Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- datus persequitur iter quod ingressus est, nec amplius revocantibus externis
- occluso sensuum aditu, animam in se reductam, coepeo rerum odio atque ipsa
- illa miseria fastidioque indignatione invidia, displicentia, magis
- magisque increscente passet. Corpore redunito, reversis etiam sensibus, no,
- vam perpebuo contemtus, improbationis, irarum materiam invenit; tantos
- magis torquetur, quanto minus mutare ac sustinere potest displicenten
- sibi torrentem rerum: sed transit dolor quod amnodo in voluptatem, gau,
- densque miseri invenire, quo torqueantur.
- Lacemadmodum in umanis quoque infelices simul et felicibus invidentes qua
- runt quod carpant, non alio fruetu quam ut tam ineptos, ut putant, rerun
- potiri liberiore et magis effuso, et in harmoniam quandam seu specirem
- rationis tornato dolore in dignentur. Est enim in ejusmodi invidis et li
- indignantibus, et male contentio mixta voluptas dolori, mira quaedam ratione:
- Seipsis
- ut enim sapientiae suae opinione sibi placent, delectantur qu (ita potentiam
- sibi, ut patant, debitam, decose, aut in aliio indignis esse, tanto furiosius
- dolent. Habes ergo explicata illastam mirabilia paradoxa: neminem
- nisi qui velit non dieam damnari, sed nec damnatum manere neminemnisi
- damnandas
- ase damnari; damnatos esse nunguam pronsus damnatos, semper damnatos
- ipsos damnatos ea pertinacia ac perfersitate appetitus ete ea à Deo aver
- siene, ut nihil gaudeant magis, quam habere quo doleant, nihil quarant
- rabiei
- magis quam invenire cur irascantur; hunc summum esse graclum ratei
- rationalis, voluntarium inemendabilem, desperatum, aeternum: damnatos ergo
- querimoniis illis, quas eis, supra tribuebamus, atque incusationibus naturae,
- harmonia universalis, Dei, velut autorum miseriae suae, ubi nec peorse unquam
- endoxa
- nec velle. Th. Deum immortalem. quam ta paracloxa tua ea fecisti
- sognosco nec sanctos Patres ab hoc explicandi genere abhorrere. et
- pia antiquitas simplici quadam sed prudenti fabula, indolem damnatorum
- adhunc pene modum complexa est: Cremita nescio quis perofunditate
- abreptus
- contemplatiu num valt ts, dolere serio coepit ee tam multis
- creaturis percundum. Ergo Deum perecibus aggredibur, exponit
- Deconcordia ineunda
- si
- cum diabolo e
- antiquitatibus Fran
- scanis Philipsi
- Bosquieri prima
- parte speculi ca
- 97. fol. 186 (cd
- Colon. 1625) vos
- andivistis pluries
- pocali praedicantem
- Bononiae quo
- Macariis voluit
- interDeum et
- Diabolum. Et Domn
- dixit Macario si diabolus vult dicere culpam suam coram ne
- parcam sibi. Reversus Macarius ad diabolum retulit sibi
- dixerat Dominus. Respondit Diabolus: imo ipse
- debe
- datere crucifirus debet flecte
- meflectere ante me, et dicere mihi culpam,
- ot annos fecit nos eare in ingemo. Tum dix.
- Macarius. vade satana, et expulit ipsum. ille
- dero nunquam apparuit sibi
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068296:0003?run=74