Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 26v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Postremun superest Matrimonii sacramentum
- ubi de potu quod ex primava institutione atque
- destinatione Dei pariter et contrahentium esse unius
- viri atque unius foeminae conjunctionem inseparabilem
- Christus optimus divinae legis interpres docuit. Cun etiam vit eamas non esse tantam multitudinem
- Nihilominus dispensatione divina, in veteri Testamento
- concessa est polggamia pptus polyggnia, sive ut
- ut uni viro multas simul uxores habere f permitteretur;
- itemque potestas divortii, ut discedere a se invicem,
- conjuges, et aliud conjugium inire possent. Christus
- hoc non nisi ob duritiam cordis hominum vel speciales quadam
- speciali dispepsatione fuisse concessum, ad eoque extiona
- autem monuit.
- aliqu
- libertate lege rectius intermitti. Merito igitur
- in Ecclesia sublata est polygamia quam nulla hodie internos
- necessitatis ratio excusare potestt
- divertio difficilior quaestio est d si tamen concessione
- et infidelium. integrae gentes, sed quid dicemus de
- nationibus infedelibus, ubi si co indulgentia polygamiae
- siquae ad Christum converti possent, indulgentia polygamiae, dudum inolitae
- si solam hunc rationem potissimum tanto bono
- adhuc constare appareret eaque negata vel solam
- hanc nega rationem tanto bono adhuc obstare
- appareret. Mihi quidem intius videtur pontifici Maximo
- et Ecclesi eam rem definiendam relinquere.
- Illud tamen pronutitiare ausim, si pontefex
- pontifici videretur concedere polygamiam nihil
- doctrinae Christi adversum esse facturum. Nam et ipscienim dei nomine salutem
- populorum curare
- ipse conced hoc quicquid est non intolerabilis imperfect conveni
- sive mali sive imperfectionis Obduntiam enim
- cordis humam eta concederet divino exemplo
- concederet
- sdinitram cordis humam
- sanctis Do vis imperfectionem, quando non tum novam legem hutisse hic christum,
- hanc non intolerabilem Deo in sunctis suis ipsis
- proeeunte
- Dvor de divortio frequentius inter Christianos
- difficultates incidunt. Saepe enim ne sive adulterium
- sive ob alias graves causas necessitas istani conjugibu
- imponitur a se invicem discentendi. Et cum difficile sit
- ficere ut se contineant, quaeritur an majoris malivitandi
- causa indulgere faltem possit Ecclesia novum
- Conjugium Ecclesia possit. Quidam intuitu humanitatis
- atis faciliores se praebent, aliisaltem
- duas admittant causas adulteriimet desertionem praesertim
- humanae infirgud
- videa
- asu u verba Christi favere. edat
- conjugri usu
- videantur At symodus decrevi Taidentina stataituum divina lege satis approbutam admittendam
- cum ipses quoad adulterin,
- ilerique nullam rationem consttuendam
- atque omni riprt hensione carens
- agati et carnali copula consummati. ita dissolvatur, ut novi conjusii omnimoda penitus
- admittendam putant, qua vinculum matrimonii
- nullam causum derique cetisen
- mingirdlicentia fiat. Quoru potior est autoritas. Quoad indulgentiam tamen, quam deus in hoc
- vetus Ealesia variavit nam ex imperatorum aegibus
- ut
- Liquia
- s
- genere praeceptorum sibi suaeque Ecclesiae servavit
- variavit
- antiquitas, nam ex imperatu rum
- constat fuisse permissa divortion etiam a po optimo imperatore Theodosio magno, aliisgi
- dessider asse, ut lege imperialis
- prohiberentur, patet ex concilio Micevitano. Nihilominus metu incontinentia
- Cmistianorum legiu
- ob infirmitatem saepe concessernt ipsa concilia e concesserunt, ut
- e
- Episcopos damen
- ut ut soluto rexeli matiimonium post separationem vivolicet
- ia aliqui
- genere saepe
- indulsit, prasert et ut concilia Elibertinum taceam ipse Aintrosius
- vic sanctissimus, viro inquit licet ducere aliam si dimiserit uxorem peciantem
- peccantem, etiam canon Neocaesariensis, et consat qua rescripseriat
- et notum est quid rescripserint Jacharias et Gregorius pontifices Romani
- dum hic ad Bonifacrum consulentem, si ob causam supervenientem consvetudo
- maabitalis impediatur si mulier ob vifirmi tate correpta debitum reddere non
- aleal, manitum se continere se nequeat nubere posse
- Nitulominus praevaenit sandtem srionior
- tolminarum ut polygamia
- magnonere usui esse possit
- errum d ad Cristat
- enz. perte Ccomstat enim
- caratione
- fiedem adduci pos
- hristianorum
- egem institutis ejus
- populi velustissim
- contrariam inte
- potissima fide
- impedimenta ille
- censeri)
- qquidem
- + non male, opinor, ob tantum bonum
- quando num
- nova revelati
- flustra expe
- caretur
- quam veterem recte
- interpertatum es
- constat
- + cum melius sit nubere quam ari
- ne forte homines in aeternae
- salutis periculum incidant
- siqui districtius prohibeanta
- Tuburiense, atque alia, quae Gratianus
- cilat tace
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 2, 1, fol. 26v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068282:0052?run=74