam infinitissimum appallare posiis, sive
- numerum omnium numeroium esse 0. seuinitit. Et demonstratio noua vel ex eo
- suppetit, quod Numerus maximus est summa omnium unitatum, siue Numerus
- omnium Numerorum, at summa numerorum necessario major est numero
- numerouem ( ut 1 +2 +3. eted majus quam , + 1. + 1. ete) Ergo Numerusmaximus
- non est numeuy maximus, seu Numeras maximus est o. Etsi non ideo infinitas
- partes Continto, aut infinitam magnitudinem tempori a spatio protinque negem
- Hinc apparet etiam ppropositiones istas: eidem aequalia etiam inter se esse
- aequalia coqualibus ad dita vel dompta facere aqualia, totum esse majus parte
- aequimultiplicia esse ut simpla; si proportionalibus addantur, demantarue,
- proportionalia, produci proportionalia etc. sum dubitationis capaces sint
- demonstratione indigre, oc proinde si sunt verae, demonstrabiles esse. Ex terminis
- scilicet seu definitionibus. Atque id voluere scholastici ex terminis inspectis
- innotescere primas veritates, id est faciles esse demonstrata, ac definitionila
- vicinas, contra quam illi, qui nescio quo lumines naturali, per se notas putant
- Cum constet quadamt ab aliquibus inter per se nota poni, qua abaliis rejciant
- et distinguantur: nec Chiterion afferriperse noti, nisi forte opinionemcommunem
- quae praeterquam quod dubitationibus obnoxia est, probabilia poneret fundamenta
- demonstrationum, quod est Dyrrhonus manusdare
- Sedage demonstratilitatem axiomatum in exemplum propositorum opere ipso
- potius, quam verbis ostendamas. Primum eidem tertio aequalia esse interse aqualia
- statim intellegitur, ex definitione aequalitatis. Suento enim a = b. _ b = c. ajo
- a = c. Nam cum aequalia sunt quorum eadem est quantitas, seu quoium alterun
- alteri substitui potest; salua quantitate; substituamerqo vel c. inlorum b.
- in aequatione a - b, vel a in locum 6 in aequatione b= fiet Utrobiq a =c
- . C. d.... Secundo aequalia aequalibus. addita vel dempta facere aqualia
- a = b et c = d. ajo a +c = 6 + d. Nam a +C = 6 +c (quia a = 6:) b+ C = b. + d.
- (.quia d. ergo a +C = b+d.
- Tertio; totum esse majes parte Nam si
- ( defi.) partes sint a. 6. totum (def. 2:) erit a +6. item si Minus (def: 3.
- demonstratio: Totum = a +b (.defic.) a +b- C s. def. 4)C- Macus (.dect. def. 7)
- f 1. dit tatum l. es partet p. Ed. Est autem
- totum p+c. A Mojus quam p sit P + y. per intelligendo indefinttum quamlibe (
- as etsa pro y substitando erit p + ujis quam p. il est per defin 2. 3 totum erit majus parte.
- aut partes, p. cd.
- sit idem a, Maius (. def. 4:) erit atb conjunctis definitionibus connatetur quoque fractionum, Regula Universalis fieri poter qualiscunque sit Generalm
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 32, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068245:0006?run=74