Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 12v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Venialiter lapso impradente potius quam malo
- nonne permittere peccala dicemus 2. Ph: Nehunc
- quidem, quia permiltere per definitionem supra
- positam, est nec velle, nec nolle, attamen scire, quod qua infurus est
- quod abest ex erroce peccanti vult, id quod reccatum
- est, id est actum; peccatum ipsum nec vult nec per
- miltit, quic nesart. Rreuiter: Deus permiltit pecca
- ta quia sit ea quae permittit; contrabonum su
- bliciem non esse, sed aliter hune dissonantiam cons
- vero
- pensariiteome mortaliter pevcans scit id quod)
- agit esse contra bonum poblicum, quantum ipse
- jadicare potest, nec ei conciliari posse nisi
- poena sua, quam cumoderit, dactum tamen
- velit, necesse est eum bonum pablicum vel regi
- sey
- nen mundi odisse. Ih. satisfecisti mihi pra
- fecto, voluntatemque Dei a peccatis eq regie absoluipti
- ut contratam quaez dixisti
- Nramsi peccamas quia possumus volumusque, do
- tentiae nostrae ratio tam a connatis, tam receptis
- est, connata a parentibus, recepta ab alimentis, utraque
- volendi
- ergo ab externis erunt. Borro si voluntatis causa)
- intellectius, intellectio causa sensio sentiendi cau
- sa est objectum, objerti statis est ab externis,
- ilacaqu potentia, voluntas peccandi ab externis,
- est stata rerum praesente, status rerumpraeterpa
- itr
- ito
- preecedente, praecedens ab alio praecedente status
- ergo praesens à serie rerum, series lerum abttar
- monia unuersali, Harmonia unuersalis ab
- orsis illis aternis immutabilibusq ideis idea
- intellertu dicune contentae à se ipsis nulle volun,
- latis divina intercursu, neque enum degestant intelligit, quiavulo, sed quia est
- itellegit; quia est, quia vult. Sed vult se esse, quia
- est et intellegit; reucata ergo quica propriahar,
- monia grata non sunt, non nisi ob alienam id
- est unuersalem, non alites sibi constantem
- tantum
- à voluntate divina, permille ntar. Et haec
- Decte sine, sed quid refert perenta conciliari.
- conitati divinae, si nequeant libertati nostra
- improbis
- quid prodest Deum absolui, si nosumillo; uofractu
- eximemus voluntatem ducinam, si extinguimu
- omnem 2 Lua enim obsecro libentas humana est
- si ab externis pendemus, si sunt quae nosefficiunt
- velle, si fatalis quaedam connexio non nunsco
- itationes nostras quam atomorur flexus ad
- concursus veoit. Lh. Ne ex candesce quarsoun
- ententiam parum recte intellectam, parum dextre
- ositum
- 2 tep ipse est, et
- pressam: demonstratum à ecpso, concesumq supra
- est, nihil esse fine ratione sfficiente, erit ergoratio
- quaedam
- +adeoque moxtaliter pescati
- Ph. quid ergo porre objicis. Ih non pauca certa mondum
- enim omnes difficultates exivimus
- tam
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 5, fol. 12v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068296:0026?run=74