Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 69v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 70r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. pag. 20 amplitudo omnipotentiae, felicitatis, sapientiae que oplendor dlucet
  2. ita qui res hasce accurata circunspectione consideraverit, duui na
  3. gratiae lumine mentem illustrante C cuins solavio enrorum omnium
  4. tenebras propulsare potest) in creatoris cognitionem venire facilé
  5. poterit. Quare qui ducini spiritus fulgore illuytrate, caele-
  6. stibusque beneficiis aucti, in praeclarum illud philorophiae genus
  7. incubuerunt, ut exterrenis rebus coelestia, ex humanis diui na
  8. ex temporalibur sempiterna, ex crvatis crealoris epsius
  9. maiestatis amplitudinem cognoscerent, ab inani illa
  10. Teorum multitudine vehementer ab horrueruna, onicum
  11. vero Deum, (que ascidua mediratione totisque animi vi-
  12. ribus in quisivorunt) e mense cogitatione que complexie
  13. religiose venerati sunt: in ipso omnes suas spes collacarunt
  14. illi perpetuo placere. studuerunt, ab illo vintutum remune
  15. rationem, afficiorum que gratiam sperarunt: illos fu kem
  16. nici, illa fede, Deique cognitione destitutos dices, qua
  17. tanquam mitiio e fundamentis excellentissima justitia
  18. excitatur? Non meministi. Dauidem dierunoctiumque
  19. vicissitudinem, et ad mirabilem ordinem Dei voce appellasse
  20. quas nulla sit tam barbara e in culta gens, quae non per
  21. cipere queat, alque ab illis admirabilem Dei providentia
  22. p. 290 infinitam que potentiam discere possit? Ita voces ad
  23. homines instituendos conflatas, tam absonas alquu fus,
  24. cas tamque inanes putabie, ut qui illis fuerit mirabili
  25. ter Dei beneficio instructus, fide tamen praeditus vera
  26. Dei cognitione exarnatus dicinullo modo debeat? Non
  27. vides quanta miuria divinae bonitati inuratur. Si ille
  28. qui Lotas vires comparat, ul in cognitionem divini nu
  29. minis veniat, nihil eorum praetermiltit, que ad hocsunt
  30. consequendum instituta, nullumtamen possit aut
  31. laboris fructum percipere, aut a Deo gratiam conse qui
  32. Qualem vero laboris illum esse fruitum excistimabis
  33. si neque in Dei amicitiam denire ne que coelestiuustitia
  34. exornari possunt? Uequis cum D eo artissimo charitatis
  35. institiae que vinculo prioribus illas saeculis constringeretur
  36. nullam aliam sadem requirebat Paulus, qu’am credere Deum
  37. esse, e in querentium se munificentissimum romuneratorem
  38. existere hanc qui accepta a rebui creatis disciplina fue
  39. nint consequuti, quid est quod a justitiae finibus exclu–
  40. dantur: Quocorca autviam aliquam demonstres,
  41. nse
  42. Kemnici, oportet, quaad veram fidem vigeta lege na,
  43. turae pervenire homines potuerint, aut ratis Dei illam
  44. notionem pusse confiteario, quam partim divinum numen
  45. p.291 una cum natura ipsam in hominum animis impressit
  46. partine divino spilendore illustrati, celestibuo suppetiis
  47. roborati, consequi earum rerum quae sub aspectumcadut

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4, fol. 69v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068281:0134?run=74