Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 1r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. sola evitabilitas peccatum inexeusabile facit. Ita Arminius Ex. 85
  2. initer Epistolas Ecclesiasticas in Batavis editas edit. 2. in sol.
  3. Subest tamen
  4. aliquid difficultatis, nam hinc videtur sequi quo magis est evitabile, hoc magis est
  5. excusabile. Unde sequitur porro homines in vitio obduratos, et v peccandi
  6. nabitu contracto minus peccare. Sed contra Ari stoteles, putat pejores esse in malo confir
  7. matos; unde eos qui cum aliquo morsu, repugnantis animi peccant, nondum el vocat introsos
  8. sed debiles incontinentes, dispositionem habentes ad malum, non habitum. Sequetur etiam minus
  9. laudabiles esses qui virtutem sequantur eo minus laudabiles esse, majores ficere, progressus
  10. in virtule aut in bono sunt magis confirmati. Unde c Deus et angeli ac beati cum sint
  11. impeciabiles laudem no velpr non merebuntur. Allegat tamen Arminius loca simpturae
  12. Rom. 1. et 2. jo7. 9, 415t 15, 22 scriptura inquit nullibi excusabilitatem pecca
  13. toris in eo fundat, quod in Adamo potuit praestare id cujus praestandi jam impotens
  14. est post lapsum. Itaque non sufficit si cum Augustino dicatur ex voluntario lapsu poepoena
  15. gatiae sufficientisu ficacis dstinctione
  16. invenit Angustinus, ut liberum arbitrium simul et praedessinationem pabilicet. At illa
  17. lem vitiositatem et necessitatem insecutam.
  18. nterisque prnostrorum non probatur, rejicientibus cgraam sufficiente. Mihi videtur necessaria
  19. alioqui liberum arbitrium et justitia dei defendi non p. saepe mihi incidit, quod moves, quomodo sufficiem
  20. sed hoc prolixioris est explicationis. Interim non dubito
  21. agenentione bonum effici non
  22. sine
  23. dici possit, quae nunquam efficit quibus, sufficit
  24. et inteni doni; si statuis
  25. posse, et regenerationem electis facis prosoriam, necesse est ut graam sutticiente neges
  26. Vorstius Ep. 89. quae est ad Timplerum defendit, non qui cquid in deo est, deus est, quia libera dei deereta
  27. quin sit non tantum externae vocavis, sed
  28. post Ep. 15 adjecta est a Petro Barone ad Nic. Hemmingium scriptu
  29. prima est Angustini posterior ather
  30. in deo sunt quidem ab aeterno, sed tamen possunt non esse
  31. Colvini, Beza: Deus decrevit certos homines eligeae, alios reprobare, quia sic ei placuit
  32. umma trium sententiarum depraedestinatione
  33. gloriam suam illustrar. Hinc de crevit, ut primus homo laberetur ante quam gignerei, et sic
  34. omnis ho geaus humanum corrumperetur et condemnationi obnoxium fieret. Inde decrevit
  35. media qua certi homines salvareritur nempe per christum, et gratiam fider
  36. Altera sententia est Angustini posterior (+diabatur et paulo ante posteris ergo lapsus in alteulio)
  37. No Deus de hominibus praesciits, ut
  38. misericoreiter selectos per infallibilia media
  39. etiam ipsique:
  40. o
  41. certia est patrum ante tugnstinum, 4. Angustini ante contravertias
  42. Cohnii Heide lbergensis Zanchii, gellarmini
  43. ineo
  44. percreationem et lapsum futuri erant certos homines
  45. cujus pelagio, it ex retractationibus apparet; phal. Melanchthonis, Nic. Hemingii in dania, Gellii
  46. DEHs ques praescivit in phrisum credituros hos praedestinavit, quos praescivit
  47. in vitam derigit aeternam
  48. Dignum lectu mihi videtur colloquium familiare inter Franc. junium et jacobum
  49. Arminium ab Arminio relatum in Epistolaad Cytentogardum, y feb. yque sed Ep. 22 et 23
  50. ectum
  51. neque domirtr
  52. i
  53. i
  55. ipsa scripta
  56. aat
  57. sec
  58. no
  59. snecani in Fuisia.
  60. fore contumaces reprobavit
  61. explicare. Verissimum est DEuM omnia facere obsuam gloriam. Sed explicandum est, in quo
  62. eetiu
  63. maro,
  64. arum
  65. consistat divina gloria. Nullum est decretum absolutum, seu nunquam deus quicquam decernit, nisi ob rationes
  66. est possibile. Frustra sublapsarus
  67. cure
  68. le
  69. inotrenu
  70. ulo
  71. n ssii trimm sententiama
  72. tuhusn
  73. lapons i
  74. praepalentes. Divina alipream eadem redit quaestio, cur Adamus DEus decre de peccato Adami, quae potest institur
  75. Miti
  76. ia est ut omnia agat tam perfecte et sapienter quam
  77. de peccato finali alicujus damnati an Deus omnes vires Adamo dederit, quibus quae utiles erant ad non peccandum
  78. An datis omnibus viribus quas deus dare poterat, potuerit Adamas ad huc peccare vel quas dare poterat ur pot
  79. igitur Adam lapsus
  80. si non dedit, quae causa fuerit quaedam refutandi quaedam negandi; si dedit, cur
  81. Interim, probo quod ut
  82. reberst in lapset Adame
  83. qui nec tamen d Illud non satis velle deum indicare videtur, hoc non satis posse-
  84. explicata ratione lapsus Adami de reliquo consideratio corruptionis humanae universalis adhibeatur,
  85. statuendum est possibile quidem fuisse omnes homines salvari, et Adami lapsum prohiberi, sed
  86. iclaesuona e natura
  87. io
  88. id non fuisse factum, quia id non erat up x infinias seriebts possibilium deus s
  89. supientiae voluit eligere perfectissimam, ipsa autem natura possibilium, in intellecta huano repraesen
  90. autem possiliioapatura ita fert ut ea series possibitium, in qua continetur Adamum
  91. hac judico ex eventu, eo ipso quia et etecta non est. Interim
  92. in hac ipsa serie perfectissima electa continetur, ut erium qui non salvab non tagtum, ut etiam
  93. qui non calvantur possint saluari si velint, sed etiam, ut habe aut auxilia voluntatis; non tamen
  94. tam efficacia quam ii qui salvantur. Haec autem auxilia voluntatis non tantum consistunt in
  95. tata ita Rerum
  96. non sic perfectis sima,
  97. motu interno, sed et in externis cogitat occasionibus. Quaestio est utrum quidam reprobeti reprobe
  98. interna cum quibusdam electis, ita sed tamen ob defectum
  99. non labi
  100. auxilioru externorum, vel etiam inst status interni accipientis non sint efficax. Id est queritur an
  101. Quaestio etiam extra casum reprobationis et electionis formari etiampotest de
  102. e
  103. i alt auxilia exterme
  104. regeneratione, alit obcuratione Ubum scilicet detur gratia per se efficax. Haec quaestio non potest
  105. accipiant ead
  106. rtu e tua uae id ur iiu ateii
  107. an necessaria sit

Cite

Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 3, 7 I, fol. 1r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068305:0001?run=74