Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- inea recta, vel Hyperbolica aut pambolica eo majori ardore Deum sa Et vident quae notiones
- finem longitudinis non involvunt, et produci possunt
- utcunque, at circule vel Ellipsista determinati
- ntinuata
- sunt lineae ut qui in ipsis motum infinitum sibi
- concipere velit, priora vestigia relegere logatur.
- Unde etiam cincumferentia circumferentia circul
- non potest augeri, sed assumendus est circulus norus
- at linea recta simper augeri potest. Eodem
- modo dicendum est Corporis naturam, eo ipso
- quia figuram habet infiniti esse incapaceu
- at Mentis natura nullos involvit limites.
- si quis vero dicat ipsum niversum esse corpus
- infinitum sciendum est, ipsam none Ens
- unum aut totum, quemad modum nec Numerus
- perfectior, quo minus per expe-
- quod jam uti ostenderunt. Infinitum scilicet actu acquiescere possunt spe non patiendi necessitate, qu (qua et philosori utebantur
- infinitus, deja qui controdi unum totum est
- per mt
- rientiam discere opus habet
- 1ug
- u
- rertum ta
- pavet locu
- u
- 1
- quae formantur per com
- non
- positionem ex partibus, sed in illis tantum quae
- per se sunt, et eo ipso infinita sunt, quia absolute acquiescere possunt perseverando coronabuntur
- concipiuntur, et in quibus infinitum ipsum
- prius natura o sive conceptu est, quam finitur
- quod scilicet accedente quodam limitante
- conceptu ex poore resultat. At Mentem
- autem nihil prohibet infinitam concipi, eam
- nobis
- scilicet nam notilia aeteruae veritates
- ex ipsa natura mentis, unde Mens perfectissimat praeparavit et sciunt Deum amantibus
- non a sensu et experientia discuntur, sed flun
- concipiit omnia a priori et exse ipsa eo mulu
- quanns ad modum aeternarum veritatum.
- una quaque
- Est ergo in DEo omniscientia qua
- actu cogitat, quicquid possibile aut actuale
- est, et quiqquid praeteritum aut futurum est
- itaque Novit etiam cor su quae situra essent
- aut fuissent, si quiddam aliud datum fiere
- aut factum suisset. Et quidem actualitatem
- rerum novit ex cognitiene suorum possibilitate
- verium sive essentiam novit ex consideratione su
- intellectus, qui omnium rerum ideas seu essentias, emia
- expressas continet; at actualitatem rerum novi
- ex consideratione sicum devet voluntatis
- sive decretorum quorum prima liberorum,
- quorum primarium est ut res producantu
- tu
- Quemadmodum Geon
- aosolutus problema aliquod constructuaus nulli quidem
- constructioni alligatus est, sed tamen pro
- sapientia sua eam i certo eliget, licet
- non necessario tamen certo eliget, quae est max
- simplex et universalis. Non ergo Deus a
- nec Ne magis hoc libertati divinae officit, qua
- augelis quod peccare non potest. Quid imi
- Dibinae Bonitatis et institiae sum his connexus
- videtur conceptus, usque adeo ut enim omnia
- benc a Deo instituta sunt, ut pro certo
- habendum sit quanto quis futurus esset
- sapiantior et in univer si cognitione propecti
- eo magis agniturum esse omnia ne votis
- quidem optari quidem posse meliora et nemin
- habere cur jure queratur conqueratur. Unde
- sequitur etiam quo quis erit sapientior
- poneretur
- 1= etiam si nullus ponatur corporum
- finis, tamen ipsum Universum
- infinitum
- ut corpus ex
- membris
- C
- et in quibus
- finitum infinito
- simplicias conci–
- peretur; ut
- eam scilicet quae cogitationes
- suas aliune non accipit
- quod sua quoque remini-
- scentia volunt plato;
- et una quaeque Mens eo est
Cite
Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068299:0002?run=74