Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 35, fol. 1r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- de convergentibus
- ed
- landerm n
- Xb. 167
- 2
- taussae
- sbfinem vide de conversione aequationis
- taliam transcende
- expon
- alem.
- centro C. descripitus sit
- Vera Methodus Analytica perveniendi ad invenion mensuram curvilineorum, et alias quantitates
- ubi infinitis atque indivisibilibus opus est consistit hand dabie in inventione relationum
- in polygonis, a vol aliis accessionibus, quae sint tam generales ut a numero laterum
- abstrohant polygoni, vel termino seriei abstrahant; nam si ea involvunt quantitatem
- quandam constantem. hinc statim inveniri potest terminatio seriei seu quadra
- tura. ut si sit polygonum aliquod a. sint polygona quodlibet.
- a. b. c. d. erc usque ad ultimum y. quod infinitorum laterum esse supponitur
- patet et constet nobis modus quo radius vel latus rectum figurae circuli, vel para
- meter figurae posi vel alia quantitas constans possit inveniri ex datis
- tribus magnitudidibus a.. b. c, de quibus hoc unum tantum constet esse tria
- polygona se ordine consequentia, ita in indefinit per laterum duplicationem
- continuam; non vero indefinite, ut scilicet non exprimatur, numerus laterum,
- vel aliud quiddam specialibus casibus conveniens; hoc inquam problema
- si solvi potest datur illius figurae quadratura. Exempli eausa esto quantita
- illa constans seu parameter p. et sit relatio hac aequatione expressa:
- P 1. cb + 2ab+ Saebe tunc manifestum est, si pomitur a t p
- jam posita cognita, et ipse a. b. c. aequalibus inter se it ipsi y.
- ponatur
- nempe ultimo polygono haberi aequationem cuius opedatur valor ipsius y.
- In circulo autem et omnibus figuris in quibus non datur quadratura absoluta cujuslibet
- portronisu procerto habendum id fieri non si non vem Verum in circulo
- non potest inveniri radius ex data trium se consequentium vel etiam silurium
- uscunque sumtorum polygonorum magnitudine. Idem est in Hyper bole et Ellipsi.
- Et inter culculandum destruitur radius vel parameter, ac remanet relatio
- inter ipsa tantum polygona, ut si poneretur hoc loco. p p. aequ. 0. ita
- enim ne radio quidem dato ex datis tri duobus polygonis dertium consequens
- inveniri potest.
- Quod si jam ponamus ergo ex duobus polygonis a. b.
- Vb2 + ab. Et talia adhuc plura ex
- inrestigari verbi gratia quartum stum, esc ajo si calculo aliqua
- dari tertium, v. g. id esse
- aquatio in definita ex his efformari potest ex. g. si ex tribus duobus priori
- bus polygonis in se ductis idem provente apparet quod ex duobus posterioribus
- idem enim proveniet etiam
- in se ductis; etiam dari inventionem ultimi
- ex duobus ex primo in secundum et ex secundo in tertium. Ergo eoda
- jure etiam ex seundo in tertium quod ex tertro in quartum, quia eadem
- relatio inter secundum tertrum et quartum, quae inter primum serundum et
- tertium. Et ita in infinitum perpetua concatatione, Ergo ex pmo etiam
- ex duobus ullimis fiet quod ex duobus primis. Duo ullima autem aequalia seu
- differentiae data minoris. Ergo aequatio habetur qua invenitur ultemum
- quod in exemplus
- sit enim y aequ. ab. seu yb y aequ. sab.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 35, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068248:0001?run=74