Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- incorporeis, aeternis, institui possint, nn video quo jure
- defendi possit nullum aliud rationis objectum esse
- quam res corpori inhaerentes figurabiles, locabiles. Nisi
- Itaque miror quomodo in defensone dici possit, nihil horum
- ponsicta
- esse verum nisi consistat in corpore, et respectum habeat
- ad corporeitatem.
- (18) verum est animam velle proportiones, sed
- oportet etiam ut adsit ratio determinans proportiones
- ea autem in corpore nulla est, cum sit cujusvis proportionis
- capax. Et, si quis proportionem sumi ponat ab eo quod
- corpori est utile, sequetur animam semper satis potentiae
- habituram ad omnia corporis incommoda superanda
- (12) Anima est Ens finitum, sed fateor, sed hinc non potes
- non sequitur se tantum finitam esse impae impressionem
- ejus etsi non possit determinari quali qualisnam sit finitus
- ille gradus quem exerere debet. Unde exercebit plane
- nullum, nisi scilicet non quem leges mechanicae fetat non
- (13) Anima est Ens finitum potentia, sed noncircum scriptive
- in deo omnes sunt distinctae, in caeteris percipientibus plasmiusve nempe in spiritibus et Animatus
- alioqui haberet figuram. sed quad quoad perceptiones, quae
- distincta aut plas sunt plus minusve confusae, pro gradu perfectionis.
- sed licet Sed quia eadem perceptio est motus ejusdem plus
- minusve celeris, si omnia proportione aucta minutave intelligantur. t
- hinc ex perceptionibus animae gradus ceteritatis in corpore determinari qqit
- (1F.) in anima optime concipi potest perceptio et
- appetitus, sed non motus per quem appetitus impleatur,
- (15) Dicit defelisio efficere notoriam aninae inconstantiam
- animae imperfectio non consistit nisi in perceptionibus vafusis modo percipiendi et appetendi
- et impotentiam, ut desideratum in corpore non obtineat. sed
- et appetitibus confusis, et nec obtinet finem, nisi cum omnia media sufficienter percipit aspetitur
- ver
- media distincte percipit, quo casu etiam media illa, motus scilicet
- =jam tum reapse
- congrui in corpore indeniuntur. Haec vera Causa est, corpora at distincum et probe intelligibells cu
- anima non sempen intentum obtineat,
- quanillud non semper
- sufficienter percipit. sed aut non obtineat. Cum inullo modo
- concipi possit, quomodo anima corpus moveat, legesque
- matet corpo gradum directionem, celeritatis in corpore
- defensioni Responsioni
- (16) Cossentior autor (non omnia hominis solum causa
- existentis immutando.
- et omoniam organicorum proprios fines agnosco;
- quin sentio oia Generaticu autem sentio omnia omnium
- motuum violet
- etiam nullum esse corpus organicum anima vere et perfecte cassum; nec ullam esse animam ab omni corporet igunico
- causa facta esse, etsi plusminusve pro cujusque diqitude aut
- facta esse
- aptitndioe, i cignitate vel aptitudine. RAssentior
- (13) sed non quaevis, pars corporis organici corpus organicum est,
- ideoque n etsi motum, habeat cor aliquandiu retineat
- cor ex corpore re avulsum, non ideo necesse est hoc vi animae
- hini probatur cor esse corpus animatum; sufficit
- enim nudus mechanisimas ad hunc motum continuandum,
- et si perceptio et appetitus absint. Animam certe divid animalis dividi
- in partes, et pro parte in corde evulso manere, quod innur innuit efiResponsio
- imanit dibisio, quid aliud est, quam animam talem esse corpus.
- (12) Omnis substa Animam moti omnem suem in
- 18) se sed si Animam statuamus extensione carentem.
- adeoque substantiam simplicem, eo ipso sequitur esse indefectibilem,
- quod non minus de brutorum anima quam humana affirmari debet
- Etsi. Humana peculiar peculiari sensu immortalis appellari
- debert quia non tantum substantiam suam, sed et conscientiam
- sui servat, adeoque p praemii et poenae est capax
- (1() sed qui immortalitatem animae exsolo fidei lumine
- et divina gratia derivant, Theologiam naturalem evertns debilitant
- Soli ergo Theologia ig
- et plurimum religioni nocent, cujus primaria Tapita ratione nitidebent.
- Cquanquam haec ratio moralis
- ad physicum effectum non
- sufficiat)
- denique aliud sunt proportiones aliud
- magnitudines, possunt eaedem
- manere proportiones auctis
- quantumvis magnitudinibus
- si et
- repraesentatione exignapatitii
- uibita non
- eculo, convexo ex
- s
- quomodo inde oriatur
- in corpore
- accedant quaein
- animo locum non
- habent, velut figur
- issius speculi et
- destantia a
- alatio
- naturaliter.
- natu separatam
- et perpetua et ut sic dican
- Capita (velat providentia
- dei, et immortalitas animae,
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068277:0011?run=74