Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. fecetur
  2. (1) defelso repetit et illostrat assertionem hanc: Animuot indoles
  3. Responsid
  4. Tota animae non solum indoles sed destinatio quoque tota, quam
  5. quam scimus, et quantum usquam scimus versatur unice
  6. circa corporearum rerum affectiones. Huic sententiae opposui objectum est
  7. quod anima quoque destinata sit ad cognoscendum Deum, eju
  8. seipsam, et ad ero non tantum ad cognoscendas res externas
  9. sed etiam ad noscendum seipsam, et per haec autorem deum. Pesponsio et quidem multo magis
  10. Anter distinu desensio distinguit inter physica et physico- moralia
  11. sed cut neque sed monalia etiam sed cum omnia sed quid tum, nonne
  12. omnamoralia etiam involvunt physicariit cur non affertio
  13. limitori: Et praeterea assertio rettringi de buisset, ad res physicas
  14. nihil morale involventes; sid ita quales sunt in animabus brutorum
  15. ad aninam humanam refexisse
  16. sid apparet affertionem etiam
  17. equid e sant si de animabus bratorum sem nimis c
  18. quae ere es fu
  19. escimus nos et nos ipses et deum noscere et noscere debere
  20. assertioni addi debebat
  21. nimis generalis e asseverativae, quasi nihil aliud quantum usquam
  22. sed haesc distinctio
  23. cum tamen sciamus nos non tantum corpora noe sed et nosipsos et deum, a nobis cognosci, imo et debere cognosei
  24. nimis est generalis, quia
  25. scimus nihil corporeae affectiones ad aninae destinationem pertinerent,
  26. ipsos, et per utrumque perveniamus ad non cognoscere, imo cognoscere debere
  27. si de Anima bratorum se Et affertio Eoque magis restrictione opus
  28. erat quod assertio ad hc animan humanam respiceret, nam
  29. brutorum nihil inest morale, sed omnia sunt mere physica
  30. (2) defentio negat se pervestigare valere quomodo anima
  31. ulla physica scientia ad aut agnitionem dei ut autoris pervenire
  32. in animeous
  33. possit. nisi forte accedant physico-moralia, velut conscientia,
  34. inquietudo, poena plerorumque maleficorum. Sed miror cur tam
  35. debilia allegentur. Inquietudo illa seu metus nihil probat, et poenae
  36. non plerius malefici nec plerius malesici hic puniuntur. praestabat
  37. allegare ordilem rerum, et necessitatem primae causae, aliaquidgenus certissima divinitatis argumenta
  38. ullam
  39. rationalem
  40. asione
  41. ad se cognoscendam esse destinatam. Sine perfectior est anima
  42. quae se cognoscit, quam quae non cognoscit, et xomnit itaque
  43. sui cognitio est perfectio quaedam ad quam animae nonnullae utique
  44. perveniunt; nulla autem res ad perfectionem pervenit, ad quam
  45. a Deo non sit destinata. Quod autem negatur animam
  46. se cogniscere secundum suam essentiam, ambiguum est,
  47. et nihil ad rem facit, nam etam ros externas secundum
  48. eodem mon
  49. earum essentiam eodem non cognoscit. Quin pot
  50. Anima non minus naturale est exercere actus reflexos,
  51. seu seipsam intuemi, quam alia extra se percipere; imo
  52. externa non cognoscit, nisi per cognitionem eorum quae
  53. insunt in ipsamet. Neque haec plane
  54. (4) Neque haec plane a physicis excludenda, et ad
  55. moralia rejicienda sunt; cum in physica etiam agatur
  56. de reminiscentia, ubi anima actum reflexum exercet,
  57. nec tantum priorem cogitationem repetit, sed etiam agnoscit
  58. eam jam affuisse
  59. Ad
  60. aliqua
  61. ubi
  62. non ad est animadversio. eene satis ostendit mentem discursus discursus objectionibus praemissi
  63. us ssumshum, ut etiam possit esse
  64. 2s
  65. difeur
  66. tbusia
  67. nereffarius nec asi inamina universale, nec nisini animabus
  68. aequipollet. Perceptio potest esse plane consusa, sensio habet, aliquid distincti,
  69. ar exemplum jam dudum altegatum
  70. est distincta intellectio procedit per rationes senti
  71. clori viridis, tunc percipit utrumque pulvisculum, nempe aeruleum et quam flavum, nam nisi pars actrvi eamius per
  72. atjo
  73. cum miscentur duo pulveres caerulens et flavus, ut inde fiat pulis calovis
  74. ut autem melius intelligatur natoru
  75. eju
  76. cesassione animae a pulvisculo caeruleo vel flavo perceptionem voci
  77. sed ea perceptio confusa est, et in perceptione veridis
  78. Coloris sensione latet?. Est hac explicatione int data, puto
  79. bssaturas desensionis dubitationes. agnoscique etiam quomodo hinc derivem
  80. intelligam innumera, a nobis percipi quae ob exiguitatem, rei, aut ob
  81. consoetudinem lid estaeb exignitatem impressionis) non sentimus.
  82. +yndieg bseo
  83. diston
  84. di sp
  85. A etiam in corpore quoque
  86. nostro

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068277:0002?run=74