Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
The machine reads it as
- quam secundum mechanicas leges. Unde etiam saepe
- a me monitum est, etsi omnia in corporibus fia in materia
- principio efficiente empe deos,
- substantia immaterali orini consistereprincipium inquamformale, nequeentu ic de primo, sermo est
- fiant mechanice, principium tamen, mechanismi non x materia
- lemorus e
- sunt modificationes recassivae, nempe materiae seu potentiae passivae primitivae, ita
- impetus seu vires derivativa, es modificationes rei activae, nempe
- t quemadiude
- Entelechiae seu Virtutis activae primitivae. Omnes enim modificationes
- figurae
- per istentis; unde nihulque novi addunt substantiae, quod positivum st, sed limites tantum seu negationes
- ses cum sint accidentales, et mutationi obnoxiae, sunt
- quasi limitationes quaedam si rei substantialis et
- sed limites tantum seu negationes A) Distinguo ergo Entelechiam primitivam seu animam quae perstat
- promitivam ab entelechiar derivativa, seu impetum qui varie mutatur.
- impltum autem rurgus distinguo a motu. Est enim impetus seu vis
- derivatioa res revera existens, at motus nunquam existit, cum nunquam
- partes habeat simcul e est sed consistat in sucessione, ut tempus.
- (5) Interim Ente Et licet Entelechias primitivas non agnasam attribuam
- nisi corporibus organicis, tamen omn omnia corpora entelechias primitivas
- continent, quia continent in se corpora organica, etsi nobis non semper.
- perceptibilia, quod etiam ators sapientiae autoris summi consentaneum est
- ut nullum revera sit chaos in materia, nihil inordinatum, nihil machinae,
- Ex his faciliis
- F discurso objectorio
- detansionem dicta sunt, percipientur; intelligetuse plus in is conatrions esse quam prima specie appamit
- organorum, ordinis experfinis, expers.
- medo contes eorum quae tactenus in objectiodibus et replicatione ad
- 6) Sed dicet aliquis dubitari posse an dentur tales Animae
- vel Entelechiae spaton pythagorae quidem platoni, Aristoteli,
- qva
- et scholasticis, et nuper Cartesianis agnitae; sed a Democrito, Epicuro,
- et nostris temporibus a Gassendo rejt (galtem extra humanam
- animam) rejectae. Sed multis rationibus astruuntur, nam
- non darentur composita, nisi darentur substantiae simplices;
- nec modificati nec impetus et motus darentur, nisi haec
- accidentia essent modificationes rei alicujus per se activae, qualis
- Materia, per quam nihil aliud intelligo quam extensum resistens
- e praeterea non potest explicari quomodo in re
- ex sola extensione et impetrabilitate, non tantum motus,
- pond
- sed etiam perceptio, sonsio, intellectio, et his respondentes
- peineque
- tantum
- autem actio revera
- appetitus derivari possint;
- has ergo operation
- ubstantiae simplici on extensionem,
- activilatem habenti tribuere oportet. interna
- nihil aliud est quam perceptio et pe transitus ad novas per
- extense
- H (6) Humanae autem animae simul sunt Mentes
- nec tantum opeutum sunt universi corporei
- autem. ante
- 8t) Nunc ad argumenta contraria venio in defensione R esponsione
- ceptiones seu appetitus.
- contenta Primum respondetur Animam non posse imprimere
- celeritatem, gradum nisi qui corporis dispositioni quaoret.
- corpori motum imprimat, aut certe impimere fosit. Itaque manet collectio, quad nulla reddi potest ratio cur nons
- proba
- sed replico omne corpus capax esse celeritatis quantaecunque; neque
- adeo rationem reddi posse cur non anima majorem aut minorem
- quos corpus ad quantamcunque altitudinem sultare posset, si vianimae
- saltat; posito scilicet animam esse rem
- incorpoream, et tamen
- movere corpus. ita enim profecto manifestum est s
- (9) defens negat contra statui proportionem esse inter
- ania quia societas proportionem exigat.
- sed hoc argomentum non a quia anima sit in corpore, et societas
- saltem sit inter animam et corpus, societatem autem exigere proportionem
- corpus et animam
- sed ut ni nunc non disputem an et quatenus anima sit in corpore ut in loco
- corpode: nego ex tali societate sequi proportionem. Etiam
- linea et superficies sunt incorporet nec tamen datur proportio
- inter superficiem et corpus. Sic _Etiam Motus est in extensione, aut sociatus extensioni,
- nec tamen datur proportio inter motum et extensionem; nec inter
- locum et tempus, ut alia multa hujusmodi taceam toto genere
- rationem
- (10) Essentialis Animae humanae operatio est rationem et voluntate
- (fateot)
- diversa
- exercere, sed alias praeferea operationes exercet, cum animabus
- brutorum communes. interim nulla est proportio interrationem
- et motum, quia ratio omnes motuum gradus aequi pro objecto
- essentiali habet rerum consequentias veritatum, quae in uno quoque motus gradu
- aeque locum habent. Rationem quoque nullem Eit cum veritates etiam de rebus divinis,
- sed et ipsius dei, a quo universum fluxit, quia
- non tantum habent perceptiones et sensiones
- sed etiam intellectum, seu cognitionem
- veritatumaeternarum, quarum nexus
- ratiolinationem facit. mbrutorum
- maxum enim brutorum
- operationes per meras consecutiones
- empiricas explicari possunt, quod expl
- praestare hujus loci non est. Nec magis
- absurvum est Animas brutorum persistere
- quam pAtomos Epicuri vel Gassendi
- etsi revera nunquam anima
- naturaliter sit ab omni corpore separata, se
- semper corpus, aliquod erganicum
- retineat statui in quo manet conveniens
- +et quandam habent
- societatem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 3, 5, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068277:0010?run=74