Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 26v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. Postremun superest Matrimonii sacramentum
  2. ubi de potu quod ex primava institutione atque
  3. destinatione Dei pariter et contrahentium esse unius
  4. viri atque unius foeminae conjunctionem inseparabilem
  5. Christus optimus divinae legis interpres docuit. Cun etiam vit eamas non esse tantam multitudinem
  6. Nihilominus dispensatione divina, in veteri Testamento
  7. concessa est polggamia pptus polyggnia, sive ut
  8. ut uni viro multas simul uxores habere f permitteretur;
  9. itemque potestas divortii, ut discedere a se invicem,
  10. conjuges, et aliud conjugium inire possent. Christus
  11. hoc non nisi ob duritiam cordis hominum vel speciales quadam
  12. speciali dispepsatione fuisse concessum, ad eoque extiona
  13. autem monuit.
  14. aliqu
  15. libertate lege rectius intermitti. Merito igitur
  16. in Ecclesia sublata est polygamia quam nulla hodie internos
  17. necessitatis ratio excusare potestt
  18. divertio difficilior quaestio est d si tamen concessione
  19. et infidelium. integrae gentes, sed quid dicemus de
  20. nationibus infedelibus, ubi si co indulgentia polygamiae
  21. siquae ad Christum converti possent, indulgentia polygamiae, dudum inolitae
  22. si solam hunc rationem potissimum tanto bono
  23. adhuc constare appareret eaque negata vel solam
  24. hanc nega rationem tanto bono adhuc obstare
  25. appareret. Mihi quidem intius videtur pontifici Maximo
  26. et Ecclesi eam rem definiendam relinquere.
  27. Illud tamen pronutitiare ausim, si pontefex
  28. pontifici videretur concedere polygamiam nihil
  29. doctrinae Christi adversum esse facturum. Nam et ipscienim dei nomine salutem
  30. populorum curare
  31. ipse conced hoc quicquid est non intolerabilis imperfect conveni
  32. sive mali sive imperfectionis Obduntiam enim
  33. cordis humam eta concederet divino exemplo
  34. concederet
  35. sdinitram cordis humam
  36. sanctis Do vis imperfectionem, quando non tum novam legem hutisse hic christum,
  37. hanc non intolerabilem Deo in sunctis suis ipsis
  38. proeeunte
  39. Dvor de divortio frequentius inter Christianos
  40. difficultates incidunt. Saepe enim ne sive adulterium
  41. sive ob alias graves causas necessitas istani conjugibu
  42. imponitur a se invicem discentendi. Et cum difficile sit
  43. ficere ut se contineant, quaeritur an majoris malivitandi
  44. causa indulgere faltem possit Ecclesia novum
  45. Conjugium Ecclesia possit. Quidam intuitu humanitatis
  46. atis faciliores se praebent, aliisaltem
  47. duas admittant causas adulteriimet desertionem praesertim
  48. humanae infirgud
  49. videa
  50. asu u verba Christi favere. edat
  51. conjugri usu
  52. videantur At symodus decrevi Taidentina stataituum divina lege satis approbutam admittendam
  53. cum ipses quoad adulterin,
  54. ilerique nullam rationem consttuendam
  55. atque omni riprt hensione carens
  56. agati et carnali copula consummati. ita dissolvatur, ut novi conjusii omnimoda penitus
  57. admittendam putant, qua vinculum matrimonii
  58. nullam causum derique cetisen
  59. mingirdlicentia fiat. Quoru potior est autoritas. Quoad indulgentiam tamen, quam deus in hoc
  60. vetus Ealesia variavit nam ex imperatorum aegibus
  61. ut
  62. Liquia
  63. s
  64. genere praeceptorum sibi suaeque Ecclesiae servavit
  65. variavit
  66. antiquitas, nam ex imperatu rum
  67. constat fuisse permissa divortion etiam a po optimo imperatore Theodosio magno, aliisgi
  68. dessider asse, ut lege imperialis
  69. prohiberentur, patet ex concilio Micevitano. Nihilominus metu incontinentia
  70. Cmistianorum legiu
  71. ob infirmitatem saepe concessernt ipsa concilia e concesserunt, ut
  72. e
  73. Episcopos damen
  74. ut ut soluto rexeli matiimonium post separationem vivolicet
  75. ia aliqui
  76. genere saepe
  77. indulsit, prasert et ut concilia Elibertinum taceam ipse Aintrosius
  78. vic sanctissimus, viro inquit licet ducere aliam si dimiserit uxorem peciantem
  79. peccantem, etiam canon Neocaesariensis, et consat qua rescripseriat
  80. et notum est quid rescripserint Jacharias et Gregorius pontifices Romani
  81. dum hic ad Bonifacrum consulentem, si ob causam supervenientem consvetudo
  82. maabitalis impediatur si mulier ob vifirmi tate correpta debitum reddere non
  83. aleal, manitum se continere se nequeat nubere posse
  84. Nitulominus praevaenit sandtem srionior
  85. tolminarum ut polygamia
  86. magnonere usui esse possit
  87. errum d ad Cristat
  88. enz. perte Ccomstat enim
  89. caratione
  90. fiedem adduci pos
  91. hristianorum
  92. egem institutis ejus
  93. populi velustissim
  94. contrariam inte
  95. potissima fide
  96. impedimenta ille
  97. censeri)
  98. qquidem
  99. + non male, opinor, ob tantum bonum
  100. quando num
  101. nova revelati
  102. flustra expe
  103. caretur
  104. quam veterem recte
  105. interpertatum es
  106. constat
  107. + cum melius sit nubere quam ari
  108. ne forte homines in aeternae
  109. salutis periculum incidant
  110. siqui districtius prohibeanta
  111. Tuburiense, atque alia, quae Gratianus
  112. cilat tace

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 26v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0052?run=74