Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 2r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. ad instar peccata omnia aequalia sive summo
  2. supplicio etemae damnationis digina faclunt
  3. prae caeteris autem ea videntur mortalia, quae
  4. nalu cum vero dEs animo, et contra conscientiam expessiam et virmlum principia meati insita
  5. dqui enim malo animo: etatu ex hac vita
  6. buratb
  7. ti
  8. animi infeliatatem a proinde ut ita dicam damnant semet ipsos
  9. s
  10. admittuntur. a
  11. Omnes autem homines in peccato nati, et
  12. nondum per spicitus suncti gratiam renati, aut
  13. certe nulla singulari gratia retenti pechata
  14. mortalia committere solent; et proinde totum
  15. genus humanam periret, nisi Deus de redemtione
  16. ejus sive expiatione qui non vult mortem
  17. peccatoris, sed omnes salvos fieri cupit, quantum
  18. per sustitiae supientiae sua rationes licet
  19. de redentione esus sibeexpiii sapientda
  20. nisericordia sua diguum inet
  21. consilium ab aeterno cepisset, quod suo
  22. tempore est executus.
  23. illud enim pro certo habendam est Deum nolle
  24. certum est enim DE
  25. mortem peccatoris, omnesque saluos fieri cupere, atque
  26. ad vare quantum per justitiae atque sapientiae
  27. diximus
  28. Et quidem quae hactenus dicta sunt fere omnia _ ipso
  29. suae ratio re licet
  30. ex recta solo rationis lumine perspi manifesta sunt
  31. nunc arcanam mortalibus divini consilii oeconomiam
  32. s Dei revelatio at quae fuerit in restituendis
  33. hominibus divini consilii ara oeconomia, a solo
  34. arca
  35. Deo revelante disci potuit.
  36. considerandum est itaque Deuar non tantum esse
  37. substantiam perfectissimam omnium aliarum primam ommirem
  38. aliarum autorem et conservatorem,. sed et esse Mentem
  39. perfectissimam, sui per eaque ratione induere qualitatem
  40. moralem utu et in quandam cam caeteris mentibis
  41. societatem venire, quibus omnibus tanquam Monarcha
  42. summus subditis in perfectissiman quadam Reyublica constitutis, collectis
  43. alisgubervas et cum quibus libet concurit
  44. quam civitatem Dei appellare possumus praeestu
  45. b
  46. , (
  47. perta
  48. itaque Deus non tantum agit
  49. qua totam hanc universi machinam e
  50. late
  51. sed et voluntatem suam particularem circa mentium
  52. actus tanquam legis lator declarat, paruiis poenisque
  53. pois saucit, eamque in usum revelationes hominibus
  54. instituit eacque nota notis quibus dum
  55. porre revelationes notis quibusdam insignita esse
  56. renatos debe ex quibus constet esse voluntatem non
  57. et
  58. aut imagi quod juletur id quod continetur nobisque
  59. malum interpretationem; et qutalibus notis destituitur revelatio
  60. ostenditur DEi esse voluntatem velo
  61. sinc tato non paretur huic impune non paretur,
  62. nisi quod iterdum in dubio cum mandatum
  63. ipsum neque cum ratione neque cum aliare revelatione
  64. pugnat, verisi et adgumntis probabilibus rationibus
  65. adjuvatur lais est parere, quam sese peceandi
  66. meliu
  67. periculo exponere. Sed hoc lanto oaus est, ne in
  68. superstitionem degeneret timor; divina enim sapientia
  69. fignum est, quod nullus legis latorum negligit, ut scilicet jaben
  70. voluntas u sufficienter innotescat. Itaque sortibus.
  71. visionibus somniis non facile; auguriis, ominibus, aliisque
  72. id genus nugis, quas inepte divinationes appellamus,
  73. pullo modo habenda est sies fidendum est. Et omnino
  74. necesse est rectam rationim tanquum interguetem intorpretem
  75. Dei nmalem de revelat aliis divinae voluntat
  76. ita necesse est rectam rationem tanquam
  77. esfe
  78. carce
  79. interpretem Dei naturalem judicare de autoritate
  80. liorum Dei interpretum, ante quam admittantur, ubi vero illi semel
  81. persona suat legitimae fidem ut ita dicam fecerunt jam ratio ipsa seeobsequium fidei subire
  82. sulmillere debet. Quod exemplo glibernatoris intelligo potest, qui
  83. e
  84. revocentuur, prosequictacoeptum item
  85. ags eumque in quo deprehensi s sunt
  86. erar at
  87. quosnt
  88. escedunt male asfecti eigu Deum, sii cum null
  89. quocentur eo ipso a DEo separaes, qu unde summam
  90. +ubi ad usum rationis pervenere
  91. Homnes enim a conscientia pravi
  92. rectius admonentur, et licesno
  93. barbariem deder et tamen
  94. subinde ab affectibus superantur
  95. non quidem absoluta illa inevi–
  96. tabili voluntate, sed rta
  97. rati certis legibus ordinata ac
  98. circumscripta, ac proinde juvare
  99. unumquemque, quantum per sapien
  100. hiae atque justitiae suae rationeslicet
  101. mentium actionibus
  102. gubernationemque cibitalis ds
  103. (quas valgo aativa credibili
  104. tatis vocant)
  105. + et quibusvis auilibus
  106. narrationibus ad hibeatur
  107. fides
  108. (quasidivini cujusdam tadicus
  109. 2
  110. consibii

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0003?run=74