Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- eut primum ad Concursum Moralem permittentis
- respondeamus, prosequendum est quod supra dicere
- coepimus permissionem peccati esse licitam (seu moraliter
- possibilem) cum debita ( seu moraliter necessaria) est
- invenitur. Tempecum non potest peccatum alienum
- impediri sine propria offensa, id est sine violatione ejus
- quod quis aliis vel sibi debet. Exempli gratia miles in
- parantes a pugnando divertat. Aod. supra 5. 36. Deberi autem aliquid apud deum intelligimus, non humano more
- statione locatus, fempore praesertim periculoso ab ea
- decedere non debet, ut duos amicos inter se duellum
- (67) porro
- deus optimam universi sertem (in qua
- peccatum intercurrit,) non elegisset, ad misisset aliquid
- pejus omni creaturarum peccato; nam propriae per–
- sectioni, et quod hine sequitur alienae etiam derogasset:
- Nam divina perfectio a perfectissime eligendo discedere
- non debet, cum minus bonum habeat rationem mali
- Et tolleretur stollerentur omnia; si deus vel laboraret
- impotentia, vel erraret intellectu, vel laberetur
- (1d Concursus ad peccatum physicus fecit ut deum
- voluntate.
- peccaticausam autoremque faent quidam ita malum
- culpa etiam objectum prnductivae in deo voluntatis foret:
- seu quod in malobonum est)
- ubi maxime insultant nobis Epicurei et dualistae. Sed
- hic quoque deus mentem illustrans sui est vindex in anima
- pia et vepitatis studiosa. Eeplicabimus igitur quid sit Deum concurrere ad peccati materale non edformale
- 69 Respondendum em est, nihil quidem perfectionis
- et realitatis pure positivae esse in creaturis earumque
- astibus bonis malisque, quod non deo debeatur; sed imperfe–
- ctionem actus in privatione consissere et oriri ab originali
- seu ideis divino intellectui obversantibus habent ex essentia sua nam quod imitatione careret, non creatura
- n
- la
- limitatione creaturarum, quam jam tum in statu
- purae possibilitatis, id est in Regione veritatum aeternarum,
- necessarium, sed atu
- u C
- 70) Quod autem de privativa mali natna, post Angustinum
- contingens.
- Thomam aliosque veteres et recentiores afferimus, qua multis
- himaericum habetur; ita declarabimus ex ipsa rerum natura
- ut nihil solidius esse appareat; adhibentes in similitudinem.
- jyertiam corporum naturalem, quam primus eplerus attentius
- (ut facili exemplo utamur)
- 71) Nimirum (cum flumen naves secum defert, vim illis
- imprimit, sed ipsarum inertia limitatam, ut quae oneratiores
- observavit.
- sunt tardius serantur (caeteris paribus oneratiores sunt
- tardius ferantur. ita fit, ut ceteritas sit a flumine,
- tarditas ab onere; affirmativum positivum a virtute
- impellentis, privativum ab inertia impulsi.
- (72) Eodem plane modo Deum dicendum est creaturis
- perfectionem tribuere, sed quae receptivitate ipsarum limitetur
- ita bona erunt a divino vigore mala a torpore creaturae.
- 73) Sic defectu attentionis sape errabit intellectus, defectum
- alacritatis saeperefringetur voluntas; quoties cum ad deum
- usque seu ad summum Bonum tendere debeat, per inertiam
- 74) Hactenus esref Huc usque iis resporsum est, qui
- creaturis adhaerescit
- deum nimis ad malum concurrere putant, nunc
- illis salisfaciemus, qui hominem ajunt concurrere
- non satis, aut non satis culpabilem esse in peccando;
- ut scilicet rursus accusationem in deum refundant.
- Id ergo probare contendunt Antagonistae tum ex
- imbecillitate humanae naturae, tum ex defectu
- divinae gratiae ad juvandam naturam necessariae.
- est
- itaque in Natura hominis spectabimus, tum corruptionem,
- tum et reliquias imaginis divinae ex statu integritatitum tum et
- tum et et prinemt constitutionem. Optus est aelaa tum a primo lapsas Protoplastorum
- 75) Corruptionis humanae considerabimus porro tum ortum
- Adami protoplastorum. Lapsus spectanda rursus tum a contagii propagatione
- tauum otes tea areert
- 3
- ubi quis a superiore Eogi potest, sed DEorEHCo5
- quando aliter suis perfectionibus derogaret
- sed deus foret. Limitaeta autem dertur
- reatura quia limites seu terminos suae
- magnitidinis
- contingarsu cujuscunque
- pert
- transit
- entiae, cientiae et
- serfectionis habet
- amterum a potentia
- cdum ob convenientiam
- cum optima rerum serie, cujus
- partem facit
- tele quiddam ac et materiale, quod
- tensibi
- etiam in privatioo consistit, cui inertiae
- corporum naturalis nomen eplerus
- insi gnis naturae observntor imposum
- indagitor imposuit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 4, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068276:0007?run=74