Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. eut primum ad Concursum Moralem permittentis
  2. respondeamus, prosequendum est quod supra dicere
  3. coepimus permissionem peccati esse licitam (seu moraliter
  4. possibilem) cum debita ( seu moraliter necessaria) est
  5. invenitur. Tempecum non potest peccatum alienum
  6. impediri sine propria offensa, id est sine violatione ejus
  7. quod quis aliis vel sibi debet. Exempli gratia miles in
  8. parantes a pugnando divertat. Aod. supra 5. 36. Deberi autem aliquid apud deum intelligimus, non humano more
  9. statione locatus, fempore praesertim periculoso ab ea
  10. decedere non debet, ut duos amicos inter se duellum
  11. (67) porro
  12. deus optimam universi sertem (in qua
  13. peccatum intercurrit,) non elegisset, ad misisset aliquid
  14. pejus omni creaturarum peccato; nam propriae per–
  15. sectioni, et quod hine sequitur alienae etiam derogasset:
  16. Nam divina perfectio a perfectissime eligendo discedere
  17. non debet, cum minus bonum habeat rationem mali
  18. Et tolleretur stollerentur omnia; si deus vel laboraret
  19. impotentia, vel erraret intellectu, vel laberetur
  20. (1d Concursus ad peccatum physicus fecit ut deum
  21. voluntate.
  22. peccaticausam autoremque faent quidam ita malum
  23. culpa etiam objectum prnductivae in deo voluntatis foret:
  24. seu quod in malobonum est)
  25. ubi maxime insultant nobis Epicurei et dualistae. Sed
  26. hic quoque deus mentem illustrans sui est vindex in anima
  27. pia et vepitatis studiosa. Eeplicabimus igitur quid sit Deum concurrere ad peccati materale non edformale
  28. 69 Respondendum em est, nihil quidem perfectionis
  29. et realitatis pure positivae esse in creaturis earumque
  30. astibus bonis malisque, quod non deo debeatur; sed imperfe–
  31. ctionem actus in privatione consissere et oriri ab originali
  32. seu ideis divino intellectui obversantibus habent ex essentia sua nam quod imitatione careret, non creatura
  33. n
  34. la
  35. limitatione creaturarum, quam jam tum in statu
  36. purae possibilitatis, id est in Regione veritatum aeternarum,
  37. necessarium, sed atu
  38. u C
  39. 70) Quod autem de privativa mali natna, post Angustinum
  40. contingens.
  41. Thomam aliosque veteres et recentiores afferimus, qua multis
  42. himaericum habetur; ita declarabimus ex ipsa rerum natura
  43. ut nihil solidius esse appareat; adhibentes in similitudinem.
  44. jyertiam corporum naturalem, quam primus eplerus attentius
  45. (ut facili exemplo utamur)
  46. 71) Nimirum (cum flumen naves secum defert, vim illis
  47. imprimit, sed ipsarum inertia limitatam, ut quae oneratiores
  48. observavit.
  49. sunt tardius serantur (caeteris paribus oneratiores sunt
  50. tardius ferantur. ita fit, ut ceteritas sit a flumine,
  51. tarditas ab onere; affirmativum positivum a virtute
  52. impellentis, privativum ab inertia impulsi.
  53. (72) Eodem plane modo Deum dicendum est creaturis
  54. perfectionem tribuere, sed quae receptivitate ipsarum limitetur
  55. ita bona erunt a divino vigore mala a torpore creaturae.
  56. 73) Sic defectu attentionis sape errabit intellectus, defectum
  57. alacritatis saeperefringetur voluntas; quoties cum ad deum
  58. usque seu ad summum Bonum tendere debeat, per inertiam
  59. 74) Hactenus esref Huc usque iis resporsum est, qui
  60. creaturis adhaerescit
  61. deum nimis ad malum concurrere putant, nunc
  62. illis salisfaciemus, qui hominem ajunt concurrere
  63. non satis, aut non satis culpabilem esse in peccando;
  64. ut scilicet rursus accusationem in deum refundant.
  65. Id ergo probare contendunt Antagonistae tum ex
  66. imbecillitate humanae naturae, tum ex defectu
  67. divinae gratiae ad juvandam naturam necessariae.
  68. est
  69. itaque in Natura hominis spectabimus, tum corruptionem,
  70. tum et reliquias imaginis divinae ex statu integritatitum tum et
  71. tum et et prinemt constitutionem. Optus est aelaa tum a primo lapsas Protoplastorum
  72. 75) Corruptionis humanae considerabimus porro tum ortum
  73. Adami protoplastorum. Lapsus spectanda rursus tum a contagii propagatione
  74. tauum otes tea areert
  75. 3
  76. ubi quis a superiore Eogi potest, sed DEorEHCo5
  77. quando aliter suis perfectionibus derogaret
  78. sed deus foret. Limitaeta autem dertur
  79. reatura quia limites seu terminos suae
  80. magnitidinis
  81. contingarsu cujuscunque
  82. pert
  83. transit
  84. entiae, cientiae et
  85. serfectionis habet
  86. amterum a potentia
  87. cdum ob convenientiam
  88. cum optima rerum serie, cujus
  89. partem facit
  90. tele quiddam ac et materiale, quod
  91. tensibi
  92. etiam in privatioo consistit, cui inertiae
  93. corporum naturalis nomen eplerus
  94. insi gnis naturae observntor imposum
  95. indagitor imposuit

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0007?run=74