Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 12r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Th. Tuperest quaestio, an Deus peccata velit nolitve.
  2. Aeprimum non vedetur existentia peccata nolle. Dequs Rs. ad si Dus nongosut sine dolore nolle
  3. enim nullius existentia dolet, quia omnino dolere non.
  4. potest. Ergo nec istentia peccatorum. Sed qui rei
  5. existentiam non dolet, nec nolle existentem dicendus
  6. est. Nhilergo Degs nolle dicendus est, nisi quodomni
  7. no non existit, ejus enim non existentia dicipotest
  8. ei grata esse. Cujus autem non existentia delectamur
  9. Ed dicendi sumus nolle; idque per eas ipsas definitiones
  10. quas tate allulisti. Ph. Recte concludis: Deus ipsa per
  11. se peccata si existere non intelligantur, nolle; si
  12. la ferente harmonia rerum existant, permittere
  13. Ed est nec velle, nec nolle dicendus est. Ih. Amo vero
  14. velle videtur. Nam harmonia rerum deo grata est
  15. peccatorum existentia est de harmonia rerum. (uis
  16. autem existentia delectamur id volumus, per defini,
  17. tionem tuam; ergo peccata deguelle dicendus est.
  18. Ph: Gnest deceptio ratiocinationi: Etsi harmonia grata
  19. sit, non tamen statim quicqued de Earmonia est, gratum est.
  20. Non, sitotum gratum est, etiam pars grata est. Etsi indegra
  21. harmonca grata sit; ipsa tamen dissinantiae gratae non
  22. sunt, quamuis ex regulis artis immisceantur. Sedina,
  23. moenitas quae in ipsis est, excessu, imo proferto inde
  24. augmento amoenitatis in toto aboletur. Sit ergo disso,
  25. nantia in hrac mixtura, ob compensationem, ex ingrata
  26. indisserens, ex rejecta permissa, solum totam gratum,
  27. solum totum harmonicum, sola totius velat confi–
  28. guratio, trarmonia est. Beatitadine saluatorum deque
  29. existente de lectatur, amissa damnatorum nondolet.
  30. quia re nulla dolet, ob sublatum imuniuer sali Ear
  31. monia, compensatione dolorem. Ih. satiffecissi
  32. profecto supraspem meam maximae difficultati,
  33. ostendistique (:quod hacemus vix quis quam) rationis esset
  34. ut peccata quae evceniunt, Deus nec velle, nec nolle
  35. Sed permittere dicatar. Ph. Nchilne restat ergoE
  36. 1h. praevideo quid de autore peccati dicturus sis.
  37. Dh. non Deum scil: sed hominem, diabolumue esse
  38. qui soli volunt, id est malo delectantur. Ih. recte Eoc
  39. idestmalo delectantur. Nam alioquin opponipe
  40. terat etiam hominem diabolumue peccata per
  41. mittere tantum. Facere eos quicquid rebus suis
  42. congruat, intercurrens damnum alienum nonnisi.
  43. ferre, sed hoc de montatiter eccante dici non potest
  44. in quoodium Dei, id est boni universalis, ergo ex
  45. contrario, seu peccato delertatio est. Sed quid de
  46. saepe Natoq idem est, quod
  47. Molo morten pecatoris
  48. valos ut

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 12r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068296:0025?run=74