Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. ob quaedam scholce prejudicia uti non voluett partim evacti sunt dubitare andeux
  2. tale quid possit scire, quod tamen Deoindionu ipsiqe scripturce sacrae contrarium est
  3. partim berotrujus disficultatis causa comminiscuntur quandum Deiscientiam qua
  4. 12consistu
  5. madmodum a ne
  6. ed enim putandum eot aliguidu Deo sciriper
  7. x
  8. iari enis
  9. denota
  10. subjectie cum praedicato connexione, hoc est exiders sui intellectus. videre non posp
  11. non ratiocinetur, tamon (emper videt e in se deprehendit rationes alioqui aliquid ab
  12. eo independens daretur. (8) Deus est omnipolens et creutor conservatorus omnium rerum
  13. omnia orivinem habent à Deo, essentce rerum abejus intellectu, existentice ab ejus vol untate
  14. iily ex eo patet quod potentia seu virtus agendi est perfectio, tribuenda erga Deo et quidem
  15. graclu summo; Non ita tamen ut contradutoria sive absurda possit, quemadmodum visum est
  16. uibusdam Enthusiastis. Porro Deus rescreat, conservat, et cum illis in operando concurrit
  17. Et conservatio quidem nihil aliud est quam continuata creatio, cumres semper in existendo
  18. absoluté à Ded dependet eque in proyressuacinitio; res respectu dei produci dicenda ext
  19. ex praecedente sedexnihilo, cum nihit dici possit ex praecedenti restare quod non et ipsum
  20. denuo producatur, stay tantum abest ut Materia sit ceterna ut contra in momentaneo feu
  21. u consistat, et licet Demper aeliquie suisse ponerentur Creaturce, non tamen Mundus
  22. dici posset cetermes. In hac porro productone rerum continua consistit concursus Dei cur
  23. creaturis operantibus quia substantiam et vim operandi omniaque requisita continudeis
  24. tribuit Deus, et si operatio ipsa non Dei sit sed creaturae.
  25. (9) Deus est bonus seu jushes
  26. Sequitur ex ejus saspientia, ssihil aliud enim justitia est quam inclinatio animi cons tunt
  27. sapiente diona, erga bona et mala aliorum. Itay pro certo habendum est, qui possentin
  28. telligere areanum totius providentice occonomiam, desrehensuros esse, ne minem jure
  29. nosse queri, nihulue melius posse optarii quod qui sciunt non sossunt non amare Deum
  30. super omnia, etiansi nondum ad distinctam consiliidivni evonitionem visionems
  31. beatificam sint admissi. Quid autem sit, bonum, perfectum, justum, seu sapiente
  32. dignum non pendet à Dei voluntate, sei ab ejus essentia. S. abideis quaesntiajos
  33. intellectu, que madrrudum quid sit possibile aur impossibile, pur aut impar, com
  34. mersurabile aur in commensurabile. Periculosissima enim sententia est eorum
  35. qui jrestum et bonum dueunt non ex ipsis rerum notionibus, sede a mero arbitrio
  36. legislatoris, et omne jus faciunt positivum; quemadmodum syrannidis concionas
  37. Cor apud Platonem qui jestum definit quod potentiori placet. Quo pacto reveranlu
  38. esset in se notio justi, necjustitia esset aliquod Dei attributum, nec Deus
  39. +
  40. soru
  41. nisi potentia et cur obsecrodeus ab eorum quae secit pulchritudine ) perfectiones onti, cul are
  42. quomodo ipse vidis set quae secit bona esse; sinihil intererat quae faceret, si quae ceny plet
  43. eo ipso futura erant, pulchra, bonajesta etiam illa quae nune impia habentur. De gudirode
  44. sapienter et ut perfectis siman Mentem decet, egisse dicendus eot, sin eu quae p
  45. incidir
  46. potius quasi sorte quadam fatali, quam vora eleoit ratione certa eligendi ratione de veits
  47. (10) Praescieatia et providentia Dei non tolluat liberu arbitiium, n Deus est
  48. caus apeceati, nec miseria maloru ei mputanda est.
  49. Tamet si ex praecedenti articulo concludatur neminem de Deo queri posse, utile tumene s occurri
  50. objectionibas guae passim et ab antiquo inter homines versantur et gruvissimis haeresibres occum
  51. sionem declelunt. Prima objectio lest quod necessario xeccenues et miserisimus si deus id ub
  52. eterno praescivit. Respondetur, quod Deus scit illud est certum sed non est necessarium
  53. scit enim quid libore sis electerles. Sed sequitur altera objectio gravior, à providenti à seu
  54. paedeterminatione, quomodo enim libere e seligere dici potest, siin elioendo i Deo despendea
  55. si Mens mea abipsoo in alterutrum parteminctinatur. Sive
  56. Eir
  57. Deo conditarum
  58. series ita fert, ut mentime ae deliberanti rationes salsce sed speciese obereatur quibus ad
  59. eligendum impellatur. Respondendum et rationes falsas mentem ad eligendum inclinare
  60. guidem, sed non necessitare, ut eum Schola loguur; nam sebonce voluntatis esset semper
  61. crinete verale posset; quod revera non nisi in mala vocuntate confistit. Sed urvebis porro

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068299:0011?run=74