Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. novit stellas, finas esse quasi totidem soles neq ullum esse in mundo cospus qii
  2. marium, facilius agnoscet Deum esse intelliventiam ultrumundanam ut eum Mar
  3. tiano (appella loguar, cujus secles ubique est, limes nunquam. Si quis autem statueret
  4. Deum esse corpus infinitum cujus membra sint alia omnia corsora, quo inelinare
  5. videntur qui eum stoicis mundum vel nuturum faciunt Deum, ille cogitare de
  6. Ft, licet concederetur majorem esse numerum corsorum numero quovis q
  7. sionabilii tamen non posse ex illis componi unum totum in finitum, quemadmdum
  8. exunitatibus numerum quemvis eacedentibus, tm non potest confeatus
  9. semper
  10. intelligi unues aliquis numerus infinitus, ut alias ostenstm est. Itaque Deusterit
  11. aliquid extra suprau corpurum aggreouta.
  12. eaq an omni corpore separata
  13. (6) Teus est mens y amspo diotinta
  14. Simirum corporis attributa in Deo quidem, sunt eminenter tantum; etsi enim
  15. in loco Deus non sit, tamen gruesens est, et licet motu careat, tamen movet, At
  16. mentis attributa Deo insunt, formaliter, quia attributa mentis ut scire, velle, pos
  17. nullam invoevient imperfectionem. Mentem ivitur nn hit prohibet infinitam concipi
  18. eamscilicet que cogitationes suus aliunele non accippit, nam et in nobis ceternae,
  19. peritates non sensu et experientia discuntur, sed fluunt exipsa naturu menti-
  20. et conceptuum seurdeurum, quod sua quoy remiriscentia voluit Slato. Et
  21. una quieq mens eo est perfectior, quo mimes per experientium discere opus habe
  22. n
  23. 1
  24. Mens ivitur perfectissima concipiet omnia a priori et ex se ipsa, ad dum cefer
  25. parum veritatum. Deum qorro non esse Mentem quae copus aliquod informet
  26. ut nostra, nec Animam Mlendi possedici, constat exeo quod autores mundi, de
  27. quo post. Prceterea mundus aut est finitus aur infinitles. Si finitus mens infinite
  28. non erit anima corporis finiti; sin mundus sit infinitus, non constituit unum
  29. aliquod torum infinitum, ut paulo ante monuimus, nec proinde haberi potest pra
  30. corpore animato.
  31. (7) Deres est omniscires.
  32. Nam possibilitates, s. essentices rerum novit ex consideratione intellectus sii
  33. cuicum sit perfectissimus; omnia utique ideis suis exprimit, quae covitari possunt
  34. At contingentias sive actuales existentius rerum omnium prceter senvvit ex contem
  35. platione suce voluntatis, s.decretorum liberorum, quorum primarium estut
  36. ex pluribus possibilibus eligatur quod est perfectius S. melics. Superest tamen
  37. dificustas, quam quidam contra divinam omniseentiam movent, quo modo nempe Deues
  38. possit scire quae illens alia secrendum sui liberi arbitin placitum electura est; eay
  39. non parum illos turbat qui putant posse nos elivere sine ulla ratione, quee erum
  40. sientia esse potest rei plane indissereatis. See qui cum Sristotele de Thoma sentiuat
  41. voluntatem nunguum in aliquid ferri, nisi subratione boni majoris saltim appas
  42. rentis, facite nodu exspediuat, Cum enim Deus res continventes praevideat cnsuia
  43. dlec retis liberis, exipsis etiam cognoscet, quis aliquando status mentis liberce
  44. de electiore aeliqua deliberantis sit futurus. Seu quee num aroumenta in ce
  45. hamys partem ei sint erfatura, scit ervo à qua parte oppositorum bonur
  46. vel malum apparituriea sit majus, et proinde quid Mens licet libere, ce rtotam
  47. sit elechura. Unde etiam facile patet, quomodo Dees soicet quid stens alique
  48. reapse
  49. libera esset electur si in aliquem statum deveniret qui tamen munquum est
  50. futuerus, neque enim Deus non videre potest in qua parte rationes sint faturce
  51. speciosiores vel affectes fortiores. Qui vero tam naturali explicatione

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 C, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068299:0010?run=74